-وایه|Vayeh-
به ۱۴ و ۱۶ تیرماه که فکر میکنم نمیدونم باید بابتش گوشهی لبم لبخند بشینه یا ناراحت باشم.تیر پر بود از این نوع پارادوکس ها ..
پارسال حدود یکی دو هفته قبل اربعین رفتم مشهد،امضای اربعین و همونجا گرفتم و بعدش راهی شدم. موقع برگشت از کربلا اونجا امضای مشهد دوبارمو گرفتم و طبق قرار هرسال ۲۸ صفر خودمو رسوندم مشهد.
اما امسال؟ نه تنها بیشتر از ۶ ماهه که مشهد نرفتم، بلکه نه قطعیتی برای کربلا هست و نه مشهد ..
-وایه|Vayeh-
پارسال حدود یکی دو هفته قبل اربعین رفتم مشهد،امضای اربعین و همونجا گرفتم و بعدش راهی شدم. موقع برگشت
دیگه با قطعیت میتونم بگم بزرگترین نعمت سلامتیه،که بنده بخشیشو فعلا ندارم و باید جورشو اینجوری بکشم.
آسیبی که الان با دلشوره و اضطراب و غم و فکر و خیال به معدم میزنم،بیشتر تر از آسیب احتمالیِ اربعین و مسیر مشایهست.
بنظرم اینکه تو دعاهای یه نفر جا داشته باشی خیلی حس قشنگیه.بیاید ادم های مورد علاقه زندگیمونو زیاد دعا کنیم و فوت کنیم به سمت قلبشون.
-وایه|Vayeh-
همیشه دوست داشتم حقیقت همینقدر محکم کوبیده بشه تو صورتم،ولی اینسری نه.
براتون یه “شد شد شد شد” از ته دل آرزو میکنم.