وقتی زندگی بهت نارنگی میده با تک تک صحنه‌های شادی و غمش اشک ریختم میشه گفت بهترین فیلمی که تو این چند وقتی بود دیدم و بالاخره تمومش کردم 😭💘 از بس شاهکار و زیبا بود کل فیلم با بغض و گریه گذشت .

یادت باشه : خیلی وقت‌ها دلگیری‌هامون از اینه که توقع داشتیم کسی چیزی بده ، حرفی بزنه یا کاری برامون بکنه .. اما زندگی وقتی سبک‌تر می‌شه که بفهمیم هیچ‌کس موظف نیست خوشحالمون کنه ما خودمون مسئول آرامش و شادی خودمونیم وقتی از دنیا و آدم‌ها دست می‌کشیم ، می‌فهمیم آزادی چه طعمی داره و اون وقت ، هر خوبی‌ای که میاد ، دیگه هدیه‌ست … نه حق مسلم !

بعضی وقتا حس می‌کنم تو یه ایستگاه قطارم ، همه میان و میرن حتی اونایی که فکر می‌کردم مسافرای همیشگی‌من غم یه کوله‌پشتی سنگینه که هر روز با خودت این ور و اون ور می‌بری سنگینی‌اش مال خودت تنهایی‌اشم مال خودت . رفیقای صمیمی ؟ اونا هم یه روزی بلیط‌شون تموم شد و رفتن یه شهر دیگه .. حالا من موندم و یه سکوی خالی ، یه فنجون قهوه سرد و یه عالمه خاطره که مثل خوره افتادن به جونم ”

تاکید می‌کنم هیچ‌‌وقت ، هیچ‌‌جا شخصیت و احترام‌‌تون رو به احساس نفروشین ، آدما بهتون رحم نمی‌کنن پشت ِخودتون رو حداقل خالی نکنین ..

از امروز و مراسم خسته‌کننده‌اش 👀 اینقدر کلافه بودم وقتی رسیدم خونه از ساعت ۳ تا الان خوابیده بودم 🌚

محکومیم به زندگی دیگه چیکار میشه کرد ؟! دیشب سخت گذشت ؟ خب زندگی امروز جریان داره دیگه طرف دوست‌مون نداره ، خب نداشته باشه اونجوری که برا بقیه ارزش قائلیم ، پامون نمی‌ایستن ؟ خب لیاقتشون همینقدر بوده نتیجه چیزی که می‌خواستیم ، اونی نشد که باید میشد ؟ خب اشکال نداره آخر دنیا نیست که .. ما محکومیم به زندگی ، مهم نیست دیشب چی گذشت ، آدما چطوری رفتار میکنن یا نتیجه زحمات‌مون چی شده هر روز باید بیدار شی چایی رو بزاری لقمه‌اتو بپیچی ، با بقیه مهربون تر باشی و نزاری جنگجوی درونت خسته شه :)