آخرین پرنده را هم رها کرده ام...
اما هنوز غمگینم...
چیزی...
در این قفس خالی هست...
که آزاد نمی شود...
𝐔 𝐥𝐢𝐤𝐞 𝐔𝐧𝐢𝐪𝐮𝐞 🇮🇷
روز هشتم: سرعت حلزون از سرعت غذا خوردن من بیشتره. (موقعه ی غذا خوردن اورثینک میکنم.)
روز نهم: ترجیح میدم بمیرم تا اینکه سرما بخورم.
𝐔 𝐥𝐢𝐤𝐞 𝐔𝐧𝐢𝐪𝐮𝐞 🇮🇷
روز نهم: ترجیح میدم بمیرم تا اینکه سرما بخورم.
روز دهم: از صبر کردن و منتظر موندن بدم میاد...دوست دارم همه چیز زودتر انجام بشه.
If you had the power to read the minds of the people around you, you would lose more than half of them.
به آزمایشگاه یونیک شیمیدان خوش اومدید!
امروز قراره درباره ی آزمایش جذابی که برای بررسی امکان رشد گیاه در داخل بدن انسان انجام دادم صحبت کنم.
از همین الانش هم میتونید نتیجه رو حدس بزنید ولی بهتره که با دلایل علمی ، نظریه ای که وجود داره رو رد یا تأیید کنم.
بریم سراغ مراحل کار که همیشه توی دفترچه ی مخصوصم یادداشتشون میکنم:
۱. فرضیه: فرض میشه که به دلیل عدم وجود شرایط محیطی ضروری، رشد گیاه در داخل بدن انسان امکانپذیر نیست.
۲. آمادهسازی نمونه:
الف. نمونههای بافت انسان:
از باقیماندههای جراحی هایی که قبلاً انجام دادم با دقت چند نمونه بافت انسانی از جمله بافت عضلانی، پوست و اعضا انتخاب میکنم.
ب. دونههای گیاه: چند نوع دونه ی گیاهی انتخاب میکنم که نمایندههایی از گونههای مختلف هستن و نیازهای محیطی متفاوتی دارن.
۳. تنظیمات آزمایشی:
الف. محیط کنترل شده: تو آزمایشگاه، یه محیط کنترل شده ایجاد میکنم که شرایط لازم برای رشد گیاه رو شبیهسازی میکنه، از جمله دما، رطوبت و نور.
ب. آمادهسازی بافت: هر نمونه بافت رو به طور متقاطع با آنتیبیوتیکها توی ظروف جداگانه و استریل قرار میدم.
ج. کاشت دونه: تعداد کمی از دونهها به عمقها و موقعیتهای مختلف در هر نمونه بافت میکارم تا شرایطی مشابه با قرار گرفتن تصادفی یا کاشتن تصادفی دونه توی بدن به وجود بیاد.
۴. نظارت و جمعآوری داده:
الف. دوره ی مشاهده: نمونههای بافت به طور منظم در طول یک دوره زمانی طولانی، (۳ ماه)، توسط من نظارت شدن.
ب.جمعآوری داده: مشاهدات بصری مدام ثبت میشدن که شامل تغییرات رنگ، بافت و هر نشونه ای از جوانهزنی دونه و...بود.
ج. تجزیه و تحلیل میکروسکوپی: در فواصل زمانی مشخص، نمونههای بافت رو به دقت زیر میکروسکوپ مورد بررسی قرار میدادم تا ساختارهای میکروسکوپی گیاهی یا حداقل تعاملات سلولی که انجام میشه رو ببینم...
تجزیه و تحلیل و نتیجهگیری:
با توجه به تفاوتهای بنیادی بین ساختارهای سلولی گیاهی و انسانی، نمونههای بافت قادر به پشتیبانی از رشد گیاه نبودن...هر تغییر مشاهده شده در نمونههای بافت(مثل تغییر رنگ بر اثر گذشت زمان ، فساد بافت و...) به عوامل طبیعی فرایندهای سلولی وابسته بوده و ربطی به رشد گیاهی نداشته...پس احتمالی وجود نداره که گیاهان بتونن داخل بدن انسان رشد کنن...
علت اصلیش میتونه این باشه که بافت بدن نمیتونه خواسته های گیاه رو تأمین کنه... تفاوت سلول گیاهی و حیوانی هم باعث میشه که این اتفاق حتی ذره ای رخ نده.
یادم باشه سری بعدی درباره ی قارچ ها و آزمایشاتی که میشه باهاشون انجام داد صحبت کنم...
(این جانب علاقه ی خاصی به قارچ ها داره*)
(این پیام ها برای یکی از چنل های قدیمیم (۲۰۲۴) بودن...با تشکر از جناب ویلیام برای ارسالشون...)