ﺭﻭﯼ ﻭﯾﺘﺮﯾﻦ ﯾﮏ ﮐﺘﺎﺑﻔﺮﻭﺷﯽ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺭﻡ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ:
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺩﻟﺨﻮﺭﯼﻫﺎ ﺭﺍ..
ﻧﮕﺮﺍﻧﯽﻫﺎ ﺭﺍ..
ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ..
ﺣﺮﻓﻬﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺑﺎ 'ﮐﻼﻡ' ﻣﻄﺮﺡ ﮐﻨﯿﺪ
ﻧﻪ ﺑﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﮐﻼﻡ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯿﮕﻮﯾﯿﺪ
ﻭﻟﯽ
ﺍﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭﺗﺎﻥ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ..
ﻗﺪﺭ ﺑﺪﺍﻧﯿﺪ 'ﺩﺍﺷﺘﻨﻬﺎ' ﺭﺍ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ.
یک روزهایی را باید اختصاص داد به بی خیالی...
نه به دغدغه ای فکر کرد
نه غصه ای خورد
نه نگرانِ چیزی بود.
یک روزهایی را باید از تویِ تقویمِ دنیا بیرون کشید
و برایِ خود زندگی کرد
یهجا خوندم نوشته بود،خوش قلبترین آدما اونایین که نگران تاثیر حرفاشون رو قلب بقیهان پس اگه شمام مثه من اینجور هستین قدره قلب مهربونتونو بدونین:)
با این آدما بدترین رفتارا میشه...
«آدمکآخردنیاستبخند:)
آدمکمرگهمینجاستبخند:)
آنخداییکهبزرگشخواندی؛
بهخدامثلتوتنهاستبخند:)
دستخطیکهتوراعاشقکرد؛
شوخیکاغذیماستبخند:)
فکرکندردتوارزشمنداست!
فکرکنگریهچهزیباسبخند:)
صبحفردابهشبتنیست؛کهنیست!
تازهانگارکهفرداستبخند:)
آدمکخرنشویگریهکنی!
کلّدنیاچوسراباستبخند..:)🌱»
کنار من خودت باش؛
اگه ناراحتی، الکی نخند،
اگه خوشحالی، از دیدن خنده هات محرومم نکن،
اگه بی حوصله ای، خودتو خوب نشون نده،
اگه خسته ای، سرتو بزار رو شونم تا وقتی خستگیت در بره،
اگه میخوای گریه کنی، بغل من برات بازه،
کنار من خودت باش، من ازت انتظار ندارم همیشه بهترین ورژن خودت باشی، بعضی روزا هیجوره حال آدم سر جاش نمیاد و فقط باید بگذره، تو همون روزا رو من حساب کن...