اولین پیام زنگ صدای رهبر شهید و رنگ صلابت رهبر فقید در اولین پیام، دل همه مؤمنین را برد. جانم فدای رهبر عزیز

سوپر قهرمان کاپیتان آمریکا با سپر سوراخ سوراخ توی طبقه دهم یک هتل در دبی پنهان شده است و جرأت بیرون آمدن ندارد. Ironman لباس مخصوص جدیدش را گذاشته جلوی رویش که در اثر برخورد با یک پهپاد شاهد از ریخت افتاده است. هالک جرأت خشمگین شدن ندارد و هی دارد دیازپام میخورد. می‌ترسد سبزی اَش بزند توی چشم ایرانی ها و یک موشک حواله اش کنند. ثور چکشش را پرت کرده است سمت تنگه هرمز و فقط دسته اش به سمتش برگشته است. Spiderman دور خودش تار تنیده است و وسط تارها پناه گرفته است. همه شخصیت هایی که هالیوود برای این روزها ساخته بود، حریف مشت مردم و موشک و پهپاد شخصیت های قهرمان ایران نشده اند. ایرانی ها برای پوشالی ترین قهرمانان دنیا تره هم خرد نمی کنند و این همه را از قهرمان حقیقی خودشان آقا سید علی خامنه ای یاد گرفته اند. ابرمرد ایران که بدون چکش و سپر و زره و تنها با یک عصای چوبی، ذره ای اعتبار و هیبت برای آمریکای جنایتکار باقی نگذاشت.

راه نفس دو دستم را دور گلویش انداخته ام و فشار می دهم. نشسته ام روی شکمش. دارد تقلا می‌کند. مشت هایش دارد به سر و صورت و پهلوهایم میخورد. درد در صورت و پهلوهایم پیچیده است. دست هایم را بیشتر فشار می دهم. پاهایش هم دارد پرتاب می شود به پشتم و ضربه میزند. صدایش به خس خس افتاده است. میدانم که باید فقط همین نقطه را فشار دهم. باید مقاومت کنم. هر چقدر هم ضربه بزند نباید گلویش را رها کنم. این غول بیابانی را فقط این طور می شود از پا انداخت. باید راه نفسش بسته بماند. پس بیشتر فشار میدهم. با آن صدای گرفته اش هی فریاد میزند: کمک کمک. کسی نیست به کمکش بیاید. مشت هایش کم رمق تر شده است ولی هنوز دارد میزند. درد در کل بدنم پیچیده است. باید طاقت بیاورم. راهش همین است. هر کس بیشتر تاب بیاورد، برنده است.

دِین اگر توان رزمی نداشتیم و موشک هایمان را داده بودیم، الان هیچ مسؤول بین المللی دنبال پایان جنگ نبود و همه کشورها در حال اعلام همکاری با ترامپ برای پایان دادن به ماجراجویی ایرانی ها بودند. ما به اندازه همه کشورمان و به اندازه همه نفس هایی که بعد از این میکشیم مدیون همه مردانی هستیم که با ایمانشان این امکانات را برای ما ساختند.

شرط آتش بس از جمله شروطی که باید حتما برای آتش بس در نظر گرفته شود: - ایران حق دارد روزانه یک عدد موشک و یک عدد پهپاد به سمت اسراییل شلیک کند - پایگاه های نظامی آمریکا باید جهت کاشت محصولات کشاورزی در اختیار ایران قرار گیرد و آب مصرفی آن از آب شیرین کن های منطقه تأمین شود - عوارضی تنگه هرمز باید به صورت الکترونیکی پرداخت شود - ناو آبراهام لینکلن و جرالد فورد به مدت یک ماه برای ضبط سرودهای حماسی ایران در اختیار خوانندگان و گروه های سرود قرار گیرد. - کلیه بازی های فوتبال غرب آسیا تا سه سال به میزبانی ایران برگزار شود - برادران یمنی بتوانند بدون ویزا وارد عربستان شوند - دو فروند f35 برای بهینه سازی سامانه های پدافندی در اختیار ایران قرار گیرد - کلیه درخواست های احتمالی ایران بعد از توافق این آخری خیلی مهمه.

تنها در یک صورت با مذاکره موافقم اونم اینه که سخنگوی قرارگاه خاتم الانبیاء مسؤول مذاکره کننده ما باشه

ترس صدای غرش جت که می آید می‌دوم دم پنجره تا حواسم را نسبت به صدای موشک و جنگنده حساس تر کنم و بتوانم تشخیص بدهم می‌زنیم یا میخوریم. سرم را از پنجره میدهم بیرون. چه بزنیم و چه بخوریم، نتیجه اش در امتداد خیابانی که دارم نگاه میکنم مشخص می شود. نور می پاشد. زمین می لرزد. صدای یکی از هواکش های دوزخ میخورد به پرده گوشم. باد شدیدی همراه با لرزش، موهایم را تکان می دهد. سرم را میدهم تو و می گویم «عجب موجی». دوباره سرم را میدهم بیرون. زیر لب فحشی نثار خوک های زرد و کفتارهای سیاه میکنم. موج بعدی می آید. دوباره باد چشم هایم را می بندد. موج همسایه ها هم می‌ریزند توی کوچه و به جایی انتهای خیابان نگاه میکنند. بچه ها ترسیده اند. دنبال ترس در وجودم میگردم. جایی نزدیک های لوزالمعده ام غنج میرود. امکان اشتباه گرفتن با ترس را ندارد. پنجره را می بندم. به بچه ها می گویم:«تموم شد. هنوز آماده نشدید؟ می‌خوایم بریم بیرون»

اهداف جنگ ترامپ: هنوز اورانیوم هاشون را نیاوردید؟ هگست: نه قربان ترامپ: تنگه هرمز را هم نتونستید باز کنید؟ هگست: نه قربان ترامپ: هنوز دارن موشک میزنن؟ هگست: بله قربان ترامپ: مردمشون هم هنوز حکومتو عوض نکردن؟ هگست: نه قربان ترامپ: پس برو یه چند تا پلشونو بزن که من یه کم آروم شم.

لاشخور بزک کرده بارها و بارها به ما گفت هیمنه و قدرت این کشورها پوشالی است و قدرت اصلی جای دیگریست. امثال من توی دلمان گفتیم برای امیدوار کردن ما و نترسیدنمان این حرف را میزند. عباس آقا مهندس کارخانه پشم ریسی اما می‌گفت آمریکا ابرقدرت است و نباید سر به سرش گذاشت. خیلی از کارگرها روی حرف های عباس آقا حساب میکردند. او فوق لیسانسش را گرفته بود و توی شرکت خودشان حرف اول را میزد. چندباری که با هم حرف سیاسی زده بودیم گفته بود: «آمریکا هر چی میخواد باید بهش بدن. نباید سر به سرش بذارن. میزنه نابودمون می‌کنه» حالا بیشتر از یک ماه است که ما داریم سر به سر آمریکا میگذاریم و او هنوز دارد دنبال دکمه ای میگردد که بتواند تمام سیستم دفاعی ما را به یکباره نابود کند. حالا دیگر ثابت شده است که آن هیمنه، واقعا پوشالی بود. جنگنده هایی که قرار بود هیچ‌کس دستش بهشان نرسد، یکی یکی دارد سقوط میکند. ناوهایی که قرار بود ناخدای بلامنازع دریاها باشند، از ترس فرار کرده اند. سربازهایی که قرار بود زمین ها را به راحتی تصاحب کنند، توی مخفیگاه هایشان مرده اند و تکنولوژی هایی که قرار بود همه را به تسلیم وادار کنند در برابر تنگی تنگه هرمز سر خم کرده اند. از بعد از جنگ جهانی دوم، لاشخور کچل و بی بال و پر آمریکایی با کمک هالیوود، خودش را عقاب تیزپرواز آسمان ها جا زده بود و حالا ما شلنگ را گرفته ایم روی بزک های این لاشخور و داریم رخ واقعی اش را به همه دنیا نشان می دهیم. بعد از جنگ دیگر کسی برای آن لاشخور استخوان هم پرت نمیکند چه رسد به گوشت تازه شکار. @varaghzar

آتش بس ۱- پیروز قطعی این جنگ حتما ایران است که نگذاشت آمریکا و اسراییل به هیچ کدام از اهدافشان برسند ۲- زمان پذیرش آتش بس درست زمانی که ترامپ ضرب الاجل گذاشته بود، زمان مناسبی نبود ۳- وادار کردن آمریکا به پذیرش شرایط ایران با ادامه جنگ، راحت تر از وادار کردن او به پذیرش شرایط ایران در زمان آتش بس است ۴- ما پیروز شدیم اما می‌توانستیم از این هم پیروزتر شویم. ۵- با عنایت به تمام ندانسته های خودم در مورد شرایط میدان، پذیرش تصمیم مسؤولین را امری ضروری و درست می بینم. @varaghzar

فرمول پیروزی فرمول پیشنهادی مردم ایران برای همه ملت های آزاده: پیروزی و تسلیم دشمن= حضور پرشور در خیابان + نبرد تا پای جان + اعتماد به وعده پرودگار