همیشه احتیاجی به نوشتن نیست، گاهی حرف زدن خوبه، اصلاً بیشتر اوقات حرف زدن خوبه، اما خب فعلاً برای من فقط ابزارِ نوشتن هست.
اگه هنوز نفهمیدی اون چیزی که خونه رو خونه میکنه دیوارها و وسیلههاش نیستن، بعد از اینم نمیفهمی، شاید خوش به حالت. تو میتونی تو سطح غرق بشی، وسط یه حجم ناشناختهی بینهایت تا قیامت شنا کنی و خوش باشی، منتها هیچوقت نمیتونی واقعاً خونه داشته باشی.
فکر کنم زیادی تلاش میکنم، برای اینکه چه شکلی بهنظر بیام، چیکار میکنم، چی میگم. خیلی وقتم رو صرف توضیح دادن خودم میکنم. امیدوارم هنوز وقت داشته باشم که اینو عوض کنم. میتونم مزهش رو حس کنم، قلبم داره میشکنه، لطفاً نگو که میدونی، وقتی خودت هم نمیدونی.