eitaa logo
وَعْدَالله🌹
3.7هزار دنبال‌کننده
3.4هزار عکس
5.3هزار ویدیو
58 فایل
السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَعْدَ اللهِ الَّذِی ضَمِنَهُ... وَعْدا غَيْرَ مَكْذُوبٍ یا صاحب الزمان به ظهورت شتاب کن عالم زدست رفت پای در رکاب کن حاجیه تجلی: @Ekhlas_110
مشاهده در ایتا
دانلود
6.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
همینطور که آقای قالیباف داشت از دست آورد هاش توی لبنان می‌گفت ، شبکه خبر هم با زیر نویس جواب شو داد.
پیام های پلاکاردی مردم کرج در تجمع شب گذشته... 🔴 👇 @bidariymelat
21.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
📢 از سوی رهبر معظم انقلاب برگزار می‌شود مراسم بزرگداشت چهلم «آقای شهید ایران» در تهران، قم و مشهد ▪️ «»؛ شعار ویژه مراسم‌های چهلم امام مجاهد شهید 🗓سه‌شنبه ۲۷ مرداد، ساعت ۱۷ تا ۱۹ ▫️تهران - مصلی امام خمینی رحمت‌الله‌علیه 🗓 چهارشنبه ۲۸ مرداد، بعد از نماز مغرب و عشا ▫️قم - حرم حضرت معصومه سلام‌الله‌علیها 🗓 پنجشنبه ۲۹ مرداد، همزمان با شب شهادت امام حسن عسکری علیه‌السلام بعد از نماز مغرب و عشا ▫️مشهد - حرم مطهر حضرت رضا علیه‌السلام 🔴 👇 @bidariymelat
* «عدم کفایت»؛ با معیار خود رئیس‌جمهور* این روزها در محافل مختلف، سخن از عدم کفایت رئیس‌جمهور است. و البته برای طرح این بحث، حتی لازم نیست منتقدان معیاری اختراع کنند ادله این مطالبه را خود جناب آقای پزشکیان و دولتشان در اختیار مردم گذاشته‌اند. طی این مدت به‌قدری «نمی‌شود» و «نمی‌توانیم» از زبان آقای پزشکیان شنیده‌ایم که این دو واژه به امضای کلامی ریاست‌جمهوری ایشان تبدیل شده‌اند؛ *به‌حدی که وقتی نام آقای پزشکیان می‌آید، «نمی‌توانیم» در ذهن تداعی می‌شود و «نمی‌توانیم» که می‌شنویم، چهره آقای پزشکیان به ذهن خطور می‌کند. جالب‌تر آنکه خود ایشان پیش از انتخابات، راه مواجهه مردم با همین «نتوانستن» را مشخص کرده بودند. به خاطر دارید که در ۱۳ تیر ۱۴۰۳، تنها دو روز مانده به دور دوم انتخابات گفتند: *«امکان ندارد نتوانم کاری انجام دهم؛ اگر نتوانستم، مردم رأی خود را پس بگیرند.»* ✅ پس امروز کسی نمی‌تواند بپرسد: چرا مردم و منتقدان از عدم کفایت اجرایی رئیس‌جمهور حرف می‌زنند؟ *زیرا شخص آقای پزشکیان پیش از گرفتن رأی از مردم، خودشان «نتوانستن» را ملاک پس‌گرفتن رأی مردم معرفی کرده بودند.* امروز این آقای رئیس‌جمهور است که باید در برابر همان معیاری که پیش از انتخابات تعیین کردند، پاسخگو باشند. *⬅️ فراموش نکنید منتقدان «نمی‌شود» و «نمی‌توانیم» را برای دولت چهاردهم اختراع نکرده‌اند، این ادبیات را خود رئیس‌جمهور و مسئولان دولت بارها به کار برده‌اند. و امروز حتی بسیاری از رای دهندگان به ایشان هم اذعان دارند که اگر دولت چهاردهم در یک چیز واقعاً موفق بوده، اجرای دقیق «نمی‌شود و نمی‌توانیم» در بسیاری از عرصه‌ها بوده است.* و امروز مردم با خروجی این شیوه دولت‌داری در حوزه‌های اقتصادی، انرژی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و حتی نظامی و امنیتی دست و پنجه نرم می‌کنند. 🔸 اما ماجرا فقط «نمی‌توانیم»ها نیست، آقای پزشکیان پیش و پس از انتخابات، جملاتی گفتند که امروز دقیق‌ترین معیار برای سنجش کارنامه خودشان است. فراموش نکردیم که پیش از انتخابات فرمودند: *«عامل اصلی ایجاد تورم دولت‌ها هستند.»* و: *«مشکل، مجریان و مسئولینی هستند که بالا نشسته‌اند.»* و پس از ریاست‌جمهوری تصریح کرد: *«اگر نتوانستیم مشکل مردم را حل کنیم، مقصریم. نباید اجازه دهیم سفره مردم کوچک‌تر شود.»* حتی در ۳۱ خرداد ۱۴۰۵ صریح‌تر از همیشه مسئولیت را متوجه مدیران دانستند و تأکید کردند که حل مسائل کشور نیازمند حضور در میدان عمل است و دولت نمی‌تواند صرفاً به بیان مشکلات اکتفا کند. ✅ بنابراین برای ارزیابی این دولت نیازی به معیار منتقدان نیست *آقای رئیس‌جمهور را با معیار خود آقای رئیس‌جمهور می‌سنجیم.* ✅ حالا بریم سراغ سنجش در حوزه‌های مخلف ر اساس اخبار رسمی خود دولت *🔹 اول؛ اقتصاد* در مرداد ۱۴۰۳، تورم سالانه کشور ۳۴.۸ درصد بود. در تیر ۱۴۰۵، براساس اعلام مرکز آمار، تورم سالانه به ۶۶ درصد و تورم نقطه‌به‌نقطه به ۸۷.۹ درصد رسید. رشد اقتصادی سال ۱۴۰۴ نیز تنها ۰.۲ درصد با نفت و منفی ۰.۳ درصد بدون نفت ثبت شد. حالا برگردیم سراغ همان جمله جناب رئیس‌جمهور: «اگر نتوانستیم مشکل مردم را حل کنیم، مقصریم؛ نباید اجازه دهیم سفره مردم کوچک‌تر شود.» سؤال بسیار ساده است: ❓ با کدام شاخص می‌توان ادعا کرد مشکل معیشت مردم حل شده و سفره آنان کوچک‌تر نشده است؟ و پاسخ «مشکلات از قبل وجود داشته است» را ونمی‌توان پذیرفت و اساسا جای طرح و بحث ندارد؛ زیرا قاعدتا کسی که برای ریاست‌جمهوری نامزد می‌شود، برای اداره همین کشور با همین شرایط نامزد می‌شود؛ نه برای کشوری خیالی ... آقای پزشکیان با علم به همین شرایط وارد انتخابات شد، وعده داد، رأی خواست و مسئولیت قوه مجریه را پذیرفت *لذا بعد از گرفتن جایگاه، دیگر نمی‌توانند توقع داشته باشند مردم شرح مشکلات را جای حل مشکلات بپذیرند.* 📌ادامه در پیام بعد ✍
بخش دوم از *«عدم کفایت»؛ با معیار خود رئیس‌جمهور* بعد اقتصاد را در پیام قبل دیدید 👈 [اینجا](https://ble.ir/havadaran_banooye_tamaddonsaz/3888513745416001161/1786881134901) *🔹 و اما فرهنگ؛ جایی که تناقض بدجور آشکار می‌شود* در موضوع قانون عفاف و حجاب، معاون اجرایی رئیس‌جمهور در ۱۵ اسفند ۱۴۰۳ از قول پزشکیان نوشت: *«قانون عفاف و حجاب را نمی‌توانم اجرا کنم چون برای مردم مشکل ایجاد می‌کند و من در مقابل مردم نخواهم ایستاد.»* ❌دقت کنید. بحث اینجا اصلاً موافقت یا مخالفت با قانون حجاب نیست. *بحث، معیار عملکرد متناقض رئیس‌جمهور است.* ❓اگر «ایجاد مشکل برای مردم» دلیل کافی برای اجرا نکردن یک قانون است، پس چرا همین منطق وقتی پای سفره و معیشت مردم به میان می‌آید، ناگهان کنار گذاشته می‌شود؟! جالب‌تر اینکه آقای پزشکیان پیش از انتخابات درباره بنزین هم صریحاً گفته بود: *«بنزین را گران نمی‌کنیم»* و حتی تأکید کرده بودند: *«به‌طور قاطع می‌گویم که ما بدون رضایت مردم هیچ اقدامی نخواهیم کرد.»* اما نرخ استفاده از کارت جایگاه را به ۵۰۰۰ تومان رساند و هم‌زمان سیاست حذف ارز ترجیحی نیز به اجرا درآمد؛ تصمیمی که آثار مستقیم آن بر قیمت کالاهای اساسی و هزینه زندگی مردم بار شد و نارضایتی مردم را درپی داشت ⬅️ پس مردم کاملاً حق دارند بپرسند: ❓ چرا وقتی موضوع فرهنگ است می‌گویید: *«برای مردم مشکل ایجاد می‌کند؛ در مقابل مردم نمی‌ایستم»* *اما وقتی موضوع بنزین، خوراک و معیشت همان مردم است، دولت توان تصمیم‌گیری و اجرای تصمیم پرهزینه را دارد؟* ❓ مگر فشار بر سفره مردم، «ایجاد مشکل برای مردم» نیست؟ ❓ مگر خودتان نگفتید «بدون رضایت مردم هیچ اقدامی نخواهیم کرد»؟ ❓ این «رضایت مردم» دقیقاً در کدام مرحله سنجیده شد؟ ❗️و عجیب‌تر اینکه با وجود تجربه نارضایتی‌ها و ناآرامی‌ها و اغتشاشات گذشته و حساسیت فوق‌العاده تصمیمات معیشتی، باز هم دولت در شرایط سخت اقتصادی امروز به سمت سیاست‌هایی می‌رود که مستقیم با هزینه روزمره مردم سروکار دارد و حرف از گران سازی عجیب بنزین و ... می‌زند! *مسئله اینجا فقط حجاب نیست و حتی فقط بنزین هم نیست مسئله این است که چرا در یک حوزه، «مردم» دلیل می‌شوند و در حوزه دیگر، همان مردم باید هزینه تصمیم دولت را به سنگینترین شکل بپردازند؟* *این تناقض را نمی‌شود با شعار پوشاند.* 📌ادامه در پیام بعد ✍
بخش سوم از بعد اقتصاد و فرهنگ را در پیامهای قبل ملاحظه کردید👈 [اینجا](https://ble.ir/havadaran_banooye_tamaddonsaz/3888513745416001161/1786881134901) و [اینجا](https://ble.ir/havadaran_banooye_tamaddonsaz/2622806178453251806/1786881135467) *حالا برویم سراغ انرژی؛* برق، آب، گاز و تکرار همان «نمی‌شود، نمی‌توانیم، نداریم»ها یکی از روشن‌ترین میدان‌های سنجش توان اجرایی هر دولت، تأمین زیرساخت‌های اولیه زندگی مردم است برق، آب و گاز... آقای پزشکیان در ۹ مرداد ۱۴۰۴ اعلام کردند که از کسری حدود ۲۰ هزار مگاواتی برق، با وجود اقدامات انجام‌شده، هنوز ۵ تا ۶ هزار مگاوات کسری باقی مانده است؛ و خودشان تصریح کردند به خاموشی‌های چندساعته اما مسئله فقط برق نبود. در ۳۰ تیر ۱۴۰۴ سخنگوی صنعت آب رسماً اعلام کرد ۵۰ شهر در ۲۴ استان کشور درگیر تنش آبی‌اند. جالب‌تر اینکه همان مقام اعتراف کرد هدف کاهش ۲۵ درصدی مصرف آب تهران محقق نشده و دولت توانسته فقط حدود ۲.۵ درصد مصرف را مدیریت کند! به خاطر دارید که وزیر نیرو بابت کاهش فشار آب متواضعانه از مردم عذرخواهی کرده بود. و اما گاز آقای پزشکیان در ۳۱ خرداد ۱۴۰۵ فرمودند: *«گاز کافی نداریم!»* و توضیح دادند که شبکه گازرسانی را توسعه داده‌ایم اما به‌دلیل کمبود منابع، مجبور می‌شویم گاز همان مصرف‌کنندگان را قطع کنیم! یعنی در سه زیرساخت پایه زندگی مردم، یک روز می‌شنویم: برق کم داریم ... آب کم داریم ... گاز کافی نداریم ... ❓ مسئله این است که مردم رئیس‌جمهور انتخاب نکرده‌اند که بعد از دو سال، از عالی‌ترین مقام اجرایی کشور گزارش کمبودها را بشنوند. قاعدتا باید بپذیریم که این ناترازی‌ها هنگام انتخابات وجود داشت و آقای پزشکیان با اطلاع از همین وضعیت، نامزد ریاست‌جمهوری شدند و مصرانه مسئولیت خواستند. ⬅️ پس سؤال بحق مردم باید بدون فرافکنی پاسخ داده شود: *چه مقدار از این ناترازی‌ها در نتیجه عملکرد دولت ۱۴ از زندگی مردم حذف شده است؟* *واضح است که مدیر اجرایی برای توضیح دادن کمبودها انتخاب نمی‌شود؛ (که مردم کمبودها را بهتر از هر مدیری لمس می‌کنند) برای مدیریت و کاهش همان کمبودها انتخاب می‌شود.* 📌ادامه در پیام بعد ✍
بخش چهارم از *«عدم کفایت»؛ با معیار خود رئیس‌جمهور* ابعاد اقتصاد، فرهنگ، انرژی را در پیامهای قبل مرور فرمودید👈 [اینجا](https://ble.ir/havadaran_banooye_tamaddonsaz/3888513745416001161/1786881134901) و [اینجا](https://ble.ir/havadaran_banooye_tamaddonsaz/2622806178453251806/1786881135467) و [اینجا](https://ble.ir/havadaran_banooye_tamaddonsaz/6426116261758830675/1786882947111) 🔹 برویم سراغ مدیریت فضای مجازی که این‌بار خود دولت می‌گوید «سهل‌انگاری کردیم» در حوزه فضای مجازی حتی لازم نیست منتقدان سند ارائه دهند؛ معاون اول رئیس‌جمهور سخاوتمندانه سند نقد دولت را ارائه کرده است. ⬅️ محمدرضا عارف در ۸ تیر ۱۴۰۵ پس از حوادث سایبری بانک‌ها: *«آنچه در بانک‌ها رخ داد، نتیجه سهل‌انگاری در امنیت سایبری است.»* و از آن صریح‌تر فرمود: *«ما در حوزه امنیت سایبری فعالیت لازم را نداشته‌ایم و ضعف خود را به قوت دشمن تعبیر می‌کنیم.»* یعنی عالی‌ترین مقام اجرایی کشور پس از رئیس‌جمهور، نه از «کمبود بودجه» سخن می‌گوید، نه از «نبود اختیار»؛ خیلی شفاف می‌گوید: *«سهل‌انگاری کرده‌ایم» و «فعالیت لازم را نداشته‌ایم».* اما هم‌زمان، در ۶ اردیبهشت ۱۴۰۵ دفتر رئیس‌جمهور اعلام می‌کند که آقای پزشکیان «قویاً مخالف محدودیت دسترسی مردم به اینترنت بین‌المللی است!» و یک ماه بعد ۹ نفر از ۱۱ عضو ستاد ویژه ساماندهی فضای مجازی(فارغ از قانونی یا غیز قانونی بودن) به بازگشت اینترنت به وضعیت پیش از دی ۱۴۰۴ رأی می‌دهند. ❌این در حالی است که هر کودک ایرانی می‌داند بستر اغتشاشات، فضای مجازی یله و رها از مدیریت است که چنین شرایطی در این سطح در هیچ کشوری تعریف نشده است ... فراموش نکردید که در اغتشاشات دی ۱۴۰۴، فرمانده فراجا رسماً از بازداشت شمار زیادی از «لیدرها در فضای مجازی» خبر داد و هم‌زمان با تشدید ناآرامی‌ها، بالاجبار نهایتا اینترنت کشور محدود شد. ❓اینجا باز هم سؤال، مخالفت با اصل استفاده از اینترنت نیست، سؤال درباره توان مدیریت است: *دولتی که خودش می‌گوید در امنیت سایبری «فعالیت لازم را نداشته‌ایم» و نتیجه این کوتاهی حتی تا زیرساخت حساس بانکی رسیده، چگونه پیش از تأمین امنیت و حکمرانی متناسب، اولویت را بر گسترش دسترسی قرار می‌دهد؟!* کاملا واضح است که آزادی دسترسی بدون توان تأمین امنیت و حکمرانی، اسمش مدیریت نیست؛ افزایش آسیب‌پذیری است. همینجا بد نیست بعد امنیت را مطرح کنیم 🔹 امنیت؛ مگر قرار نبود سطح تنش پایین بیاید؛ چه شد؟! در همین دوره ریاست‌جمهوری، اسماعیل هنیه تنها یک روز پس از مراسم تحلیف آقای پزشکیان در تهران ترور شد. کمتر از یک سال بعد، در خرداد ۱۴۰۴ ایران و اسرائیل وارد جنگ مستقیم ۱۲روزه شدند. و در ۹ اسفند ۱۴۰۴ آمریکا و اسرائیل حملات گسترده دیگری علیه ایران را آغاز کردند و کشور وارد دومین جنگ مستقیم این دوره شد. ❌حرف مردم این‌ است: دولتی که کاهش تنش، با راهکار مذاکره و دیپلماسی را تنها راه‌کاهش فشار بر کشور معرفی کرده بود آیا نباید امروز باید پاسخگوی تصمیم مدیریتیش باشد تصمیمی که حتی پس از دو جگ وحشیانه دشمن علیه کشور هنوز از آن دست بردار نیست! *سؤال بسیار ساده است: سطح تهدید علیه ایران از زمان آغاز دولت چهاردهم کمتر شده یا بیشتر؟* ◀️ *اگر دیپلماسی قرار بود هزینه تقابل را کاهش دهد، خروجی آن را باید در میزان تهدید، جنگ و فشار علیه کشور دید؛ نه در تعداد میزهای مذاکره‌ای که هر بار با خیانت طرف مقابل به وحشیانه‌ترین شکل ممکن به نتیجه جنگ رسیده* 📌 ادامه در پیام بعد ✍
بخش پنجم از *«عدم کفایت»؛ با معیار خود رئیس‌جمهور* ‌ ابعاد اقتصاد، فرهنگ، انرژی، فضای مجازی و سایبر و امنیت را در پیامهای قبل مرور فرمودید👈 [اینجا](https://ble.ir/havadaran_banooye_tamaddonsaz/3888513745416001161/1786881134901) و [اینجا](https://ble.ir/havadaran_banooye_tamaddonsaz/2622806178453251806/1786881135467) و [اینجا](https://ble.ir/havadaran_banooye_tamaddonsaz/6426116261758830675/1786882947111) و [اینجا](https://ble.ir/havadaran_banooye_tamaddonsaz/-2018922689444857735/1786884112739) 🔹 حالا نوبت سیاست خارجی گره‌خورده به مذاکرات است؛ مذاکره کردیم، اما نتیجه را هم ببینیم به خاطر دارید که آقای پزشکیان پیش از انتخابات فرمودند: *«من قائل به مذاکره برای رفع تحریم هستم.»* حتی احیای برجام و رفع تحریمها را به این شیوه معرفی کردند پس این حوزه را هم باید دقیقاً با همان هدفی که رئیس‌جمهور تعیین کردند بسنجیم یعنی: کاهش تحریم، کاهش تنش و دورکردن سایه جنگ. 🔻اما بیایید روند اتفاقات را مرور کنیم: در بهار ۱۴۰۴، ایران و آمریکا چند دور مذاکره کردند. پس از دور پنجم مذاکرات نیز از پیشرفت و سازنده‌بودن مذاکرات سخن گفته می‌شد و دور ششم در آستانه برگزاری بود. اما درست در همان مقطع و در حالی که مذاکرات هنوز در جریان بود، اسرائیل و آمریکا حمله را آغاز کردند. در همان روزهای نخست، فرماندهان ارشدمان و تعداد زیادی از دانشمندان هسته‌ای‌مان به شهادت رسیدند و کشور وارد جنگ ۱۲روزه شد. جنگ به یکباره در اوج استیصال دشمن با آتش‌بس متوقف شد! اما آیا این آتش‌بس و ادامه مسیر دیپلماسی، امنیت ماندگار ایجاد کرد؟! ❗️به فاصله‌ی چند ماه دوباره مذاکرات آغاز شد و باز از چشم‌انداز مثبت و امکان توافق سخن گفته شد... این‌بار نیز آمریکا و اسرائیل حملات گسترده دیگری علیه ایران آغاز کردند.... و در این جنگ، خسارت‌ها بسیار سنگین‌تر شد؛ اوج خسارت شهادت اماممان بود تعدادی دیگر از فرماندهان و مقامات کشور هم به شهادت رسیدند و کودکان میناب و غیر نظامیان قربانی شدند و زیر ساختها مورد حمله قرار گرفت و ... ⬅️ البته جنگ ۱۲روزه اولین تعرض امنیتی این دوره نبود؛ پیش از آن، اسماعیل هنیه در قلب تهران ترور شد، سفیر ایران در لبنان در عملیات انفجار پیجرها مجروح شد، سیدحسن نصرالله به همراه سردار عباس نیلفروشان در حمله اسرائیل به بیروت به شهادت رسیدند و در ۵ آبان ۱۴۰۳ نیز اسرائیل مستقیماً مراکز نظامی داخل ایران را هدف قرار داد. یعنی اگر امنیت را با منطق «وحدت ساحات» ببینیم، پیش از رسیدن به جنگ تمام‌عیار، نشانه‌های تشدید تهدید یکی پس از دیگری آشکار شده بود؛ از هدف قرارگرفتن متحدان و نیروهای ایرانی در منطقه تا ترور در تهران و نهایتاً حمله مستقیم به خاک ایران. دشمن مرحله‌به‌مرحله از خطوط پیشین عبور می‌کرد و سطح و دامنه تعرض را افزایش می‌داد؛ تا جایی که این روند نهایتاً به جنگ مستقیم ۱۲روزه و شهادت فرماندهان ارشد و دانشمندان کشور رسید. پس جنگ ۱۲روزه یک حادثه ناگهانی و جدا از روند پیشین نبود؛ اوج مسیری از تشدید تهدید بود که نشانه‌های آن ماه‌ها پیش مقابل دولت قرار گرفته بود. 🔸روند ساده این سیاست مذاکره در حین تهدید و تهاجم دشمن در دولت چهاردهم اینگونه است: *مذاکره در دل تهدید= جنگ اول عبرت نگرفتن از تجربه و عدم توجه به تذکرات مکرر امام جامعه آتش‌بس و بازگشت به مذاکره=جنگ دوم ...* یک چیز کاملا روشن است: *نشستن پای میز مذاکره با دشمن، نه مانع حمله شد و نه برای کشور تضمین امنیت ایجاد کرد نه ... ماجرا همین‌جا هم تمام نشد👇* پس از جنگ دوم دوباره در نقطه استیصال دشمن به یکباره آتش‌بس و حرکت به‌سوی توافق شکل گرفت؛ اما این حرکت عملا از روز اول با بدعهدی دشمن در رعایت شروط توافق زمین خورد و ظرف چند هفته فروپاشید و تلاش‌های عجیب دولت برای احیای آن به نتیجه نرسید ❌و نه تنها سیاست اتکا به مذاکره با دشمن تحریمی را رفع نکرد امنیتی را ایجاد نکرد بلکه بعد از همانآتش بس و توافق ننگین و بازگشت به پای میز مذاکره آمریکا بار دیگر بسته‌های تحریمی تازه‌ای علیه اشخاص، شرکت‌ها، شبکه‌های مالی و کشتیرانی مرتبط با ایران اعمال کرد و اتحادیه اروپا نیز تحریم‌های جدیدی افزود! *پس دولتی که با شعار «مذاکره برای رفع تحریم» آمد، امروز باید با سند خروجی عملکردش به مردم آسیب دیده از این خطای محاسباتیش پاسخ دهد:* ❓ تحریم‌ها چه مقدار کمتر شد؟ ❓ سایه جنگ چه مقدار دورتر شد؟ ❓ چرا حداقل دو بار در میانه مسیر مذاکره، کشور وارد جنگ و پس از آن تجاوزات مکرر دشمن شد؟ ❓ آتش‌بس و توافق‌ها چه میزان دوام آوردند؟ ❓ و نهایتاً اثر این همه مذاکره بر امنیت و معیشت مردم چه بود؟ 📌ادامه در پیام بعد ✍