به نیت زیارت حضرتش در هر روز : صلی الله علیک یا أباعبدالله الحسین صلی الله علیک یا أباعبدالله الحسین صلی الله علیک یا أباعبدالله الحسین صلی الله علیک و رحمة الله و برکاته #زیارت قبول ▪️@varesoon

مختصر زندگی‌نامه‌ از حیات با برکت مرحوم آیت الله سید محمد حسین اصفهانی بروجنی خاندان این فقیه والامقام، از خاندانی اهل علم و فضیلت بوده و نیای او، مرحوم آقا سیّد ابوالقاسم بن سیّد محمدحسن، از عالمان روزگار خود به‌شمار رفته که در سال ۱۲۷۲ﻫ.ق رخ در نقاب خاک کشیده است. از آثار وی، شرحی بر کتاب شریف نهج‌البلاغة را یاد کرده‌اند. فرزندان ایشان عبارتند از: سید علی (پدر صاحب ترجمه)، سید محمد (درگذشتۀ ۱۳۳۸ﻫ.ق) و سید احمد (متوفای ۱۳۳۹ﻫ.ق). مرحوم آیةالله آقا سیّد علی نیز از فقیهان و مفسران نامدار خطۀ اصفهان بوده است. وی عمدتاً از محضر مرحوم آیةالله شیخ محمدباقر نجفی اصفهانی استفادۀ علمی کرده و در سال ۱۳۱۲ﻫ.ق وفات یافته است. کتاب النکاح، کتاب القضاء و تفسیر سوره‌های آل‌عمران، انبیاء و یوسف از آثار اوست. شیخ آقابزرگ طهرانی او را «عالم بارع و فاضل جلیل» یاد کرده است. با وجود استقبال فراوان مؤمنین و حوزۀ اصفهان، به بروجن منتقل شده و آن‌جا و اهلش را بر ریاست در اصفهان ترجیح داده است. سید محمدعلی مبارکه‌ای می‌نویسد: با آن‌که بسیاری از مردمان شهر اصفهان وجودش را مغتنم شمرده، مع‌ذلک به واسطۀ زهد و حالت انزوا که داشت، ده را ترجیح بر شهر می‌داد … حالت آزادی و به سیر انفسی پرداختن و تکمیل نفس و مراتب روحانیه را در ده بر لذایذ شهری ترجیح داد و به میزان «ای بسا شهری که در معنی ده است» و بسا دهی که در او عارف کاملی بود از شهر بِهْ بود معمول داشته، و با آن‌که جهات ریاست در شهر از برایش متمکن بود، همگی را صرف نظر فرمود. از وی چهار پسر به جای ماند: آقا محمود، آقا تقی، آقا مهدی و آقا سید محمدحسین. اَعلام این خاندان را به «حسینی اصفهانی»، «بروجنی» و «بختیاری» می‌شناسند. ولادت و تحصیلات ابتدایی مرحوم آیةالله‌العظمی آقا سید محمدحسین، فرزند مرحوم آقا سید علی، در سال ۱۳۰۱ﻫ.ق در بروجن دیده به جهان گشود. در کودکی از نعمت پدر بی‌نصیب گشت و از همان دوران به تحصیل علوم دینی پرداخت. هجرت به عراق در حدود سال ۱۳۲۵ﻫ.ق به نجف اشرف عزیمت نمود و در آن هنگام، دو سالی به مجلس درس آخوند خراسانی راه یافت که به وفات آن فقیه بزرگ (۱۳۲۹ﻫ.ق) انجامید. از آن پس، از مباحث آیةالله‌العظمی سید محمدکاظم یزدی و بیش از او، در سامرا و کربلا از آیةالله‌العظمی میرزا محمدتقی شیرازی بهره برد و با درگذشت این دو استاد، به محفل شیخ‌الشریعۀ اصفهانی و میرزای نائینی حاضر شد. در اجازه‌نامه‌ای که ایشان به میرزا حبیب‌الله روضاتی داده، به اجازۀ خود از میرزای شیرازی دوم و شیخ‌الشریعه اشاره کرده است. ازدواج وی با دومین دختر مرحوم آیةالله‌العظمی سید ابوالحسن اصفهانی به‌نام «رباب بیگم» ازدواج کرد که حاصل این وصلت، سه پسر و چهار دختر بوده است. آیةالله حاج سید محمد آیةالله‌زادۀ بروجنی، آیةالله حاج سید محمدرضا آیةالله‌زادۀ اصفهانی و آقای سید نورالدین متقی پسران آن فقیه فقید و مرحوم آیةالله‌العظمی حاج میرزا حسن موسوی بجنوردی، آیةالله سید محمد عابدی قائنی، آیةالله سید محمدعلی مددی موسوی و حاج سید صادق موسوی‌بدر دامادهای ایشانند. مکانت علمی مرحوم آیةالله سید حسین اصفهانی از علمای فاضل و اعاظم حوزۀ علمیۀ نجف به شمار می‌رفت و مجلس درس ایشان، پس از وفات محقّق شیرازی، از مهم‌ترین محافل علمی آن روزگار بود که جمعی از فضلا از جمله آیات حاج‌آقا ابوتراب آل‌آقای کرمانشاهی، سید محمدجعفر مروج جزایری، سید عبدالحسین طیب، شیخ محمدجواد خراسانی و دو فرزندشان از شاگردان ایشان بوده‌اند. آن عالم بزرگوار با وجود مراتب علمیه‌ی عالیه احتراما در درس خارج ابو الزوجه‌ خویش مرحوم آیةالله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی شرکت می‌جست. آثار حاشیه بر کفایة الأصول، حاشیة بر فرائد الأصول، حاشیه بر مکاسب، کتاب الطلاق، لباس المصلّي، الخلل في الصلاة، دورۀ کامل اصول، حاشیه بر وسیلة النجاة، قاعدۀ لاضرر و تعدادی قاعدۀ دیگر از جمله آثار آن فقیه محقق است که تاکنون مخطوط مانده است. در بیان دیگران شیخ آقابزرگ طهرانی که در آثار خود مکرراً از او نام برده، دوست و هم‌درس خود را عالمی فاضل و مدرّسی معروف یاد می‌کند، محمدهادی امینی او را عالمی جلیل، متتبعی فاضل و مدرّسی شهیر می‌خواند و محمدحسین اعلمی حائری پیرامون او می‌نویسد: عالم فاضل، مدرس جلیل، واسع الاطلاع، مع ذکاء وخبرة وفضل. أضف إلی ذلك ما بین جنبیه من حسن الأخلاق والأریحیة. ارتحال ایشان در سال ۱۳۲۷ﻫ.ش طی سفری به مشهد مقدس، دچار کسالت گردیده و جهت مداوا به تهران منتقل می‌شود و سرانجام در ششم آذرماه همان سال همزمان با شهادت حضرت سید الساجدین (صلوات‌الله‌علیه) ارتحال می‌یابد. پیکر معظم‌له به نجف اشرف انتقال پیدا کرده و پس از تشییع، در کنار اساتیدش آخوند خراسانی و ابوالزوجه‌اش، در صحن عتبۀ علوی (ع) به خاک سپرده می‌شود. نویسنده: آقای احسان بروجردی با اندکی تصرف

⭐️ رفاقت ... ⃝ رفاقت خورد و خوراک و تفریح کردن و ... نیست!! رفاقتی که دین از ما خواسته، این است که با هم برنامه بگذاریم که دروغ نگوییم!! (گفته شد که) اگر قرار باشد تنها حرکت کنیم، شیطان می‌آید و می‌گوید: این دروغی که گفتی مصلحتی بود و ثواب داشت و ... چون تنها هستی این را نمیفهمی و از آن رد میشوی ‌... ⃝ در این رفاقت با هم برنامه می‌گذارند که: ۱. فکرشان از عیوب دیگران خارج شود، مگر آن‌جایی که آن خودِ شخص بیاید تقاضا کند ... ۲‌. چشم چرانی نکنند ... ۳. دروغ نگویند ... و ... رفاقت باید بر اساسِ «تَعَاوَنُوا عَلَیٰ طَاعَةِ الله» باشد ... 📜 حاج‌آقا سید مجتبی موسوی درچه‌ای ۱۴۰۱/۱۰/۱۳ @varesoon

آیت‌الله حق شناس: در عبارتی آمده است که اهل جاهلیت، این قدر به ماه رجب معتقد بودند که اگر می خواستند کسی را مکافات کنند، می گفتند:«دعا کن که ماه رجب نیاید! و گرنه در ماه رجب تو را نابود می کنم!». یعنی دعا در این ماه رد خور ندارد. 📚مواعظ ، ج ۲ ص ۵۱ @varesoon

🍃🌸 قصیده حکیم الهی قمشه ای در مدح امام حسین (علیه‌السلام) گشود ای آسمان سلطان عشق از رخ نقاب امشب خجل شد پیش خورشید جمالش آفتاب امشب... تجلی کرد چون حسن حسین از پرده پنهان ز سر غیب بر خلق جهان شد فتح باب امشب دوم سبط رسول آن رحمة للعالمین آمد که قلب عالمی روشن شود زان آفتاب امشب... حسین آن مظهر یکتای لطف و شافع امت حسین آن فاتح اقلیم عشق مستطاب امشب حسین آن سر لاهوتی عیان در باغ ناسوتی به بحر لطف و قهر انگیخت صد موج و حباب امشب رخ شاه شهیدان شد پدید از پرده غیبت عیان گشت آیت رحمت از آن فصل الخطاب امشب... @varesoon

🔹شیخ رجبعلی خیاط: 🔻تاثیر روزی حلال و حرام آن قدر زیاد است که ممکن است حلال زاده بخورد و مثل حرام زاده شود یا حرام زاده بخورد و مثل حلال زاده شود. @varesoon

💠همسر آیت الله سیدمحمدحسن الهی ( برادر علامه طباطبایی) می گوید : 🔸ما ۳۰ سال با هم زندگی مشترک داشتیم. 🔸در این ۳۰ سال من نتوانستم چیزی از ایشان ببینم که مثلأ یکبار بد اخلاقی و پرخاشگری کند ، یا ایرادی بگیرد. 🔸خداوند ایشان را چنان خلق کرده بود که انگار یک فرشته روی زمین آورده بود ، همانگونه هم بردنش ، ایشان خیلی صبور بود. 📚کتاب الهیه، ص۶۳ @varesoon

علامه طباطبایی : ☘ بالاترین نصیحت و سفارشی که در دین و اسلام است : فراموش نکردن خداوند در همه حالات و لحظات می باشد. ☘ انسان هیچ وقت از خدا غافل نشود و کاری که مورد رضای الهی نیست انجام ندهد. @varesoon

امام صادق‌ علیه السلام خطاب به یکی از یارانشان می­‌فرمایند: «یا إِسْحَاقُ! خَفِ اللَّهَ کأَنَّک تَرَاهُ وَ إِنْ کنْتَ لَا تَرَاهُ فَإِنَّهُ یرَاک، فَإِنْ کنْتَ تَرَی أَنَّهُ لَا یرَاک فَقَدْ کفَرْتَ وَ إِنْ کنْتَ تَعْلَمُ أَنَّهُ یرَاک ثُمَّ بَرَزْتَ لَهُ بِالْمَعْصِیةِ فَقَدْ جَعَلْتَهُ مِنْ أَهْوَنِ النَّاظِرِینَ عَلَیک‌»؛ ای اسحاق! از خدا به گونه‌ای بترس که گویا او را می‌بینی که اگر تو او را نمی‌بینی، به یقین او تو را می‌بیند! اگر بدین باوری که او تو را نمی‌بیند، قطعا کافر شدی و اگر باور داری که او تو را می‌بیند و با این‌حال، او را معصیت می‌کنی، پس تو خداوند را بی‌ارزش‌ترین بینندگان می‌دانی! کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 2، ص 67 – 68، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق. @varesoon

📜 صفحه‌ی اسناد و دست‌نوشته‌های تاریخی وارثون این صفحه جایی است برای مطالعه و جستجو در اسناد قدیمی، نامه‌های تاریخی، دست‌نوشته‌های ارزشمند، و مدارک دیرین. 🔍 در این صفحه چه می‌بینید؟ - معرفی اسناد تاریخی نادر از علما و بزرگان - تحلیل و متن خوانی برخی دست‌نوشته‌ها آدرس صفحه اسناد و دست‌نوشته‌های تاریخی وارثون 👇👇👇👇👇 t.me/varesoon_asnad

قال امیرالمومنین (علیه‌السلام): أَفْضَلُ الْجُودِ إِيصَالُ الْحُقُوقِ إِلَی أَهْلِهَا برترین جود و جوانمردی، رساندن حق به اهل آن است. تصنیف غرر / ۸۶۴۳ @varesoon