تو نگرانِ فردایی هستی که در دست اوست 🪐
این آیه ۸۲ از سوره یس، قصه قدرت بینهایت خداوند رو بهسادگی تعریف میکنه:
«فرمان او چنین است که هرگاه چیزی را بخواهد، تنها میگوید: باش! و آن، بیدرنگ موجود میشود.»
اما این نگرانیها ، ترسها و شکها، سایههایی هستند که ذهن ما را در تاریکی گرفتار میکنند…
ذهنی که به خودش شک میکند و قدرت بینهایت پشت پرده هستی را فراموش میکند
🇮🇷 @vavanman
این دنیا مثل یک بازی ویدیویی پیشرفته است؛
ما نقش یک شخصیت را در آن بازی میکنیم، با ماموریتها، چالشها، و احساسات مختلف.
همه چیز در بازی واقعی به نظر میرسد، اما در نهایت، ما بازیکن پشت صفحه هستیم،
و شخصیت داخل بازی فقط یک نقشه و نقش است، نه خود واقعی ما.
مشکل اینجاست که اغلب توجه و انرژیمان را صرف نقش داخل بازی میکنیم و فراموش میکنیم که خود واقعی ما پشت این صفحه است.
دنیا هم همینطوری است؛ ما در نقشهایی هستیم با چالشها و لذتها، اما اصل ما فراتر از این نقشها و دنیاهای موقتی است.
اگر این را بفهمیم، میتوانیم بازی زندگی را بهتر بازی کنیم و در نقش اسیر نشویم و فراموش نکنیم که بازیکن اصلی کیست.
🇮🇷 @vavanman
تجربه شخصیم میگه:
۱. توی محل کار نباید با کسی صمیمی شد؛ خیلیا نمیتونن کار و رفاقت رو تفکیک کنن.
۲. نباید برای بقیه خرج کرد، هدیه خرید، صبحونه گرفت، بستنی مهمون کرد؛ خیلیا محبت بیچشمداشت رو نمیفهمن و این کارها رو خودشیرینی تفسیر میکنن.
۳. پولت رو بذار جیبت، آخر ماه لازمت میشه!
🇮🇷 @vavanman
کمک واقعی ✨
گاهی فکر میکنیم هر کمکی به دیگران کار درستی است. اما واقعیت این است که:
🔹 کمکی که از روی عادت، ترحم یا برای آرام کردن وجدان خودمان باشد، بیشتر وقتها سطحی است و حتی میتواند دیگران را در همان حالت قبلی نگه دارد.
🔹 کمک واقعی زمانی اتفاق میافتد که از آگاهی و خلوص نیت بیاید.
یعنی نه برای بزرگ کردن "من"، نه برای جلب توجه، نه برای فرار از احساس گناه.
🔹 بهترین نوع کمک، کار کردن روی خودمان است. وقتی خودمان بیدارتر و آگاهتر میشویم، همین حضور آگاهانهمان الهامبخش و کمک بزرگی برای دیگران خواهد بود.
🔹 و یادمان باشد: هیچوقت نباید به کسی کمک را تحمیل کرد. هر کمکی باید در آزادی و آمادگی طرف مقابل پذیرفته شود.
🌱 پس گاهی کمک واقعی سکوت، صبر و حضور آگاهانه است.
🇮🇷 @vavanman