آیت الله العظمی شبیری زنجانی میفرمودند:
یکی از خادمان مرحوم پدرم- مرحوم آیت الله سید احمد زنجانی- بسیار متعبد و در عین حال خیلی فقیر بود و چیزی از مال دنیا نداشت.
از مرحوم پدرم نقل شده که فرموده بودند:
من ایشان را نزد خود نگاه داشته بودم تا به او نگاه کنم، چون در خوبی و فضایل از من بالاتر، و در مسائل مادی از من پایینتر بود.
در روایت وارد شده در مسائل معنوی، به بالاتر از خود و در مسائل مالی، به پایینتر از خود نگاه کنید!
.
روزنههایی از عالم غیب، ص۳۸۱، سید محسن خرازی، نشر مسجد مقدس جمکران
@sireyefarzanegan
@varesoon
حضرت آیت الله وحید خراسانی:
🔹اعتکاف عبارت است از حبس نفس؛ کسی که خودش را محبوس کند بر یک امری، عاکف بر آن امر است. حقیقت اعتکاف حبس النفس است علی الله سبحانه وتعالی، و فهم این مطلب بسیار مشکل است.
🔹شروع مطلب[۱] از اینجا می شود: ابتلاء ابراهیم به کلمات. ده امتحان را طی کرد، یکی از آنها ذبح اسماعیل بود. این یکی بود. از ده امتحان که بیرون آمد، این منصب به او عنایت شد، منصبی که بعد از این مقام به کسی داده شود. آن هم نحوه بیان جوری است که عقل حکیم و فقیه را متحیر می کند، اول: ابتلی ابراهیم ربه. خود ابراهیم شناسی لازم است.[۲]
🔹بعد از اینکه او شد خلیل الله و این شد ذبیح الله، منصب خدمت برای معتکفین در بیت الله به ابراهیم داده شد. ما عهد کردیم به ابراهیم و اسماعیل...، متعلق عهد این است که خانه ما را پاکیزه کنید برای طائفین و عاکفین و رکع السجود. این مقام اعتکاف است که ابراهیم خلیل باید بیت الله را آماده کند تا معتکفین در خانه خدا مقیم بشوند و حبس کنند نفوس را بر ذات قدوس حق.
🔹دو کلمه باید عملی بشود در اعتکاف، آن دو کلمه این است. این تعبیراتی که در بین مردم هست، اینها ریشه هایی دارد. حرف حساب دو کلمه است، آن دو کلمه چیست؟ یکی: من منه الوجود، یکی: من به الوجود... اول: من منه الوجود، و او ذات قدوس حق متعال است. دوم: من به الوجود، و او ولیّ عصر امام زمان است. اعتکاف جوهرش این است.
🔹هر معتکفی شروع کند، در اعتکاف به ختم قرآن و آن قرآن را هدیه کند به امام زمان. هدیه به او، هدیه به همه انبیا است. من أراد أن ینظر الی آدم و شیث فذا أنا آدم و شیث. این برنامه اعتکاف: قرآن و...
آیت الله بهجت:
إن شاء الله آقایان که مشرف و موفق به اعتکاف می شوند ، باید متذکر باشند که بالاترین دعا و مهم ترین دعا تعجیل فرج است که مسلمان ها ، بلکه بشر در نجات خواهد بود .
@varesoon
@varesoon_bahjat
وارثون
حضرت آیت الله وحید خراسانی: 🔹اعتکاف عبارت است از حبس نفس؛ کسی که خودش را محبوس کند بر یک امری، عاکف
هدیه به امام زمان. (۹ رجب المرجّب ۱۴۳۱)
۱. وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ ... وَعَهِدْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ [بقره ۱۲۵-۱۲۴]
۲. اسم هر پیغمبری که برده می شود، اول به شخص خاتم باید سلام بشود بعد به او؛ یعنی اگر اسم موسی برده شد، اسم عیسی، اسم نوح، باید گفت: علی نبینا و علیه السلام. مستثنا ابراهیم است. عظمت به حدی است که پیغمبر خاتم فرمود: وقتی اسم ابراهیم برده شد، اول به او سلام کنید، بعد به من. این امتیاز محیّر العقول است. به اسم او باید گفت: علیه و علی نبینا السلام.
@varesoon
🔹آیت الله حائری شیرازی🔹
🔸معتکفین را با برنامههای متنوع، مشغول نکنید🔸
بعضی از کسانی که در این اعتکافها بودند، سال گذشته و امسال را مقایسه می کردند. میگفتند که سال قبل برایمان از اول برنامه گذاشته بودند!! مرتباً این سخنران میرفت و یک سخنران دیگر میآمد و همین جوری ما را مشغول میکردند با برنامههای مسابقهای و امثال اینها ... امسال که این برنامهها نبود ما توانستیم انسی با خدا بگیریم، توانستیم یک ختم قرآن بخوانیم.
ببینید! همین اعتکاف را هم که برای انس با خداست، با سرگرمیها و مشغولیتها از روح می اندازیم. اما وقتی اینها را کنار میزنیم و میگذاریم اینها در حال خودشان بروند، خودشان با خدای خودشان راز و نیاز کنند، آن وقت، مزۀ اعتکاف را می فهمند.
@varesoon
آیتالله بهجت میفرمود:
... به یاد دارم تا وقتی در نجف اشرف بودیم، مرحوم آقا سید ابوالحسن اصفهانی (رحمة الله علیه) عمل ام داوود را با روزه انجام میداد! خدا می گداند که آن بزرگوار به چه مقاماتی رسیده بود، در توصیف او گفتهاند:
عش یا أبا حسن علی رغم العدی -
ملک الزمان و آیة الرحمن
ای ابوالحسن، علی رغم دشمنان، هم چنان به عنوان پادشاه زمانه و آیت خداوند رحمان
آن بزرگوار با آن همه مقامات دینی و زعامت عامه و مرجعیت و تدریس و جواب استفتائات و صرف اموال و وجوهات در موارد آن، تا سنین پیری، رسیدگی به مراجعین مستحقق، عمل ام داوود و اعتکاف در مسجد کوفه را ترک نکرد.
@varesoon
@varesoon_bahjat
📌لاف عشق
در حدود دویست، سیصد سال پیش جمعی از صلحا در نجف اشرف مجتمع بودند.
از آدمهای بسیار خوب ومقدّس. روزی با خودشان نشستند وگفتند:
چرا امام نمی آید؟ در صورتی که ما بیش از سیصد وسیزده نفر که او لازم دارد هستیم.
به این فکر افتادند که سرّ تأخیر در ظهور را به دست آورند.
تصمیمشان بر این شد که از بین خودشان یک نفر را که به تأیید همه، خوب ترینشان هست،
انتخاب کنند واو را بفرستند در مسجد کوفه یا سهله تا اعتکاف کند واز خود امام بخواهد که سرّ تأخیر در ظهور را بیان بفرماید.
جمعیت خودشان را به دو قسمت تقسیم کردند وقسمت بهتر را باز به دو قسمت وهمچنین تا آن فرد آخر را که از همه بهتر ومقدّس تر وزاهدتر بود انتخاب کردند که او به مسجد سهله یا مسجد کوفه برود.
او هم رفت وبعد از دو سه روزی برگشت. پرسیدند چه طور شد؟
گفت: راست مطلب این که من وقتی از نجف بیرون رفتم ورو به مسجد سهله راه افتادم با کمال تعجّب دیدم شهری بسیار آباد وخرّم در مقابل من ظاهر شد. جلو رفتم.
پرسیدم: اینجا کجاست؟
گفتند: این شهر صاحب الزمان است وامام ظهور کرده است.
بسیار خوشحال شدم وشتابان به در خانه امام رفتم. کسی آمد وگفتم: به امام بگو فلانی آمده واذن ملاقات می خواهد.
او رفت وبرگشت وگفت: آقا می فرمایند: شما فعلا خسته ای، از راه رسیده ای. برو فلان خانه (نشانی دادند) آنجا مرد بزرگی هست.
ما دختر او را برای شما تزویج کردیم.
آنجا باش وهر وقت احضار کردیم، بیا.
من خوشحال شدم. به آن آدرس رفتم وخانه را پیدا کردم.
از من خیلی پذیرایی کردند وآن دختر را به اتاق من آوردند، هنوز ننشسته بودم که در اتاق را...
وارثون
📌لاف عشق در حدود دویست، سیصد سال پیش جمعی از صلحا در نجف اشرف مجتمع بودند. از آدمهای بسیار خوب وم
زدند.
گفتم: کیست؟
گفت: مأمور از طرف امام. می فرمایند: بیا! می خواهیم قیام کنیم وشما را به جایی بفرستیم.
گفتم: به امام بگو امشب را صبر کنید.
گفت: فرموده اند: همین الآن بیا.
گفتم: بگو من امشب نمی آیم. تا این را گفتم، دیدم هیچ خبری نیست. نه شهری هست، نه خانه ای هست ونه عروسی. من هستم وصحرای نجف.
📚معدن الاسرار، فاضل قزوینی، جلد ٣، صفحه ٩۵
📚به نقل از صفیر هدایت، سلسله مباحث معارفی آیت الله سید محمد ضیاء آبادی، شماره ١۶.
@varesoon