..

معاشرت با آدم های عمیق خیلی خوبه، یک جمله میگن و همون میشه درمانِ تو.

و اما “شب سی ام.” -۱۰ فروردین ماه ۱۴۰۵-

نمیدونم والا شایدم باید یه روزی پدر شم تا حساسیت بابا هارو نسبت به وسایل برقی متوجه بشم.چون هیچ وقت این موضوعِ مشترک بین پدرارو درک‌ نمیکنم.

به عنوان کسی که چند روزی داره از قم دور میشه،بنظرم تنها کار و زیبا ترین کار آویزون کردن پرچم از شیشه‌ی ماشین بود.دیگه جدی جدی کور بشه هر کی نتونه این پرچمو همه جا بببینه!🇮🇷

تنها شهری که وقتی بهش سفر میکنم و دلم نمیگیره و‌ برای قم تنگ نمیشه،فقط مشهده. الان دلم برای گربه های قمم تنگ شده.منو برگردونید خونمون.

این یادآوری عکس ها توسط خود گوشی هم اصلا جالب نیستا. در واقع یه عکس فقط نشون میده ولی تو میری تمام عکس های قبل و بعدشم میبینی،و خب امان از مرور خاطره های حرم..

داشتم عکسارو میدیدم یه جاهایی انگار واقعا نمیتونستم باور کنم این عکسارو من ثبت کردم.دقیقا ۱۹ دی رفتم مشهد و بخاطر اون آشوب ها حرم خلوت نبود،عملا خالی از جمعیت بود. هی عکسارو بالا پایین میکنم هی یادم میوفته من جدی تک تک این صحنه ها رو تجربه کردم،لمس کردم،ثبت کردم و نفس کشیدم. و کاش دوباره تکرار بشه همه‌ی آنچه دیدم.حتی به قیمت آشوب یا حتی به قیمت از دست دادن جان ..

ماهُ داری بابا جان؟

دریای شمال دیگه هیجان سابقو نداره.باید میرفتیم قشم سواحل نزدیک به تنگه‌ی هرمز.اونجا الان کیف میده.

اینقدر عکسام گااااد شده که فقط وای خدایا ممنون بابت خواهر بزرگ‌تر.😭💘