از یه سری کلمه و جملات بدم میاد، از ادم هایی که از اونا استفاده میکنن بیشتر.

:))))

وقتی انتظار یه چیزیو نداری تحملش برات سخت تر میشه و دردش عمیق تر؛ مثل بریدن دست با کاغذ، پریدن آب تو گلو، رکب خوردن ازآدمایی که بهشون اعتماد کردی!

“شب شصت و ششم.” یه سری چیزا از یه جایی به بعد اینقدر روتین و معمول میشن توی زندگی، که ادمیزاد یادش میره همچنان وجود داره و ادامه داره. این شبا شده مثل نفس کشیدن. هر شب بدون استثنا هستیم، اما انگاری دیگه یادم میره باید ازش چیزی به یادگار بذارم. خلاصه که اگر این چند عکس و چند خط روایت از این شب ها رو فراموش میکنم اینجا ثبت کنم، به معنی نبودن و فراموش کردن اصل کار نیست. هستیم تا همیشه!✨ -۱۵ اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ | قم المقدسه-

هوا به عنوان هوای اردیبهشت ماه زیادی گرمه و افتاب فرق سرمه.ولی خوشحالم چون زمستون نیست.خدایا ممنون.

📻پادکست "از کف خیابون۳" 🕰مدت زمان: ۳:۰۰ 🎙کاری از: مردم ایران 🇮🇷نوار کاست اینجاست: https://eitaa.com/joinchat/1283457501C20014d422b

چنل دیلی پسرارو که باز می‌کنی، پیام‌ ناشناس دخترائیه که دارن عرض ارادت شدید می‌کنن. دخترا دارید با خودتون چیکار می‌کنید؟ دخترا چرا اینجوری می‌کنید؟ دخترا تروخدا نکنید.

این مدت یکی از انگیزه هام برای رعایت تغذیه و از همه مهم‌تر ترک چای، مُحرمه. این که قبل از محرم سفت و سخت همه چیو رعایت کنم تاسریعتر خوب بشم. وگرنه فکر کن محرم بیاد و فاطمه ای که از شب تا صبح تو هیات لیوان لیوان چای میخورد تن به ذلت ابجوش عسل بده!

یا مثلا فکر کن محرم بیاد و نتونم قیمه و قرمه نذری هیات و بخورم. نتونم با بچه ها سر ته دیگ بعد از پخش غذا دعوا کنم.واقعا هر چی بیشتر فکر میکنم بیشتر به این نتیجه میرسم که یه نعمت هایی رو داشتم و ازشون غافل بودم که واویلا! وگرنه کی فکرشو میکرد ادم دلش برای قرمه سبزی نذری تنگ بشه.