آدم امن اونیه که بهت این فضا رو میده که بدون هیچ واهمهای کنارش ضعیفترین، حساسترین، زودرنجترین، خستهترین و ناتوانترین ورژن خودت باشی.
مهمونای ما انقدی میمونن که ما جا میندازیم ، چراغارو خاموش میکنیم یه ربع همو نگاه میکنن بعد میرن.