📖شرح حکمت ۷۹ دانش را هر جا بيابى فرا گير! تعبیر به «تَلَجْلَجُ...» با توجه به اینکه این واژه به معناى اضطراب و ناآرامى است اشاره به آن است که جایگاه کلام حکمت آمیز سینه منافق نیست، ازاین رو در آنجا پیوسته ناآرامى مى کند تا خارج شود و در جایگاهى که متناسب آن است; یعنى سینه شخص مؤمن در کنار سایر سخنان حکمت آمیز قرار گیرد. نتیجه این سخن همان است که از روایات مختلف معصومان(علیهم السلام) استفاده کردیم که علم و دانش هیچ محدودیتى ندارد; ‼️نه از نظر زمان: «أُطْلُبُوا الْعِلْمِ مِنَ الْمَهْدِ إلَى اللَّحَدِ» ‼️و نه از نظر مکان: «أُطْلُبُوا الْعِلْمِ وَلَو بِالصّینِ» ‼️و نه از نظر مقدار تلاش و کوشش: «أُطْلُبُوا الْعِلْمِ وَلَوْ بِخَوْضِ اللُّجَجِ وَشَقِّ الْمُهَجِ» ‼️و نه از نظر گوینده همان گونه که در این حکمت و در حکمت بعد آمده است. ❓در اینجا این سؤال مطرح مى شود که در بعضى از روایات از جمله روایتى که از امام باقر(علیه السلام) در ذیل آیه شریفه (فَلْیَنْظُرِ الاْنْسانِ إلى طَعامِهِ) آمده است که امام(علیه السلام)فرمود: منظور از طعام، عَلْمُهُ الَّذى یَأخُذُهُ مِمَّنْ یَأخُذُهُ; دانشى است که فرا مى گیرد باید نگاه کند از چه کسى فرا مى گیرد. بنابراین گرفتن سخن حکمت آمیز از منافق چه معنا دارد؟؟ ✅ پاسخ سؤال این است که گاه سخن حکمت آمیز به قدرى واضح و روشن است که از هر جا و از هر کس که باشد باید آن را پذیرفت; ولى در موارد دیگر که انسان مطالب را به اعتماد استاد فرا مى گیرد باید نزد کسى برود که از نظر دیانت و علمیت مورد اعتماد باشد.

🌱 یه دعایی قشنگی توی سوره اسرا هست که میگه : «رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ سُلْطَانًا نَصِيرًا💚» یعنی خدایا منو توی (هرکاری و شغلی یا هرچیزی) به درستی وارد کن و به درستی بیرون بیار ! و همیشه از سمت خودت یه نیروی کمکی برای من بفرست !

در حضور خدایی مراقب رفتارتان باشید که برای درخواست‌هایتان به او قسم می‌خورید. نساء: ١

🌱وَ قَالَ (علیه السلام): الْحِكْمَةُ ضَالَّةُ الْمُؤْمِنِ، فَخُذِ الْحِكْمَةَ وَ لَوْ مِنْ أَهْلِ النِّفَاقِ.   امام(عليه السلام) فرمود: علم و دانش و حكمت گمشده مؤمن است، بنابراين حكمت را بگير، هرچند از اهل نفاق باشد. نهج البلاغه؛ حکمت ۸۰ 🆔@vabel110

📖شرح حکمت ۸۰ ‼️دانش گمشده مؤمن است: 👌🏻هرگاه انسان گمشده پرارزشى داشته باشد دائماً به دنبال آن مى گردد و آن را نزد هركس ببيند از او مى گيرد; خواه آن شخص مؤمن باشد يا كافر، منافق باشد يا مشرك، نيكوكار باشد يا بدكار. اين سخن در واقع نشان مى دهد كه صاحبان اصلى علم و دانش افراد باايمان اند و منافقان و فاسدان غاصبانه از آن استفاده مى كنند و چه بسا آن را وسيله اى براى رسيدن به اهداف سوء خود قرار مى دهند، بنابراين، صاحب حقيقى آن كه مؤمنان اند هر جا كه آن را بيابند به آن سزاوارترند.

خدایا من از او جز خیر، چیزی نمیدانم.

رفته ای، اما گذشتِ عمر تاثیری نداشت ما که دلتنگ توایم امروز، فردا بیشتر!

پسرِ شهید همت تو برنامه‌ی «جانفدا» می‌گفت هر وقت یکی از حاجی تعریف می‌کرد، می‌دیدی همون لحظه لب‌هاش تکون می‌خوره، داره استغفار می‌کنه. 💔💔 @vabel110

تور زیارت مجازی  https://tour.soleimani.ir/ 🆔 @vabel110

وَ قَالَ (علیه السلام): قِيمَةُ كُلِّ امْرِئٍ مَا يُحْسِنُهُ. [قال الرضي رحمه الله تعالى و هي الكلمة التي لا تصاب لها قيمة و لا توزن بها حكمة و لا تقرن إليها كلمة]. امام(عليه السلام) فرمود: قيمت و ارزش هر كس به اندازه كارى است كه مى تواند آن را به خوبى انجام دهد. مرحوم سيّد رضى مى گويد: اين از كلماتى است كه قيمتى براى آن تصور نمى شود و هيچ سخن حكيمانه اى هم وزن آن نيست و هيچ سخنى نمى تواند هم رديف آن قرار گيرد. 📜نهج البلاغه؛ حکمت ۸۱ 🆔 @vabel110