✅ العبد محمدتقی بهجت:
🔰قرآن کتابی است که تمام نور است، و هادی بهسوی امام علیهالسلام؛
🔸 امکان ندارد حجت در میان ما نباشد و مردم بدون امام علیهالسلام باشند.
☘️ اگر به آنچه در دسترس ماست(قرآن و روایات) عمل کنیم، انتظار فرج ، جا دارد.
.
📚کتاب حضرت حجت(عج)، ص٢١٩
مجموعه فرمایشات آیتاللّٰه بهجت پیرامون حضرت حجت ، امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف
.
✅ @varesoon
وارثون
بسم الله الرحمن الرحیم 🔹جامعه کبیره ✅اگر از من سؤال کنند دههزار رکعت نماز بخوانیم یا جامعهی کبی
طرف شروع کردهاند، شهرها و رادیو و تلویزیون و اینها مشغول هستند. حالا دیر هم که شده، عمدی دیر نشده، اینها خیال نمیکردند کار مسائل سیاسی دنیا به اینجا برسد. چهار تا شیعه یک طرف است، ده تا شیعه یک طرف است، بیست تا شیعه یک طرف است، دههزار تا یک طرف است. تصمیم گرفتهاند ریشهی تشیع را بکنند. اینها هم دیگر هر چهقدر زورشان برسد دارند زور میزنند.
✅اگر کسی هم بگوید من آیندهی این کشور را پنج سال دیگر، ده سال دیگر میدانم، شاید امام زمان صلواتاللهعلیه به او فرموده، و الا از راههای متعارفی و علوم متعارفی کسی نمیتواند بگوید که من روشن هستم که آینده چه میشود. آن کاری که از ما ساخته است، نسبت به آن فرزندانی که حرفشنوی از پدر و مادرشان دارند، روی آنها کار کنند و جامعهی کبیره را شروع کنند. لازم نیست یک ماهه تمام بشود، ده ساله تمام بشود، که نمیشود. هفتهای یک ساعت این مضامین را برای آنها بخوانند. بگویند این مضامینی است که ما یقین داریم خدای متعال در مورد اینها اینطور فرموده، و اینطور خلقشان کرده.
@varesoon
37.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
تکلیف مردم در زمان غیبت کبری در بیان امام هادی (علیه السلام)
🎙 آیت الله فاضل لنکرانی
@varesoon
5.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
▪️ تبلیغ سلبیِ امام هادی علیه السلام
حجت الاسلام حامد کاشانی
#امام_هادی(علیه السلام)
@varesoon_husseiniyye
عاشقان ثارالله (علیهالسلام)
صفحه اختصاصی وارثون از خاطرات، رشادتها و زندگینامه شهدا
✅ تلگرام
t.me/varesoon_shohada
✅ ایتا
eitaa.com/varesoon_shohada
✅ اینستاگرام
instagram.com/varesoon.shohada
مختصر زندگینامه از حیات با برکت مرحوم آیت الله سید محمد حسین اصفهانی بروجنی
خاندان
این فقیه والامقام، از خاندانی اهل علم و فضیلت بوده و نیای او، مرحوم آقا سیّد ابوالقاسم بن سیّد محمدحسن، از عالمان روزگار خود بهشمار رفته که در سال ۱۲۷۲ﻫ.ق رخ در نقاب خاک کشیده است. از آثار وی، شرحی بر کتاب شریف نهجالبلاغة را یاد کردهاند. فرزندان ایشان عبارتند از: سید علی (پدر صاحب ترجمه)، سید محمد (درگذشتۀ ۱۳۳۸ﻫ.ق) و سید احمد (متوفای ۱۳۳۹ﻫ.ق).
مرحوم آیةالله آقا سیّد علی نیز از فقیهان و مفسران نامدار خطۀ اصفهان بوده است. وی عمدتاً از محضر مرحوم آیةالله شیخ محمدباقر نجفی اصفهانی استفادۀ علمی کرده و در سال ۱۳۱۲ﻫ.ق وفات یافته است. کتاب النکاح، کتاب القضاء و تفسیر سورههای آلعمران، انبیاء و یوسف از آثار اوست. شیخ آقابزرگ طهرانی او را «عالم بارع و فاضل جلیل» یاد کرده است. با وجود استقبال فراوان مؤمنین و حوزۀ اصفهان، به بروجن منتقل شده و آنجا و اهلش را بر ریاست در اصفهان ترجیح داده است. سید محمدعلی مبارکهای مینویسد:
با آنکه بسیاری از مردمان شهر اصفهان وجودش را مغتنم شمرده، معذلک به واسطۀ زهد و حالت انزوا که داشت، ده را ترجیح بر شهر میداد … حالت آزادی و به سیر انفسی پرداختن و تکمیل نفس و مراتب روحانیه را در ده بر لذایذ شهری ترجیح داد و به میزان «ای بسا شهری که در معنی ده است» و بسا دهی که در او عارف کاملی بود از شهر بِهْ بود معمول داشته، و با آنکه جهات ریاست در شهر از برایش متمکن بود، همگی را صرف نظر فرمود.
از وی چهار پسر به جای ماند: آقا محمود، آقا تقی، آقا مهدی و آقا سید محمدحسین. اَعلام این خاندان را به «حسینی اصفهانی»، «بروجنی» و «بختیاری» میشناسند.
ولادت و تحصیلات ابتدایی
مرحوم آیةاللهالعظمی آقا سید محمدحسین، فرزند مرحوم آقا سید علی، در سال ۱۳۰۱ﻫ.ق در بروجن دیده به جهان گشود. در کودکی از نعمت پدر بینصیب گشت و از همان دوران به تحصیل علوم دینی پرداخت.
هجرت به عراق
در حدود سال ۱۳۲۵ﻫ.ق به نجف اشرف عزیمت نمود و در آن هنگام، دو سالی به مجلس درس آخوند خراسانی راه یافت که به وفات آن فقیه بزرگ (۱۳۲۹ﻫ.ق) انجامید. از آن پس، از مباحث آیةاللهالعظمی سید محمدکاظم یزدی و بیش از او، در سامرا و کربلا از آیةاللهالعظمی میرزا محمدتقی شیرازی بهره برد و با درگذشت این دو استاد، به محفل شیخالشریعۀ اصفهانی و میرزای نائینی حاضر شد.
در اجازهنامهای که ایشان به میرزا حبیبالله روضاتی داده، به اجازۀ خود از میرزای شیرازی دوم و شیخالشریعه اشاره کرده است.
ازدواج
وی با دومین دختر مرحوم آیةاللهالعظمی سید ابوالحسن اصفهانی بهنام «رباب بیگم» ازدواج کرد که حاصل این وصلت، سه پسر و چهار دختر بوده است. آیةالله حاج سید محمد آیةاللهزادۀ بروجنی، آیةالله حاج سید محمدرضا آیةاللهزادۀ اصفهانی و آقای سید نورالدین متقی پسران آن فقیه فقید و مرحوم آیةاللهالعظمی حاج میرزا حسن موسوی بجنوردی، آیةالله سید محمد عابدی قائنی، آیةالله سید محمدعلی مددی موسوی و حاج سید صادق موسویبدر دامادهای ایشانند.
مکانت علمی
مرحوم آیةالله سید حسین اصفهانی از علمای فاضل و اعاظم حوزۀ علمیۀ نجف به شمار میرفت و مجلس درس ایشان، پس از وفات محقّق شیرازی، از مهمترین محافل علمی آن روزگار بود که جمعی از فضلا از جمله آیات حاجآقا ابوتراب آلآقای کرمانشاهی، سید محمدجعفر مروج جزایری، سید عبدالحسین طیب، شیخ محمدجواد خراسانی و دو فرزندشان از شاگردان ایشان بودهاند. آن عالم بزرگوار با وجود مراتب علمیهی عالیه احتراما در درس خارج ابو الزوجه خویش مرحوم آیةالله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی شرکت میجست.
آثار
حاشیه بر کفایة الأصول، حاشیة بر فرائد الأصول، حاشیه بر مکاسب، کتاب الطلاق، لباس المصلّي، الخلل في الصلاة، دورۀ کامل اصول، حاشیه بر وسیلة النجاة، قاعدۀ لاضرر و تعدادی قاعدۀ دیگر از جمله آثار آن فقیه محقق است که تاکنون مخطوط مانده است.
در بیان دیگران
شیخ آقابزرگ طهرانی که در آثار خود مکرراً از او نام برده، دوست و همدرس خود را عالمی فاضل و مدرّسی معروف یاد میکند، محمدهادی امینی او را عالمی جلیل، متتبعی فاضل و مدرّسی شهیر میخواند و محمدحسین اعلمی حائری پیرامون او مینویسد:
عالم فاضل، مدرس جلیل، واسع الاطلاع، مع ذکاء وخبرة وفضل. أضف إلی ذلك ما بین جنبیه من حسن الأخلاق والأریحیة.
ارتحال
ایشان در سال ۱۳۲۷ﻫ.ش طی سفری به مشهد مقدس، دچار کسالت گردیده و جهت مداوا به تهران منتقل میشود و سرانجام در ششم آذرماه همان سال همزمان با شهادت حضرت سید الساجدین (صلواتاللهعلیه) ارتحال مییابد. پیکر معظمله به نجف اشرف انتقال پیدا کرده و پس از تشییع، در کنار اساتیدش آخوند خراسانی و ابوالزوجهاش، در صحن عتبۀ علوی (ع) به خاک سپرده میشود.
نویسنده: آقای احسان بروجردی
با اندکی تصرف
⭐️ رفاقت ...
⃝ رفاقت خورد و خوراک و تفریح کردن و ... نیست!!
رفاقتی که دین از ما خواسته، این است که با هم برنامه بگذاریم که دروغ نگوییم!!
(گفته شد که) اگر قرار باشد تنها حرکت کنیم، شیطان میآید و میگوید:
این دروغی که گفتی مصلحتی بود و ثواب داشت و ...
چون تنها هستی این را نمیفهمی و از آن رد میشوی ...
⃝ در این رفاقت با هم برنامه میگذارند که:
۱. فکرشان از عیوب دیگران خارج شود،
مگر آنجایی که آن خودِ شخص بیاید تقاضا کند ...
۲. چشم چرانی نکنند ...
۳. دروغ نگویند ...
و ...
رفاقت باید بر اساسِ «تَعَاوَنُوا عَلَیٰ طَاعَةِ الله» باشد ...
📜 حاجآقا سید مجتبی موسوی درچهای
۱۴۰۱/۱۰/۱۳
@varesoon