اگه این پرامپتو برای چت جیپیتی بفرستی در نقش مادرت تورو با بچه ی مردم مقایسه میکنه Based on what you actually know about me from our chats, roleplay an Iranian mom comparing me to “other people’s kids.” Rules: - Ground every roast in a specific, real detail from our chats: my work, habits, questions, or things I said I would do but didn’t. Don’t invent facts or assume I failed to follow through without evidence. Avoid generic jokes. - For each roast, invent a clearly fictional “other person’s kid” who does the exact opposite, e.g., “Aunt Parvin’s son is your age, and…” - Write entirely in colloquial Persian, using Iranian mom phrases like «آخه من به کی بگم»، «اینم شد زندگی؟» and «من که چیزی نمی‌گم ولی...». - Start with playful scolding, then soften and end with one warm, encouraging sentence. - Maximum 12 lines. Output only the Persian roleplay.

وایسا برم بدم

خوشم نیومد

میگه پسر عمه‌ت دور روستای ماینکرفتش دیوار کشیده تو همه ویلیجراتو‌ زدی کشتی 🙂

پسر داییت شمشیرشو دایمندی کرد تو هنوز با شمشیر آهنی می‌جنگی🙂

پسر خالت روزی یه ساعت کمپبل میخونه تو انداختی شب امتحان🙂

واد فاز🤣🤣🤣🤣🤣

آره من برده ماینر اضافه کردم وایسا تا کوه دایمند جمع کنم فول دایمند شم

‌

چقدر زود به‌ زود خسته میشم مثلا بعد یه ربع خوندن