پرسش و پاسخ از آیتالله بهجت
❓ سؤال: آقا فضیلت لعن بالاتر است یا صلوات؟
📝 جواب: مثل اینکه لعن، تخلیه است و صلوات، تحلیه است. «اول جاروب کن خانه را و پس میهمان طلب».
@varesoon
@varesoon_bahjat
امام حسین (علیهالسلام) فرمودند:
امّا انَّ الصابِرَ فی غيبتِهِ علی الاذی و التكذيبِ بمنزلةِ المجاهدِ بالسيف بينَ يَدَی رسول اللهِ (صلّی الله عليه و آله).
همانا کسی كه در زمان غيبت بر آزار و اذيت و تكذيب كردنها صبر كند، همانند كسی است كه با شمشير در كنار رسول خدا (صلّی الله عليه و آله) مبارزه میكند.
بحارالانوار، ج۵۱، ص۱۳۳
@varesoon
مرحوم آیت الله سیدهادی خراسانى ره از تلامیذ میرزای شیرازی ره در کتاب معجزات و کرامات فرموده اند : جناب شیخ اجل حاج شیخ حسن اصفهانی «دام توفیقه» حکایت نمود، که مرحوم حاج ملا علی کنی «قدس سره» در کربلا در مدرسۀ حسن خان به کمال سختی و تنگدستی میگذرانید، متوسل به حضرت حر شهید «علیه السلام» گردید، چند هفته شبهای چهارشنبه به زیارت آن حضرت مشرّف میشد، شبی در خواب دید آن شهید سعید فرمود: «آقای من تو را آقای طهران مقرّر فرمود» فردای همان روز مؤمنی پیدا شد قنات آبی به ایشان بخشید، دیگری آمده یک ساله بیست و پنج تومان اجاره کرد، به همان پول خود را به طهران رسانید، سال دیگر قنات را یک ساله چهار صد تومان اجاره داد، کم کم امورش بالا گرفت به حدی که ناصر الدین شاه از او خائف بود.
معجزات و کرامات، ص۲۰۰
@varesoon
✍استاد شيخ حسين انصاریان:
🔹روزی از روزها دیدم شخصی در کنار پیاده رو به علامه طباطبائی رسید و از معظم له سؤالاتی میکند، کنجکاو شدم ایستادم و به سؤال و جوابهای این مرد از علامه گوش کردم. پرسید: آقا! میشود بفرمایید از چه راه هایی به این مقام رسیدید؟
🔸بسیار آرام و بی آلایش فرمود: راه های زیادی بوده و هست، اما از همه بهتر دو راه است: نمازشب با اخلاص، و گریه بر امام حسین (ع).
(آشنای آسمان، خاطرات و اسناد منتشرنشده از محمد تقی انصاریان درباره مرحوم علامه طباطبائی)
@varesoon
5.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
مَنْ بَکی أو أبْکی أو تباکی وَجَبَتْ لَه الْجَنَّة
هر کسی که (بر حسین علیه السلام) گریه کند یا دیگران را بگریاند یا خودش را به حالت گریه بزند بهشت برای او واجب میشود.
"امام صادق علیه السلام"
@varesoon
.
حضرت آیت اللّه حاج آقا سید مهدی امامی سدهی:
خدا میداند بزرگترین دشمن درباره ما
و هر کس ! جدا کردن از حضرت سیدنا و مولانا أباعبداللّه الحسین (صلوات الله علیه) است !
از حرم او، از صحن او، از حال او، از خانه او، از دسته او، از کار او، از آنکه بفهمیم حضرتشان که بود و چه کرد !
برائت میجویم از کسی که من را از حسینم جدا کند...
.
@varesoon
حضرت آیت الله محفوظی :
سید الشهدا امام حسین علیه السلام در آخرین خطبهٔ خود با بیانی بلیغ و رسا دشمنان را از مفتون شدن به دنیا و مغرور شدن به آن بر حذر داشت ، و از نوشتهٔ مورخان چنین بر می آید آن حضرت به فاصله کوتاهی پس از ایراد این خطبهٔ پرشور به شهادت رسید ، و آن خطبه چنین است :
" ای بندگان خدا ! تقوای خدا پیشه سازید و از دنیا حذر کنید ، اگر دنیا برای کسی باقی می ماند و کسی در دنیا جاویدان بود انبیای الهی سزاوارترین مردم به بقاء و اولی به رضا و خشنودی و راضی تر به قضاء الهی بودند ، ولی خدای تعالی دنیا را برای بلاء وآزمایش آفریده است و اهل آن را برای فنا خلق فرموده ، هر چیز نو و جدید آن کهنه می شود و نعمت های آن از بین می رود و سرور آن به تلخی مبدل گردد ؛ دنیا منزل ماندن نیست بلکه محّل توشه برگرفتن است ، پس توشه بگیرید که بهترین توشه ها تقوی است و تقوای خدا را پیشه سازید تا رستگار شوید . "
بر گرفته از کتاب امام حسین و عاشورا
@varesoon
«احلاس البیوت»: نماد فعالیت پنهان و کارآمد
یکی از واژگان کلیدی در این زمینه، «حِلس» است. در روایات آمده است: «كُونُوا أَحْلَاسَ بُيُوتِكُمْ»؛ یعنی همچون گلیمهای خانههایتان باشید. «حِلس» در لغت به معنای پلاس یا گلیمی است که بر زمین پهن میشود و ارزشمند به نظر نمیرسد، اما فواید بسیاری دارد و سارق نیز به آن طمع نمیکند. این واژه در فرهنگ روایی به یک نماد تبدیل شده است: عنصری پرفایده و پرفعالیت که به دلیل ظاهر سادهاش، از چشم دشمن و رقیب پنهان میماند.
«بیوت» نیز در آیات و روایات، غالباً به معنای مکتب فکری و عقیدتی به کار رفته است، چنانکه در آیه ﴿…فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ…﴾ (سوره نور - ۳۶) مشاهده میشود. بنابراین، «احلاس بیوت بودن» یعنی در مکتب اهل بیت (علیهم السلام) قطعهای پرمنفعت و کارآمد باشید، درحالیکه دشمن از عمق فعالیت شما بیخبر است. این مفهوم با خمودی و استکانت در تضاد کامل قرار دارد.
حاصل کلام: معنای تقیه، جمع میان «قله کارایی و نقشآفرینی» و «قله خفا و پنهانکاری» است...
@varesoon