مهمونای ما انقدی میمونن که ما جا میندازیم ، چراغارو خاموش میکنیم یه ربع همو نگاه میکنن بعد میرن.
همهی ما یه تراپیست درون داریم که فقط برای رفیقامون کار میکنه، برای خودمون میرینه
داوطلبای ریاضی انقد کم شدن که سال دیگه همون حضوری ازشون جدول ضرب میپرسن هرکی بلد بود میفرستنش شریف