لانای عزیز ، روح اون آدم برای من مثل مربای تمشکِ جنگلی می‌مونه؛ یه کم ترش و تیزه که آدم رو به خودش جذب می‌کنه ولی شیرینی نهاییش یه جورایی معجون سلامتیه که هر چقدر ازش بخوری سیر نمیشی