_حرف زدن با آدما و نزدیک‌شدن بهشون من رو معذب می‌کنه . +چرا ؟ _چون همشون یک‌روزی می‌رن . __melo movie / فیلم‌ملو

حس من هم‌همین است . همه روزی می‌روند پس چرا وقت و مال و انرژی و عواطف خود را برای آن‌ها خرج کنیم ؟ چرا رازهایمان را در گوششان زمزمه کنیم و خرسند شویم از بودنشان ؟ چرا روزهایمان را بر اساس آن‌ها بچینیم ؟ من انسان ِ وابسته به معاشرت انسانی‌هستم اما گاهی اوقات .. مانند آن‌روز که منتظر تمام‌‌شدن خرید ِ چندنفر بودم به این‌فکر کردم و غرق شدم و برای مدتی طولانی در سیاهی دست و پا زدم .

روز ششم : تاحالا احساس‌ناکافی بودن کردی ؟ چجوری توصیفش می‌کنی ؟

https://eitaa.com/joinchat/1722090677Cea03ab3196 ناشناس‌ها و پیام‌های موقت‌ می‌رن این‌جا .

روز هفتم : بنظرت دیدگاهی که پیرامون اطرافت داری بدبینانه است یا خوش بینانه ؟

عکس‌هایی که پدرم و برادرم از سفرشان ارسال کرده بودند را چاپ کردیم و با نخ‌کنفی به دیوار زدیم .. وقتی موقع شام خانواده دورهم جمع می‌شود با تک‌تک عکس‌ها آن‌ها مرور خاطرات می‌کنند و ما‌هم لبخند می‌زنیم ( :

همون‌جوری که از عناصر موردعلاقهء افرادی که دوستشون‌دارم خیلی‌خیلی خوشم‌میاد .. به همون میزان از عناصر موردعلاقهء افرادی که علاقه‌چندانی بهشون‌ندارم بدم میاد .

این روزها زیاد " فکر نمی‌کنم " .. و در مغزم سکوت عجیبی حکم‌فرما است . به پیرامونم نگاهی خنثی می‌اندازم ، گاهی اوقات برای بدست آوردن دل دیگران لبخند می‌زنم یا گاهی اوقات چشمانم فکر می‌کنند و می‌گریند . در هر صورت نگاهم بدون‌بار است ، نه مثبت‌است و نه‌منفی . اما ‌انگار ناخودآگاهم خاصیت کاتیونی‌پیدا کرده و ته‌چهره‌ء مثبتی دارد .. هر چه‌‌باشد این سال‌ها عاشق‌‌بوده ام و سرخوش . حتی بر خلاف نظرم ، خودم مطمئنم‌خنثی نیستم .. مطمئنم مثبت‌ِ مثبتی هستم که جور ِدیگری ابراز می‌شوم و اسم این نوع ابراز را گذاشته‌ام " خنثی " . من حتی اگر بخواهم آنیون باشم نمی‌توانم تغییر کنم و از ازل کاتیون بوده‌ام و خوش‌بین * .

می‌دونم چرت‌وپرت سرهم کردم 😂 .