از آدمهایی که جای چیدن بالهات، جرئت پرواز میدن، جای کاشتن ترس تو دلت، انگیزهی شروع میدن، جای بستن راهت، سمت آرزوهات هلت میدن، خوشم میاد.
خیلی دلم تنگه، ولی نمیدونم این «خیلی» رو چجور توصیف کنم، چجور نشون بدم، چجور به تصویر بکشم، چجور بیان کنم که «خیلی» دیده بشه.