فکر نکنید جوک‌هایی که دوست‌دارم جوک‌های خاصیه ، نه.من خیلی جدی عاشق ِجوک‌‌های شوهر‌عمه‌ای و بی‌نمکم.

یه روز یه چوپون با گوسفنداش لج میکنه به جای چرا می‌برتشون اگر

إنَّ الدُّنیا بَحرٌ عَمیقٌ ، قَد غَرِقَ فیها عالَمٌ کَثیرٌ ، دنیا دریای عمیقی است که بسیاری در آن غرق شده اند

شروع : ۲۰ اردیبهشت چهارصدوپنج

به صحبت‌های آرام و باحوصله مادرم، در مقابل سوال‌ها و غرغرهای برادر کوچکم که به تازگی دوساله شده،گوش می‌کنم.مادر کیست و چگونه این‌چنین استوار است؟چگونه صبرمی‌کند و هیچ‌نمی‌گوید درمقابل خواسته‌های‌وسواس‌گونه تک‌تکمان و دعواهای بی‌سر وته‌مان؟و همزمان خندان و پرامید به زندگی روح می‌بخشد ؟ به غمی که سال‌هاست با خود حمل می‌کند و اتفاقاتی که اخیر از سرگذرانده فکر می‌کنم.چگونه یک‌انسان می‌تواند هم غم‌های خودش را به دوش بکشد و هم غم‌های دیگران را؟و در مقابل آن نه تنها هیچ‌گونه مزدی نخواهد، بلکه از جسمش و قوت جوانی‌اش مایه بگذارد و سر آن‌ها در بازی زندگی شرط ببندد؟

خسته از بی‌آنتنی زیر لب غر می‌زنم و درود می‌فرستم بر جد و آباد آن‌افرادی که سبب شدند حال،به‌جای در کلاس بودن،دنبال مکانی باشم که خوب آنتن بدهد.ایوان بهترین جاست:هم آنتن دارد و هم ساکت است.صدای اذان بلند می‌شود.منظره‌ای که از ایوان دیده می‌شود دل‌نواز است.باد آرام برگ‌های درختان را به بازی گرفته و برگ‌ها مانند زنگوله‌ در هوا تکان می‌خورند.صدای‌اذان و باد آرامی که می‌وزد از گرفتگی احوالم می‌کاهد.از کلاس ناامید شده و دوربین را باز می‌کنم که فیلم بگیرم.دکمهء‌دوربین را که می‌زنم کلاس‌‌هم وصل می‌شود.لبخند می‌زنم و سعی بر نفس‌کشیدن و زیستن در آن‌لحظه می‌کنم.

نه به نسل خودم تعلق دارم و نه به نسل‌های پس و پیش خودم..کجا باید دنبال انسان‌های هم‌سو بگردم؟

#سیدحسن‌نصرالله ✨🤍

خدایا! به ما صبر عطا کن. به ما بنده‌هات که تحمل کوچکترین چشم انتظاری‌ها هم نداریم.

خدایا اگه قراره با صبر به این‌‌ها دست پیدا کنیم، پس لطفا یک قوتی در وجودمون بزار، خودت کمکمون کن،که صبر داشته باشیم.

مثلا خدایا نمی‌شه یهویی یکی عیدی ِغدیر بهمون نهج‌البلاغه بده؟