- شاعر شدم كه با قلم ساحرانه ام
در قاب شعر، عشق تو را جا كنم،نشد
- ریحانه شکوریان .
موهایت بارانِ من،
کفِ دستانت بالین من،
بازویت پلِ من،
چشمانت دریایِ من،
انتظارت عمرِ من،
حضورت تولدِ من
و نبودنت از دست رفتنم بود.
:)
آدم خسته هیچی نمیخواد ..
فقط دلش میخواد دست خودشو بگیره و فقط بره جایی که قرار نیست هیچوقت هیچکس هیچ کجا پیداش کنه :)
كاش برايت نامه مىنوشتم.
افسوس كه آدمى نمىتواند
براى قَلبش نامه بنويسد.
:))🤍