یونیک.
امروز میخوام درباره ی یه دوست بزرگ و گوگولی صحبت کنم... جیکولاپتروس! این موجود حدود ۴۰۰ میلیون سال پ
راستی...
چندتا دوست جدید براتون پیدا کردم...
یونیک.
معرفی میکنم... هالوسجینیا دوست نادونِ بندانگشتیِ خارخاری شما!
دانشمندا اسمش رو از کلمه ی انگلیسی توهم گرفتن چون اولین بار که فسیلش رو کشف کردن، بدنش به قدری غیرمعمول بود که نمیتونستن تشخیص بدن سرش کدوم طرفه یا پاهاش کدومن و خارهاش کدومن... انگار یه موجود خیالی بود...
حتی زمانی که فسیلش کشف شد بنده خدا رو وارونه تصور میکردن... یعنی فکر کردن خاراش همون پاهاشن و پاهاش هم یه سری زوائد شاخک مانندن...
سی سال بعد تازه فهمیدن برعکسه...
یونیک.
دانشمندا اسمش رو از کلمه ی انگلیسی توهم گرفتن چون اولین بار که فسیلش رو کشف کردن، بدنش به قدری غیرمع
قدمتش به نیم میلیارد سال پیش برمیگرده تو دوره ی کامبرین...
توی اقیانوس ها هم زندگی میکرده و آب زی بوده...
اندازه ی یه بند انگشته و به طور متوسط طولش رو ۲-۳ سانت تخمین میزنن...
و نه...خار هاش سمی یا زهرآگین نیستن...
تو این مدت که در پی کشف کردن سبک هنری خودم بودم متوجه شدم یکی از الگوهایی که مدام توی نقاشی ها یا نوشته هام تکرار میشه تضاد و ناسازگاریه...
حالا خودآگاهانه متوجهم که از کنار هم گذاشتن چیز های ناسازگار لذت میبرم...
یونیک.
تو این مدت که در پی کشف کردن سبک هنری خودم بودم متوجه شدم یکی از الگوهایی که مدام توی نقاشی ها یا نو
زیبایی و وحشت...
مهربانی و خشونت...
لبخند و رنج...
مراقبت و آسیب رساندن...