دلم میخاد خودمو همینجا جا بزارم و برم. برم یه جایی که مدتی از دست خودم آرامش داشته باشم.
جهان سوم جاییه که صب تا شب فارسی و به انگلیسی تایپ میکنن
ولی نمیتونن دو کلمه انگلیسی حرف بزنن
مامانبزرگم هر وقت بخواد منو صدا کنه حتی اسمای دوران ساسانیان هم یادش میاد به جز اسم من.