تا الان بیدار مونده بودم که چاوشی بگوشم و بعد بخوابم. کیف کردم واقعا>>

-

چون که دیگه خیلی واقعی داره محرم می‌شه

از اولین تجربه‌ها؛

امروز مزه‌ی خانم مربی بودن رو چشیدم برای اولین بار.👩🏻‍🏫🍊

و بیاید که نارنجی‌تون می‌خواد از امروز و روزهای قبل براتون حرف بزنه‌. از روزهای کاملا نارنجی که اومدن تا اون رو نارنجی‌تر کنن>>

یادمه که تو سالن دانشکده‌مون با بچه‌ها داشتیم واسه امتحان عملی‌ای که استاد GIS قرار بود ازمون بگیره تمرین می‌کردیم و از زمین و زمان شاکی بودیم که گوشی من زنگ خورد. شماره ناشناس بود. جواب دادم به تماس و آقایی که پشت خط بودن خودشون معرفی کردن و گفتن که ما دنبال مربی فن بیان می‌گشتیم و شما رو به ما معرفی کردن، برای آشنایی بیشتر یه روز بیاید کانون پرورش فکری تا با هم بیشتر آشنا بشیم و ببینیم همکاری‌ای می‌تونه صورت بگیره یا نه! و و و تماس نسبتا طولانی‌ای بود.

و یه چیزی بگم من تا اون روز به این‌کار فکر هم نکرده بودم. اصلا خبر نداشتم که شهرمون کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان داره‌‌ و الان باهام تماس گرفته بودن و یکی به عنوان مربی من رو پیشنهاد داده بود! می‌تونم بگم احساساتی که اون لحظه و اون روز تجربه کردم خیلی خاص و تازه و ناآشنا بود>🍊 (من تجربه اجراهای موفق زیادی تو کارنامه‌م داشتم که تو ارگان‌های مختلف بوده، تو شهرداری بوده، تو فرمانداری و تو آموزش پرورش. اما اجرا بودن و سخنرانی. یاد دادن خیلی متفاوت‌تر از تجربه اجراست.) این‌طور بگم که درسته که به تدریس فن بیان فکر نکرده بودم اما از همون لحظه‌ای که بهم پیشنهاد دادن تا دقیقا امروز و از امروز تا روزی که نفس می‌کشم قراره به تدریس فن بیان فکر کنم و ایده‌های خلاقانه به ذهنم برسه و ذوق کنم و هیجان داشته باشم از اینکه قراره با بچه‌ها ارتباط داشته باشم و بهشون کمک کنم و کنارشون باشم واسه درخشیدن. ⁦⁦ಥ⁠‿⁠ಥ⁩