من آدم ِهمیشگی نیستم عزیزم ؛ من آدم گذشتن و رفتن پیوسته ام * ( :

" تو خیلی دوری ! " این رو زمزمه می‌کنم و به‌یاد روزهایی که ساعت‌هامون رو با گشتن بین ِ کتاب‌ها و بحث سر پیرنگ داستانی مشابه بین دوتا کتاب می‌گذروندیم و زندگیمون حتی تو اوج‌تابستون با رسیدن به آخر روز خنک بود * .

* / تجریش . به قول مامان : "همهء رنگ‌ها این‌جا پر رنگه . همه‌چیز زیادی رنگ‌و‌رو داره ( : "

اکس‌تم آدم ِخوبی بوده عزیزم ؛ توام آدم خوبی بودی .. شما دوتا آدم ِخوب بودین که نتونستین باهم بسازین . اگه قراره دلش رو بشکونی بهتره براش ماگ ِ دهشتناک بخری که تنفرت زودتر جواب بگیره .

*/ اخماتو بازکن .

فرفری‌های عینکی از لحاظ جذابیت صدهیچ از بقیه‌جلوئن .

و اما یک‌شخصیت ِ که تنفر تمام بیننده‌هارو در بر گرفته .. دین کاملا یک شخصیت " تراژیک روزمره " ست . برای فهمیدن ِ این کهن‌الگو نیاز داریم که اول کهن‌الگو " تراژیک کلاسیک " رو بررسی کنیم .. این کهن‌الگو به افرادی اشاره می‌کنه که مقام و موقعیت اجتماعی بالایی دارن [ پادشاه‌ ، وزیر ، رئیس‌جمهور و .. ] و بخاطر ضعفی که در وجودشون دارن از اون مقام و منصب سقوط می‌کنن و جایگاهشون رو از دست می‌دن و درگیر تراژدی‌می‌شن . " تراژیک ِروزمره " نسخه عادی‌تر این کهن الگوعه و به‌جای این‌که فرد درگیر سرنوشت‌بزرگی و یا پادشاهی باشه و از مقام ِ اجتماعی و مادی‌ای سقوط کنه توی زندگی روزمره‌اش دچار تراژدی می‌شه . این کهن‌الگو خیلی خصوصیات ملموسی داره و راحت می‌شه باهاش همزاد پنداری کرد ، که این‌خصوصیات این‌ها هستن : ¹ نه‌قدرت ِماوراءطبیعی‌داره ، نه‌پول و نه مقام‌خاصی . ² مثل‌بقیه‌آدم‌هاس ؛ یک‌سر داره و دو‌گوش و زندگی‌بشدت عادی . ³ یک‌ضعف بزرگ‌ توی وجودش‌داره که باعث‌ ایجاد تراژدی‌می‌شه . ⁴ برخلاف قهرمان کلاسیک که معمولاً یک حادثه‌ی بزرگ سقوطش رو رقم می‌زنه ؛ قهرمان روزمره کم‌کم فرو می‌ریزه . ⁵ ثبات رو دوست‌داره و تغییر براش امری غیر‌ممکنه . و اما چرا به دین برچسب یک‌فرد شکست‌خورده‌ای رو می‌زنم که در اول خیلی موفق ظهور کرده ؟ دلایلش می‌تونه این‌ها باشه ؛ دین معمولیه .. از یک‌خانوادهءمعمولی و شغل‌معمولی‌عه . برخلاف لوگان و جس که هر کدوم ‌عجایب‌خودشون رو داشتن . ضعفی‌که دین دچارش‌شده بود این‌بود که تبدیل به‌یک فرد حسود و بی‌اعتماد شده بود و دلش می‌خواست روی‌ روری و زندگیش کنترل‌داشته باشه .. و از طرفی تحمل پذیرفتن دنیای بزرگی که روری واردش شده بود ، نداشت . دین سقوط تدریجی داشت .. و تمام اون خصوصیت‌های مثبش درجا فرو نریخت . یعنی چی ؟ ما اول سریال یک‌تصویر فوق‌العاده عالی از دین می‌بینیم . پسری که مسئولیت‌پذیره ، امنه و حاضره فداکاری کنه و چیزهای دیگه‌ای که اون رو خوب‌نشون می‌دادن .. اما کم‌کم با گذشت زمان و ورود جس و رفتن روری‌به‌چیلتون و دغدغهء‌هاروارد و .. خصوصیت‌های‌منفی درش بلدتر شدن و رشد‌کردن و درنهایت برای لیندزی یک‌همسر نامطلوب شد و زندگی‌خودش رو با خطاهاش به‌هم زد و درسکانس آخر حضورش این رو می‌بینیم که دیگه هیچ‌کس حاضرنیست اون رو تحمل کنه . توی یک‌جمله : " از " عشق اول رویایی "به کسی که در ازدواج شکست می‌خوره . " و اما تراژدی‌تلخ : دین هنوز هم می‌تونه اون آدم‌‌خوب و رویایی باشه ولی با اعمال و رفتار و تصمیمات خودش ؛ زندگیش رو تباه کرد و یک‌فرد شکست خورده شد و این ها همه‌بخاطر این ضعفش بود که توی شرایط مختلف به‌جای اینکه دنبال روزنهء رشد باشه ؛ سعی داشت شرایط رو مثل اسبق نگه‌داره که این ناممکنه . دین نماینده‌ی "قهرمان تراژیک روزمره " توی‌سریال‌دختران گیلموره و همین‌طور مثال خیلی خوبی توی سینمای مدرنه . و به‌عنوان‌یک‌‌نوع شخصیت‌‌آنتاگانیست شناخته‌می‌شه ؛ نه به خاطر شرارت یا ظلم ؛ بلکه چون یک آدم معمولیه که نقطه‌ضعف‌های انسانی‌ش در نهایت عشقش رو نابود می‌کنه .