هدایت شده از مهدی جلالی
▪️فرا رسیدن تاسوعا و عاشورای حسینی را به همه سوگواران حضرت سیدالشهدا (ع) تسلیت و تعزیت عرض مینماییم.
السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین
🔹️امید که در این روزهای پرفیض، با تأسی به ایثار، آزادگی و حقطلبیِ امام حسین (ع)، از برکات معنوی این ایام بهرهمند شویم و یاد و پیام جاودان واقعه کربلا چراغ راه زندگیمان باشد.
▪️ تاسوعا و عاشورای حسینی تسلیت باد. ▪️
@Qanoon0
┗━━ 🇮🇷🌾🇮🇷 ━━┛
دکترین حقوقی ایران برای تنگه هرمز؛ میان حاکمیت، امنیت و همکاری منطقهای https://snn.ir/fa/news/1421261/%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%86%DA%AF%D9%87-%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%B2-%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AD%D8%A7%DA%A9%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%88-%D9%87%D9%85%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82%D9%87-%D8%A7%DB%8C
7.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
〽️پنج مرجع تقلید شهید و تأثیرگذار تاریخ شیعه
@QANOON0
هدایت شده از مهدی جلالی
با چشم دل، و قلمی لرزان بر این مصیبت عظما، آنچنان که شایسته مقام آن عبد صالح و خانواده مظلومش باشد، نغمه هایی در سوگ و حماسه را به رشته تحریر در می آورم.
این مرقومه، وداع نامه ای است از زبان تاریخ، خطاب به آن امام شهید و امت داغدارش:
عنوان: آخرین اذان در سحرگاه خون
نامه ای سرگشاده به امامی که (با علی اکبر و علی اصغرش)، نازنین دختر و نوه دردانه اش، عروس و داماد عزیزش پرکشید
آقای من!
سحرگاه نهم اسفند، تاریخ از نفس افتاد. وقتی اولین موشکها آسمان تهران را شکافتند، هیچکس نمیدانست که ملائکه برای بدرقه ی کاروانی آمده اند که از تبار عاشورا بود. تو در «بیت» خود ایستاده بودی؛ نه فقط خانه و محل کاری، که نه فقط سقفی بر سر یک خانواده باشد، که کعبه امید و آمال میلیونها انسان بود. و در آن لحظه هولناک، دست تقدیر، صفحه ی دیگری از «هَلْ مِنْ ناصِر» را ورق زد.
اما این بار، تاریخ پاسخ متفاوتی شنید.
پاسخ را خون تو داد، خون فرزندت، خون عروس و نوه ات.
خونی که نه فقط از رگهای یک مرد، که از شریان های یک امت جاری شد.
تو رفتی، اما نه چون غریبی که او را در کنار کوچه های مدینه دفن کنند. تو رفتی، اما جهان را به تشییعی فرا خواندی که کره زمین از خویش ندیده بود. از مصلّای تهران که دریایی از سیاهپوشان، «لبیک یا حسین»گویان تابوتت را بر دوش میکشیدند، تا قم که گنبد حضرت معصومه (س) تا جمکران و کل فضای شهر از شوق، شکافت تا مقدمت را گرامی و گل باران بدارد.
و آنگاه عراق...
آه از عراق!
کدام قلم را یارای تصویر آن لحظه است که نجف و کربلا، تو را چون گوهری بازگردانده از غربت پذیرا شدند؟ ۹ استان عراق تعطیل شد، نه به فرمان حاکمان، که به فرمان دلهایی که تو را «ولی» خویش میدانستند.
ای سیدی که در مشهد، جوار حضرت رضا (ع) آرام خواهی گرفت!
امروز اگر حرم ثامن الحجج، بستر خاکی تو میشود، بدان که این پایان راه نیست. تو خود گفتی «شهادت، هنر مردان خداست» و اینک هنرنمایی تو، جهان را به شگفتی وا داشت. تو از تبار همان حسینی هستی که با خاندانش به قربانگاه رفت، و در آن غروب خونین، «رأس» بر نیزه، پیام رسای «هیهات منّا الذله» را تا ابدیت فریاد زد. تو نیز اینگونه، با خانوادهات جهاد کردی، شهید شدی، و اینک «رأس» مطهرت بر دستان میلیونها انسان، منشور قیامی جهانی گشته است.
ما، ملت تو (نائب امام عصر عج)، امروز نه بر جنازه، که بر بالهای عروج تو میگرییم.گریه ما از جنس اندوه نیست، از جنس عشق است.عشقی که تو با ایستادگی، با عدالتخواهی، و با «ما میتوانیم» در دلهای ما شعله ور کردی.تو آموختی که تسلیم، خط قرمز ماست؛ و ما در این دو روز وداع، در میان خیل عظیم دلباختگان از بیش از ۱۰۰ کشور جهان از پهنه تمام ۵ قاره این زمین پهناور، به چشم دیدیم که بذر «مقاومت» چگونه به نهال تنومندی تبدیل شده که شاخه هایش، جهان را فراگرفته است..
فردا قم،
پسفردا نجف و کربلا،
و پنجشنبه، مشهد الرضا.
این مسیر تشییع تو نیست؛ این مسیر وحدت قلوب امت اسلامی است که میخواهند به جهانیان نشان دهند «سید مقاومت» نمرده، که زنده تر از همیشه، در جان هایشان خانه کرده است. پیکر مبارکت در حرم رضا (ع) آرام میگیرد، اما روح بلندت در هر مصلّایی، در هر میدان نبردی با ظلم، و در قلب هر آزادهای در این کره خاکی، بیقرار و پرتوان به قیام خود ادامه میدهد.
سالها بعد، از این وداع با شکوه خواهند نوشت و خواهند پرسید: «اینان که بودند که چنین حماسه ای آفریدند!؟»
و پاسخ، ساده و عظیم است:
آنان ملت یک مرد بودند که با خدای خویش معامله کرده بود.
و آن مرد، تو بودی، آیتالله العظمی سید علی حسینی خامنهای.
درود بیپایان خداوند و ملائکه و مؤمنان بر تو و خاندان شهیدت.
راهت جاودان، یادت همیشه، و انتقامت از ستمگران تاریخ، حتمی است.
امضای این نامه:
دلی که از تو «مقاومت» را آموخت
دستهایی که راهت را خواهند رفت،
تا جهان، جهانی دگر شود.
سیدمهدی جلالی
هدایت شده از مهدی جلالی
با چشم دل، و قلمی لرزان بر این مصیبت عظما، آنچنان که شایسته مقام آن عبد صالح و خانواده مظلومش باشد، نغمه هایی در سوگ و حماسه را به رشته تحریر در می آورم.
این مرقومه، وداع نامه ای است از زبان تاریخ، خطاب به آن امام شهید و امت داغدارش:
عنوان: آخرین اذان در سحرگاه خون
نامه ای سرگشاده به امامی که (با علی اکبر و علی اصغرش)، نازنین دختر و نوه دردانه اش، عروس و داماد عزیزش پرکشید
آقای من!
سحرگاه نهم اسفند، تاریخ از نفس افتاد. وقتی اولین موشکها آسمان تهران را شکافتند، هیچکس نمیدانست که ملائکه برای بدرقه ی کاروانی آمده اند که از تبار عاشورا بود. تو در «بیت» خود ایستاده بودی؛ نه فقط خانه و محل کاری، که نه فقط سقفی بر سر یک خانواده باشد، که کعبه امید و آمال میلیونها انسان بود. و در آن لحظه هولناک، دست تقدیر، صفحه ی دیگری از «هَلْ مِنْ ناصِر» را ورق زد.
اما این بار، تاریخ پاسخ متفاوتی شنید.
پاسخ را خون تو داد، خون فرزندت، خون عروس و نوه ات.
خونی که نه فقط از رگهای یک مرد، که از شریان های یک امت جاری شد.
تو رفتی، اما نه چون غریبی که او را در کنار کوچه های مدینه دفن کنند. تو رفتی، اما جهان را به تشییعی فرا خواندی که کره زمین از خویش ندیده بود. از مصلّای تهران که دریایی از سیاهپوشان، «لبیک یا حسین»گویان تابوتت را بر دوش میکشیدند، تا قم که گنبد حضرت معصومه (س) تا جمکران و کل فضای شهر از شوق، شکافت تا مقدمت را گرامی و گل باران بدارد.
و آنگاه عراق...
آه از عراق!
کدام قلم را یارای تصویر آن لحظه است که نجف و کربلا، تو را چون گوهری بازگردانده از غربت پذیرا شدند؟ ۹ استان عراق تعطیل شد، نه به فرمان حاکمان، که به فرمان دلهایی که تو را «ولی» خویش میدانستند.
ای سیدی که در مشهد، جوار حضرت رضا (ع) آرام خواهی گرفت!
امروز اگر حرم ثامن الحجج، بستر خاکی تو میشود، بدان که این پایان راه نیست. تو خود گفتی «شهادت، هنر مردان خداست» و اینک هنرنمایی تو، جهان را به شگفتی وا داشت. تو از تبار همان حسینی هستی که با خاندانش به قربانگاه رفت، و در آن غروب خونین، «رأس» بر نیزه، پیام رسای «هیهات منّا الذله» را تا ابدیت فریاد زد. تو نیز اینگونه، با خانوادهات جهاد کردی، شهید شدی، و اینک «رأس» مطهرت بر دستان میلیونها انسان، منشور قیامی جهانی گشته است.
ما، ملت تو (نائب امام عصر عج)، امروز نه بر جنازه، که بر بالهای عروج تو میگرییم.گریه ما از جنس اندوه نیست، از جنس عشق است.عشقی که تو با ایستادگی، با عدالتخواهی، و با «ما میتوانیم» در دلهای ما شعله ور کردی.تو آموختی که تسلیم، خط قرمز ماست؛ و ما در این دو روز وداع، در میان خیل عظیم دلباختگان از بیش از ۱۰۰ کشور جهان از پهنه تمام ۵ قاره این زمین پهناور، به چشم دیدیم که بذر «مقاومت» چگونه به نهال تنومندی تبدیل شده که شاخه هایش، جهان را فراگرفته است..
فردا قم،
پسفردا نجف و کربلا،
و پنجشنبه، مشهد الرضا.
این مسیر تشییع تو نیست؛ این مسیر وحدت قلوب امت اسلامی است که میخواهند به جهانیان نشان دهند «سید مقاومت» نمرده، که زنده تر از همیشه، در جان هایشان خانه کرده است. پیکر مبارکت در حرم رضا (ع) آرام میگیرد، اما روح بلندت در هر مصلّایی، در هر میدان نبردی با ظلم، و در قلب هر آزادهای در این کره خاکی، بیقرار و پرتوان به قیام خود ادامه میدهد.
سالها بعد، از این وداع با شکوه خواهند نوشت و خواهند پرسید: «اینان که بودند که چنین حماسه ای آفریدند!؟»
و پاسخ، ساده و عظیم است:
آنان ملت یک مرد بودند که با خدای خویش معامله کرده بود.
و آن مرد، تو بودی، آیتالله العظمی سید علی حسینی خامنهای.
درود بیپایان خداوند و ملائکه و مؤمنان بر تو و خاندان شهیدت.
راهت جاودان، یادت همیشه، و انتقامت از ستمگران تاریخ، حتمی است.
امضای این نامه:
دلی که از تو «مقاومت» را آموخت
دستهایی که راهت را خواهند رفت،
تا جهان، جهانی دگر شود.
❤️🔥🙏سیدمهدی جلالی🙏❤️🔥
وداع با خورشید؛ نامهای از زبان تاریخ به امام شهید
https://snn.ir/fa/news/1426344/%D9%88%D8%AF%D8%A7%D8%B9-%D8%A8%D8%A7-%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF
https://shahraranews.ir/fa/publication/17704/162009?to_date=1405/05/01&p_id=3
لزوم احقاق حق ایران برای خسارت به زیرساختها.
گزارش نشستی با:
کارشناس حقوق بینالملل سيدمهدی جلالی ؛
تحلیگر روابط بینالملل علی ودایع
11.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین🖤
اربـعین آمد دلم را غم گرفت
بهر زینب(س) عالمی ماتم گرفت
سوز اهل آسمان آید به گوش
نالهی صاحب زمان آید به گوش
•اربعین حسینی بر همه ی عاشقان اباعبدالله الحسین (ع) تسلیت باد.🏴
هدایت شده از آنسوی سیاست(غدیر)
🚨"گزارش ویژه"
🔺اختصاصی آنسوی سیاست
✍کنوانسیون رژیم حقوقی کاسپین؛ بازخوانی حقوقی، تاریخی و ژئوپلیتیکی از منظر منافع ملی ایران
🔹مقدمه
🔸کنوانسیون رژیم حقوقی کاسپین که در سال ۲۰۱۸ در شهر آکتائو به امضای پنج دولت ساحلی رسید، از مهمترین اسناد حقوق بینالملل منطقهای در دهههای اخیر محسوب میشود. این کنوانسیون از زمان امضا تاکنون موافقان و منتقدان فراوانی داشته است. برخی آن را گامی در جهت تثبیت امنیت و همکاری منطقهای دانستهاند و گروهی دیگر معتقدند که این سند بخشی از حقوق تاریخی ایران را نادیده گرفته و زمینه تغییر موازنه ژئوپلیتیکی منطقه را فراهم کرده است.
در فضای رسانهای، گاه تحلیلهای حقوقی، سیاسی و ژئوپلیتیکی درهم آمیخته میشوند؛ در حالی که هر یک از این حوزهها دارای مبانی، روش استدلال و معیارهای اثبات متفاوتی هستند. از این رو، هرگونه ارزیابی علمی درباره کنوانسیون کاسپین باید میان «قاعده حقوقی»، «تحلیل ژئوپلیتیکی» و «پیشبینی سیاسی» تفکیک قائل شود.
💠 کاسپین؛ دریا یا دریاچه؟
نخستین موضوع، ماهیت حقوقی کاسپین است. در ادبیات رسمی فارسی، عنوان «دریای خزر» یک نام متعارف و تاریخی است؛ اما از منظر جغرافیای طبیعی، کاسپین بزرگترین دریاچه بسته جهان محسوب میشود و هیچ ارتباط طبیعی با آبهای آزاد ندارد.
*از منظر حقوق بینالملل نیز کنوانسیون ۲۰۱۸ آگاهانه از الحاق کاسپین به نظام حقوقی کنوانسیون حقوق دریاهای ۱۹۸۲ خودداری کرده و برای آن یک رژیم حقوقی ویژه (Sui Generis) ایجاد کرده است.
بنابراین، از دیدگاه حقوقی، کاسپین نه مشمول کامل حقوق دریاهاست و نه تابع قواعد کلاسیک مربوط به دریاچههای مشترک؛ بلکه دارای نظامی مستقل و استثنایی است که باید با قواعد خاص خود تفسیر شود.
آیا کنوانسیون در خدمت قدرتهای فرامنطقهای تدوین شده است؟
از منظر حقوق بینالملل، چنین ادعایی بدون ارائه اسناد معتبر، قابل اثبات نیست.
در متن کنوانسیون هیچ مادهای وجود ندارد که آمریکا، اتحادیه اروپا یا اسرائیل را ذینفع یا مخاطب حقوقی آن معرفی کند.
با این حال، از منظر ژئوپلیتیک میتوان گفت که هرگونه تحول در رژیم حقوقی کاسپین ممکن است آثار غیرمستقیمی بر امنیت انرژی اروپا، مسیرهای انتقال گاز و موازنه قدرت میان شرق و غرب داشته باشد.
بنابراین باید میان «اثر غیرمستقیم ژئوپلیتیکی» و «هدف حقوقی کنوانسیون» تفکیک قائل شد.
🔰خطوط لوله زیردریایی و امنیت انرژی"
یکی از مهمترین موضوعات کنوانسیون، امکان احداث خطوط لوله انتقال انرژی در بستر کاسپین است.
کنوانسیون اصل احداث خطوط لوله را پذیرفته اما اجرای آن را منوط به رعایت الزامات زیستمحیطی و توافق دولتهایی کرده است که خط لوله از بخشهای مربوط به آنها عبور میکند.
درنتیجه، برخلاف برخی برداشتها، کنوانسیون الزام حقوقی برای احداث خط لوله ایجاد نکرده است.
اجرای پروژههایی نظیر ترانسکاسپین همچنان با موانع متعدد اقتصادی، فنی، مالی، زیستمحیطی و سیاسی روبهروست.
💠کاسپین و امنیت انرژی اروپا"
پس از بحران اوکراین، اتحادیه اروپا سیاست تنوعبخشی به منابع انرژی را با جدیت دنبال کرده است.
در این چارچوب، منابع گاز جمهوری آذربایجان و ترکمنستان اهمیت بیشتری یافتهاند.
اما قراردادن ازبکستان در کنار این کشورها از منظر بازار انرژی دقیق نیست؛ زیرا این کشور در سالهای اخیر حتی در مقاطعی واردکننده گاز بوده است!
آیا پیش از کنوانسیون نیز همکاری وجود داشت؟ پاسخ مثبت است.
پیش از سال ۲۰۱۸ اسنادمتعدد منطقهای در زمینه محیط زیست، حملونقل، مبارزه با تروریسم، شیلات، امنیت و همکاریهای دریایی میان کشورهای ساحلی منعقد شده بود.
با این وجود، این اسناد پراکنده جایگزین یک رژیم جامع حقوقی نبودند وکنوانسیون آکتائو تلاش کرد این خلأ را پُر کند.
🔰مهمترین حلقه مفقوده؛ حقوق تاریخی ایران"
به اعتقاد نگارنده، مهمترین ضعف اغلب تحلیلهای موجود، بیتوجهی به حقوق تاریخی ایران است.
این موضوع باید محور اصلی هر نقد حقوقی نسبت به کنوانسیون باشد.
۱. معاهدات ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰
معاهدات مودت ۱۹۲۱ و تجارت و کشتیرانی ۱۹۴۰ میان ایران و اتحاد شوروی، بنیان رژیم حقوقی پیشین کاسپین را تشکیل میدادند.
در آن رژیم، کاسپین اساساً میان دو دولت اداره میشد و اصل بر مشارکت مشترک، تملک،تسهیم و تصاحب دو دولت بود.
۲. جانشینی دولتها
با فروپاشی اتحاد شوروی، پرسش بنیادین این است که آیا جمهوریهای تازهاستقلالیافته میتوانند بدون رضایت ایران در حقوق ناشی از معاهدات دوجانبه شریک شوند؟
این موضوع همچنان یکی از پیچیدهترین مباحث حقوق جانشینی دولتها محسوب میشود و تاکنون پاسخ قطعی و اجماعی در حقوق بینالملل ندارد.
۳. اصل تداوم معاهدات
بر اساس قواعد حقوق بینالملل، اصل بر بقای معاهدات است؛ مگر آنکه با توافق طرفین یا به موجب قواعد آمره پایان یابند.
🔺ادامه 👇
هدایت شده از آنسوی سیاست(غدیر)
از این منظر، آثار حقوقی معاهدات ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ نمیتواند بدون تحلیل دقیق حقوقی نادیده گرفته شود.
۴. اصل انصاف (Equity)
دیوان بینالمللی دادگستری در آرای متعدد خود اصل انصاف را یکی از مهمترین مبانی تعیین حدود دریایی دانسته است.
در کاسپین نیز هرگونه تقسیم باید افزون بر معیارهای هندسی، بر ملاحظات تاریخی، اقتصادی، امنیتی و انصاف استوار باشد.
۵. تغییر رژیم دوکشوری به پنجکشوری
تبدیل ساختار دوطرفه به رژیم پنججانبه، صرفاً یک تغییر سیاسی نبود؛ بلکه آثار عمیق حقوقی بر دامنه حقوق ایران، نحوه بهرهبرداری از منابع، صلاحیتهای حاکمیتی و شیوه تصمیمگیری بر جای گذاشت.
این موضوع هنوز نیازمند تحلیلهای جامع حقوقی است.
۶. اصل عدم اضرار
اصل «عدم ورود خسارت به سایر دولتها» یکی از قواعد عرفی حقوق بینالملل است.
در احداث خطوط لوله زیردریایی، رعایت این اصل اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا هرگونه آسیب زیستمحیطی میتواند مسئولیت بینالمللی دولتها را به دنبال داشته باشد.
۷. توسعه انرژی و محیط زیست
کاسپین یکی از حساسترین اکوسیستمهای جهان است.
بنابراین هرگونه توسعه اقتصادی باید با اصل توسعه پایدار، اصل احتیاط و حفاظت از محیط زیست همراه باشد.
🔺دکترین پیشنهادی درباره رژیم حقوقی کاسپین
🔹از دیدگاه اینجانب، رژیم حقوقی کاسپین باید بر پنج ستون بنیادین استوار باشد:
نخست، شناسایی و حفظ حقوق تاریخی ایران ناشی از معاهدات ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰.
دوم، اعمال اصل انصاف به جای تکیه صرف بر فرمولهای هندسی در تعیین حدود.
سوم، پذیرش رژیم ویژه (Sui Generis) همراه با تفسیر مضیق هرگونه محدودکننده حقوق تاریخی ایران.
چهارم، تقدم امنیت زیستمحیطی بر منافع اقتصادی کوتاهمدت و ممنوعیت هر پروژهای که احتمال ورود خسارت جبرانناپذیر به اکوسیستم کاسپین را ایجاد کند.
پنجم، هرگونه توسعه اقتصادی یا انرژی در کاسپین باید در چارچوب اصل «حفظ منافع نسلهای آینده ملت ایران» تفسیر شود و هیچ توافقی نباید موجب تضییع حقوق بیننسلی کشور گردد.
💠جمعبندی
🔺کنوانسیون کاسپین را نمیتوان صرفاً با ادبیات سیاسی یا صرفاً با تحلیل ژئوپلیتیکی نقد کرد. نقد علمی این سند مستلزم بررسی همزمان معاهدات تاریخی، قواعد عرفی حقوق بینالملل، اصول جانشینی دولتها، اصل انصاف، مسئولیت بینالمللی دولتها، قواعد محیط زیست و تحولات امنیت انرژی جهان است.
از نگاه حقیر، مهمترین پرسش امروز نه این است که آیا کنوانسیون به سود یا زیان یک قدرت خارجی بوده است؛ بلکه این است که آیا توانسته است حقوق تاریخی، حاکمیتی و بیننسلی ملت ایران را به نحو کامل تضمین کند یا خیر؟ پاسخ به این پرسش، نیازمند پژوهشی جامع و کامل، مستند و فارغ از هیجانات سیاسی است و میتواند مبنای شکلگیری یک دکترین ملی در حقوق بینالملل دریاچه کاسپین باشد.
👤 نویسنده:
سیدمهدی جلالی
مدیرمؤسسه حقوقی بینالمللی دادگستران ـ
وکیل و مشاورحقوقی قوه قضائیه