از لحاظِ روحی احتیاج دارم یه هفته برم تو کلبه جنگلی تو شمالُ نتمو خاموش کنم ، توی تراس بشینم پتو پیچ شده ، ویو جنگل ،رعد و برقم بزنه ، و با یه لیوان چای به صدای بارون گوش کنم

اینجا زندگی‌ام میان امید و ناامیدی در نوسان است. هم‌زمان آرزو دارم بمیرم و آرزو دارم که زندگی کنم. گاهی اوقات به زندگی نظم می‌دهم و گاهی هرج‌و‌مرج است که زندگی‌ام را می‌بلعد؛ اکنون که می‌نویسم دومی بر جریان روزهایم غلبه دارد، شاید به همین دلیل دارم برایت می‌نویسم لئون. -نامه آلخاندرا پیثارنیک به لئون استروف

زیبایی این فیلم🌝:

میگـُفت ؛ چیزی که حاضری به‌‌خاطرش بمیری را پـیدا کن ؛ و بعد برایش زندگی کن : )🌿

فکرکنم قشنگ تر از این فیلم نداریم🥲🖤