چرا من نمیتونم تو این جمع باشم؟

این کانال وسوسه ام میکن...

دوران رمان تینیجری خوندن در عین تباه بودن یکی از بهترین دوره های هر آدمیه

در اوج نوجوانی تصور میکردم از ۱۸ تا ۲۰ سالگی انقدر آزادی عمل به دست میارم که مثل دخترای رمان زندگی میکنم با این تفاوت که به رضا آرشام گلزار تهرانی هم پا نمیدم

و حالا که در ۱۸ الی ۲۰ سالگی به سر میبرم باید بگم که زارت

یه خانوم مهندس که تو شرکت بابای روشنفکر و پولدارش کار میکنه و سر از عمارت رضا آرشام گلزار تهرانی در میاره هم نشدیم پس کی قراره رژمو واسم کمرنگ کنه و با دنیای دخترونم خدافظی کنم؟

زندگی عنیم که با چشمای قهوه ای عنی ترم هارمونی خاصی داره توجهشو جلب نميکنه یعنی؟

تازه لبامم که خدادادی قرمزه و نیازی نیست اصلا کاری کنم (تا ناموس پوستشو میکنم خون مرده میشه)

ی‌تقدیمی یهویی!⌚️🤍 شما این پیام + ی‌پیام دلخواهتون رو فوروارد میکنید. و من باتوجه به وایبتون میگم شغلتون در دنیای موازی چیه-🙆🏻‍♀️ جاتگی.

من مطمئنم که ایموجی دکمه وجود داره