همونی که خیلی خوشگله حتی بی النگو

موزون: هنوز هم وقتی اسمی از من می‌شنوی، می‌ترسی؟ غزل خشکش می‌زند. غزل: تو کجایی؟ موزون: نزدیک‌تر از چیزی که فکر می‌کنی. تماس قطع می‌شود.

موزون: من از آدم‌هایی متنفرم که فکر می‌کنن می‌تونن از من فرار کنن. غزل عقب می‌رود. غزل: موزون... تو چی کار کردی؟ موزون فقط یک جمله می‌گوید: موزون: این شهر خیلی وقته زیر دست منه.

تنها معیاری که قدرولیان را به دودسته تقسیم می‌کنند این است که موزون پرسن باشند یا حبیب پرسن

قطعا موزون پرسن🦄

من حبشار پرسن هستم

غزل: میرم شهر بغلی

فلوکس؟

فلاسک واقعا درست نیست مثل این می مونه به فلوکس بگی فلوسک😔

خودپرسن هستم

بلی

افشار چی اه