جس کاملا" قهرمان بایرونی " عه . قهرمان‌‌بایرونی ؛ یک‌نوع کهن‌الگو حساب می‌شه و از اسمش‌مشخصه‌ که ابداع‌کننده‌اش و یا شروع‌کننده این نوع سبک بایرون بود . قهرمان‌های بایرونی چندتا ویژگی‌دارن .. ¹ شخصیت‌پیچیده دارن . ² اهل‌ریسکن . ³ بشدت‌کاریزماتیک و مرموزن . ⁴ مهم‌ترین ویژگی‌شون ؛ تنها و طردشدن و گذشتهء بدی داشتن که کارهاشون رو برای‌مخاطب توجیه می‌کنه . ⁵ مثل‌الکترون‌های دوران تامسون بی‌قاعده و قانونن ؛ و دلیلش هم‌اینه که بشدت منتقد زمین‌وزمانن . ⁶همزمان می‌تونن دل‌رحم یا آسیب‌پذیر باشن ولی اون رو پشت نقاب سردی و یا عصبانیت پنهان می‌کنن . و با توجه به این تعرفه‌ها جس یکی‌از کلاسیک‌ترین " قهرمان‌بایرونی " مدرنیه که سینما به‌خودش دیده . و اما جس چرا " بایرونی " عه ؟ جس یک گذشتهء بسیار تاریک با مادرش و پدرش داشت .. که این دلیل خیلی از کارهاش رو توجیه می‌کنه . کلا قانون براش بی‌اهمیته . اهل شورش به‌پا کردنه . بشدت کاریزماتیکه و اهل‌کتاب و دنیای‌ادبیات و نویسنده‌است که همین باعث کشش روری به‌سمتش می‌شه . یک دوقطبی‌گرایی عجیبی‌داره .. که از یک‌طرف دنبال عشق و از طرفی دیگه روری رو برای بار ۳۵۶۷۸۹۹۷۶ ام ول می‌کنه . و اما یک هدیه‌ که این سریال بعد گذشت دوفصل از راز‌های این شخصیت بهمون داد : " رشد و تکامل " داشتن . و این خصوصیتی بشدت بایرونی‌عه که نه آنتاگونیست مطلقه و نه پروتا‌گونیست مطلق . همین "بایرونی " بودنه که هزاران افرادی که این‌سریال رو دیدن اکثریت علاقه بشدتی حتی با وجودشخصیت‌های کامل‌تری مثل لوگان به جس نشون بدن و اون شخصیت‌رو شخصیت موردعلاقه‌شون نام گذاری کنن .

می‌دونم احتمالا این متن رو نفهمید ولی نوشتنش توی دلم خیلی مونده بود .

برای امروز می‌نویسم ؛ ابتدا می‌ترسیدم .. بعد کمی شجاعت‌پنهان‌شده ام را خرج کردم و درنهایت تنها رضایت‌مندی باقی ‌مانده بود . تمام ِترس‌ها نیست شدند .

من آدم ِهمیشگی نیستم عزیزم ؛ من آدم گذشتن و رفتن پیوسته ام * ( :

" تو خیلی دوری ! " این رو زمزمه می‌کنم و به‌یاد روزهایی که ساعت‌هامون رو با گشتن بین ِ کتاب‌ها و بحث سر پیرنگ داستانی مشابه بین دوتا کتاب می‌گذروندیم و زندگیمون حتی تو اوج‌تابستون با رسیدن به آخر روز خنک بود * .

* / تجریش . به قول مامان : "همهء رنگ‌ها این‌جا پر رنگه . همه‌چیز زیادی رنگ‌و‌رو داره ( : "