از اینکه هم قم بودم هم تهران.از اینکه تونستم اون همه شکوه رو به چشم ببینم.از اینکه طعم این سختی رو چشیدم.از اینکه تونستم تمام اون چیز هایی رو که دیدم ثبت کنم و روایت همشونو بنویسم خوشحالم.از اینکه توی عصر سید علی خامنه‌ای زیست کردم خوشحالم.خداجون ممنون.

بیا برگرد خیمه ای کس و کارم ما رو‌ تنها نگذار ای علمدارم ..

امشبی را مَه ما در حرمش مهمان است صبح فردا بدنش در حرم سلطان است ..

راستش منم میخوام باور نکنما. ولی گریه های پشت سر هم و بی امون مامان پای شبکه خبر،انگاری هی میخواد بگه باید با واقعیت کنار بیای.

کاش واقعیت این نبود ..

تو رو به امام هشتم سپردیم عزیزم ..

اون یه نقطه‌س چرا گریه میکنی؟ اون نقطه..

صبر بیش از حد،هر حس و ذوقی رو از بین میبره.

جمله‌ی «اشکال نداره، تجربه شد» عجیب ترین جمله‌ی دنیاست. چون بعد از شنیدنش آدم اینجوری میشه که جدی اشکال نداره یا باید وانمود کنم که اشکال نداره؟ این تجربه‌ای که به دست آوردم ارزششو داشت یا بیخودی بابتش اذیت شدم؟

این حال تکراری حتی خودمم کلافه کرد،چه برسه به تو.

.\