حرف‌های زیادی برای گفتن بود، اما‌ دلیل‌های زیادتری برای نگفتن.

علی یاسینی یه آهنگ قدیمی داره اسمش افسردگیه، یه جاش میگفت: «از تکرار روزای مث هم خستم. کاش نمیدیدمت توعه بی عاطفه‌ رو اصلا. همه‌چی واسم یه حس غریبی داره. از این پیر مرد تو آینه میترسم» الان دقیقا اینجای زندگی هستم :)

دیر سین کردن بی محلیه بی محلی هم توهینه پس کسی که دیر سین میکنه داره بهت توهین میکنه :)

آدم‌ها همین‌اند؛ نااُمیدکننده.

نمی‌دانم..

این آهنگ‌هیچوقت تکراری نمیشه>>>

فراموش کردنی وجود نداره نهایتاً دیگه حرفشو نمیزنی :)

غصه می‌رود، تو می‌مانی و آدم‌هایِ امن و خاطراتِ آن روزها؛ مراقب‌شان باش.

تو با من بمون.

در آخرین خط نامه به او نوشت: «و تو باعث شدی بفهمم هر آدمی که می‌گوید دوستت دارم، صادق نیست.»

فقط بشنو، فکر کن، و یادت بمونه.