به بهانه روز دانشجو 🌱

چقدر سخته که از دبیرستان یهو اومدیم دانشگاه و دانشجو شدیم و قراره آدم پخته تری بشیم :*)) مسئولیت‌هایی که داره ، مباحث سنگینی که درسا داره ، شب نخوابیدن‌ها و سر کلاس‌های ساعت ۸ صبح چرت زدنا ، تحمل جمعیت زیاد خوابگاه و هم خوابگاهی شدن با آدمایی که از شهر و فرهنگ خودت نیستن همه اینا دست به دست هم میدن تا تو آدم بالغ‌تری بشی ..

فاصلمون اندازه یه زنگ کوچیکه ولی هیچکدوم خودمون و به خاطر یه زنگ کوچیک ، کوچیک نمی‌کنیم مشکل اینه !

تو فضای مجازی همه بعدای قشنگشونو به نمایش میذارن من اون روی خودمو که هرجایی نشون نمیدم نشون میدم

با فاکتور گرفتن صدای بارون و صدای طبیعت از نظر من قشنگترین صدا صدای خنده آدمهاست مخصوصا اونایی که با خنده‌هاشون خنده‌ات میگیره . .

‌کاش یه روزی بفهمیم ازدواج افتخار نداره ، انتخاب یه آدم درست افتخار داره بچه‌دار شدن افتخار نداره تربیت کردن درست بچه افتخار داره زن و مرد بودن افتخار نداره انسانیت افتخار داره

بعضی اوقات دوست دارم کلا ساکت بمونم و هیچی نگم چون هیچ کلمه‌ای نمیتونه چیزی که تو قلبم و ذهنم میگذره رو توضیح بده

خوابگاه با بچه‌ها خیلی خوش میگذره که تا این تایم از شب بیداریم 😂 تازه فردا ساعت ۸ صبح کلاس هم داریم 🦦

نمی‌دونم هنوز برف بهتره یا بارون ؟! برف که میباره همه جا ساکته ، بی‌صدای بی‌صدا . همه جا سفیده همه تو خونه‌هاشونن . بارون ولی نه ، بارون صدا داره آدمو خبر می‌کنه از حضورش بارون ، هم از قبل اطلاع میده که داره میاد و هم وقتی که میرسه مثل برف نیست که حتما یکی باید بهت بگه : «دیدی چه برفی میاد ؟ پرده رو بزن کنار ، ببین » برف اون بچه ساکته‌ست ، بارون اون شلوغه برف تو عشق و عاشقی هم آرومه ، ولی بارون نه داد میزنه که عاشقه ! حالا بارون بهتره یا برف ؟! من هنوز نمی‌دونم ...

امان از نیش زبون فامیل ❤️‍🩹

بعضی وقتا اینقدر حرفای دیگران برام سنگین و دردآوره که صدای شکسته شدن قلبم رو کاملا میشنوم بعضی وقتا هم حس میکنم توانی برای ادامه دادن مسیرم ندارم و دیگه بریدم ، فقط امید دارم که خدا ناظر به کارهای بنده‌هاش هست و داره این صحنه‌ها رو میبینه امید دارم ته این قصه غم‌انگیز رو قشنگ برامون نقاشی کرده :)