مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقيانِ فردا سالروز ازدواج حضرت امیر و خانوم فاطمه الزهراست💞 @vabel110

امیرالمومنین علی علیه السلام؛ بنده خدا در ایمان صادق نباشد تا آن گاه كه، به آنچه در دست خداوند است، اعتمادش بيشتر باشد، از آنچه در دست خود اوست. نهج البلاغه؛ حکمت ۳۱۰ @vabel110  

📌شرح حکمت از نشانه هاى اصلى ايمان: 🔹خدا از يكسو رزق بندگان خود را تضمين كرده و از سوى ديگر وعده داده است كه با انفاق، انسان چيزى را از دست نمى دهد، بلكه خدا پاداشى بيشتر در جنبه هاى مادى و معنوى به او مى بخشد. در آيه 268 سوره «بقره» مى خوانيم: «(الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاءِ وَاللهُ يَعِدُكُمْ مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلا وَاللهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ)؛ شيطان، شما را (به هنگام انفاق،) وعده فقر وتهيدستى مى دهد؛ و به فحشا (و زشتى ها) امر مى كند؛ ولى خدا وعده «آمرزش» و «فزونى» به شما مى دهد؛ و خدا قدرتش وسيع، و (به هرچيز) داناست. (به همين دليل، به وعده هاى خود، وفا مى كند)». @vabel110

🍃 هروقت بلایی دیدی یا سختی ای چشیدی با خودت بگو: مرا نزد خداوند مقامی هست که جز با این بلا و این سختی حاصل نشود. 🆔 @vabel110

از آقای بهجت کیمیا خواستند، ایشان فرمودند: ذکری میگویم از کیمیا هم کیمیاتر؛ اَللَّهُمَّ أَغْنِنِي بِحَلاَلِكَ عَنْ حَرَامِكَ وَ بِفَضْلِكَ عَمَّنْ سِوَاكَ.🌸 @vabel110

📜نهج البلاغه حکمت ۳۱۱ هنگامى كه امام عليه السلام وارد بصره شد انس بن مالك را خواست تا نزد طلحه و زبير برود و آنچه را از پيامبر صلي الله عليه وآله درباره آنها شنيده بود (منظور پيشگويى پيغمبر صلي الله عليه وآله درباره ظلم آنها نسبت به على عليه السلام است) به آنها يادآورى كند (تا از مخالفت خود با على عليه السلام خوددارى كنند). انس از اين مأموريت سرپيچى كرد و به نزد امام عليه السلام برگشت و گفت: من آن را فراموش كرده ام. امام عليه السلام فرمود: اگر دروغ مى گويى خدا تو را به سفيدى آشكارى (پيسى) مبتلا كند آنگونه كه حتى عمامه نتواند آن را بپوشاند. سيّد رضى مى گويد: منظور امام عليه السلام بيمارى برص است و چيزى نگذشت كه لكه هاى سفيد برص در سر و صورت او نمايان گشت و از آن پس هيچكس او را بى نقاب نمى ديد. 🆔 @vabel110

ترجمه و شرح حکمت 311 نهج البلاغه: نفرین امام به انس بن مالک - موسسه تحقیقات و نشر معارف اهل‌البیت علیهم‌السلام https://ahlolbait.com/content/18500/%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%D8%AD-%D8%AD%DA%A9%D9%85%D8%AA-311-%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA%D9%87-%D9%86%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D8%A8%D9%86-%D9%85%D8%A7%D9%84%DA%A9

💛 ما بی معرفت نبودیم که ندونیم تو چه روزایی هوامونو داشتی. #امام_رضا @vabel110

🍃 آیت الله ناصری: باید توسلات ما، به وجود مقدس حضرت (عج) باشد. گدایی کردن پیش آقا خرج ندارد. هر چیز می‌خواهی، از خدا و از امام زمان علیه السلام بخواه. از دعا نگذرید. دعا خیلی اثر دارد؛ خود دعا، عبادت است؛ به ویژه توسل به امام زمان وقت و بی‌وقت را فراموش نکنید. می‌گویند: کسی که در خانه‌ای را کوبید و زیاد در زد، بالاخره در را باز می‌کنند. در خانه امام زمان را بزن. خدا می‌داند کریم است، آقا است، مهربان است. 🆔 @vabel110

📿 نماز واعدنا نماز واعدنا که به نماز دهه اول ذی الحجه معروف است بنابر احادیث و روایات صحیح و معتبر، دارای ثواب بسیار زیادی بوده و کسی که آن را به جای آورد در ثواب همه‌ی حاجیان شریک می شود. 📌نحوه خواندن نماز واعدنا این نماز متشکل از دو رکعت بوده و مانند نماز صبح خوانده میشود با این تفاوت که در هر رکعت پس از خواندن سوره حمد، و توحید، آیه ۱۴۲ از سوره الأعراف نیز خوانده میشود که متن آن بدین صورت است: «وَ واعَدْنا مُوسی ثَلاثینَ لَیْلَهً وَ أَتْمَمْناها بِعَشْرٍ فَتَمَّ میقاتُ رَبِّهِ أَرْبَعینَ لَیْلَهً وَ قالَ مُوسی لِأَخیهِ هارُونَ اخْلُفْنی فی قَوْمی وَ أَصْلِحْ وَ لا تَتَّبِعْ سَبیلَ الْمُفْسِدین» ⌚زمان خواندن نماز ذی الحجه را در ده شب اول این ماه و مابین نماز مغرب و عشاء میخوانند. @vabel110

امیرالمومنین علی عليه السلام فرمود: دلها "ى انسانها" گاه روى مى آورد "و پرنشاط است" و گاه پشت مى كند "و بى نشاط است". آنگاه كه روى مى آورد آن را به انجام نوافل و مستحبات نيز وادار كنيد و آنگاه كه پشت مى كند و بى نشاط است تنها به انجام فرائض و واجبات قناعت نماييد. نهج البلاغه؛ حکمت ۳۱۲ 🆔 @vabel110

📌وظيفه ما در حال نشاط و عدم نشاط: 🌸اسلام به كيفيت عمل بيش از كميت آن اهميت مى دهد. 🌸بدون شك، انسان حالات مختلف و متفاوتى دارد و در هر يك از اين حالات بايد موافق آن گام بردارد تا به نتيجه مطلوب برسد. گاه فكر انسان آرام و روح او پرنشاط است و عوامل اشتغال فكرى وجود ندارد و جسم و روحش آماده براى عبادت و اطاعت و بندگى خداست. در اين هنگام اين فرصت طلايى را بايد غنيمت شمرد و علاوه بر واجبات به مستحبات نيز با حضور قلب پرداخت. ولى گاه روح انسان خسته و فكر او مشغول به يك سلسله مشكلات دنيوى است و گاه ناراحتى جسمانى نيز به آن ضميمه مى شود به گونه اى كه حوصله هيچ كارى را ندارد در چنين شرايطى بايد به واجبات كه به هر حال بايد انجام شود قناعت كرد، زيرا پرداختن به مستحباتى كه انسان آن را بر خودش تحميل كند وهيچ حضور قلب و نشاطى در آن نباشد سبب ارتقاء روح و قرب به پروردگار و وصول به اهداف عالى نخواهد شد و چه بسا اگر مستحبات را در چنين حالى به خود تحميل كند هم به واجبات ضرر بزند و هم حالت تنفر از مستحبات براى او حاصل شود كه هر دو ضايعه بزرگى است. 🆔 @vabel110