این روزها به یاد شهید عزیز، تهرانی مقدمام؛ و البته دیگر شهدای موشکی؛ چقدر مدیون تلاشهایشانیم.
آقای روحانی!
شما که سازمان فضایی را تا انهدام کشاندید، دانشمندان را فراری دادید یا ماندند؟
با کم کردن بودجه نظامی در زمان شما، دانشمندان موشکی شوق بیشتری پیدا کردند در کشور بمانند؟
هستهای را هم که دادید رفت! دانشمندان هستهای را با آن کارتان چه کردید؟
سعی بلیغی در آوردن سرورها برای شبکههای اجتماعی داخلی کردید؟ یا حمایت خاصی دربارۀ پیامرسانها داخلی داشتید؟ یا دولت شما دولت روی کار آوردن اینستاگرام بود؟ خب با این کارهای شما برای دانشمندان آیتی و آیسیتی امیدی میماند؟
اینکه به جای شرکتهای داخلی دنبال توتال بودید، به دانشمدان صنعت نفت حال دادید؟!
شما که سابقهای جز فراری دادن دانشمندان ندارید؛ روشهایتان هم، همگی فرار و ترور مغزها را به دنبال داشته!
آقای استاندار مازندران
اصلاً شما از همان ثروتمندان شروع کنید؛ آن یک دهک ثروتمند. اتفاقا مشکل ما هم همانها هستند که با دستانی باز، جامعه را به کثافت کشیدهاند؛ اتفاقا حتی گشت ارشاد هم چندان به آنان کاری نداشت.
بعد اصلاحطلبا تیکه مینداختن که چرا جلیلی تو اون جلسه نبوده؟!
اگر هم درست باشه، یعنی جلیلی همراه حماقت شما نبوده؛ دقیقاً به خاطر همین بهش رأی دادیم.
از ترک فعل رئیس قوۀ قضائیه و رئیس قوۀ مقننه به چه قوهای پناه ببریم!؟
آقای رئیسجمهور!
آقای روحانی!
آقای ظریف!
آقای عراقچی!
باید شما زبان دنیا رو از استادان مذاکره و استادان زبان دنیا یاد بگیرید!
دیدید آمریکا و روسیه با چه زبانی با هم صحبت کردند؟با زبان اف ۲۲، ب ۲،با تقویت بمب اتم و...
و خب، تا به حال هم هیچ چیزی دستشان را نگرفته!
کجایش شبیه مذاکرۀ شما با آمریکاست؟