عملیات تطهیر، دیگر هیییچ توبه‌ای ندارد! انگار موانع مقاومت تا حدود بسیاری فرو ریخته و آن کس که باید، به اتاق فرماندهی وارد شده. و ما النصر الا من عندالله العزیز الحکیم الحمدلله

🔵🔴  زوال تدریجی توانایی #خواندن:     چرا نوجوانان و دانشجویان دیگر نمی‌توانند کتاب بخوانند؟ 🔹 آمارهای جدید نشان‌دهنده یک بحران عمیق، خاموش و نسل‌شناختی در سیستم آموزشی و توانایی ذهنی جوانان است. گزارش بزرگ کتاب‌خوانی سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که بخش بزرگی از پسران نوجوان در مقطع دبیرستان، هنوز توانایی خواندن کتاب‌هایی دشوارتر از کتاب‌های دوره ابتدایی را ندارند. این بحران به مدارس محدود نمانده و اکنون استادان دانشگاه شکایت دارند که دانشجویان جدید حتی از پس خواندن یک مقاله علمی ۲۰ صفحه‌ای هم برنمی‌آیند. 🔹 طبق گزارش سالانه رنسانس که ۲۳ میلیون فعالیت خواندنِ بیش از یک میلیون دانش‌آموز را تحلیل کرده، پسران ۱۱ تا ۱۴ ساله تقریباً به طور انحصاری به خواندن کتاب‌های بسیار ساده و مصور نظیر خاطرات یک بچه چلمن محدود شده‌اند و طعم چالش‌های ادبی بزرگتر را نمی‌چشند. دختران هم سن آن‌ها گرچه انتخاب‌های متنوع‌تری دارند، اما همچنان با معیارهای رشد شناختی فاصله دارند. بررسی‌ها نشان می‌دهد کمتر از ۱۰ درصد پسران ۱۴ تا ۱۶ ساله روزانه برای لذت مطالعه می‌کنند و نمرات خواندن دانش‌آموزان سال آخر دبیرستان به پایین‌ترین حد خود از سال ۱۹۹۲ رسیده است. ❕ تحلیل عصب‌شناختی زوال تمرکز: مغز به عنوان یک عضله سیستم عصبی انسان بر اساس اصل استفاده کن یا از دست بده کار می‌کند. مسیرهای عصبی مغز که وظیفه حفظ توجه مستمر و طولانی‌مدت را بر عهده دارند، تنها در صورت تمرین مداوم و مواجهه با متون طولانی ساخته و تقویت می‌شوند؛ در غیر این صورت، این مسیرها دچار آتروفی یا تحلیل رفتن می‌شوند. وقتی ذهن نوجوانان روزانه با ویدیوهای چند ثانیه‌ای شبکه‌های اجتماعی و اسکرول بی‌انتها بمباران می‌شود، توانایی بیولوژیکی مغز برای تمرکز روی یک متن خطی طولانی فرو می‌پاشد. جالب اینکه طبق تحقیقات، حتی حضور فیزیکی یک گوشی تلفن همراه روی میز (حتی به صورت خاموش و رو به پایین)، بخشی از ظرفیت پردازش شناختی مغز را برای نادیده گرفتن آن اشغال کرده و عملکرد ذهن را تضعیف می‌کند. 🔹 در کنار گوشی‌های هوشمند، ورود ابزارهای هوش مصنوعی مولد نیز به این تنبلی بیولوژیکی دامن زده است. دانش‌آموزان و دانشجویان به جای تلاش برای خواندن متون سخت، از چت‌بات‌ها می‌خواهند تا متون را برای آن‌ها خلاصه کنند یا مقالاتشان را بنویسند؛ فرآیندی که مغز را از مواجهه با چالش و مقاومت فکری محروم می‌کند. ❕ پژوهش دانشگاه MIT: هوش مصنوعی چگونه مغز را تنبل می‌کند؟ مطالعه اخیر دانشمندان دانشگاه ام‌آی‌تی بر روی داوطلبانی که از چت‌بات‌ها برای کارهای شناختی نظیر نوشتن مقالات استفاده می‌کردند، حقایق تکان‌دهنده‌ای را فاش کرد. تصاویر مغزی نشان دادند که در زمان استفاده از هوش مصنوعی، فعالیت نواحی مرتبط با خلاقیت در مغز به شدت کاهش می‌یابد. بدتر از آن، حدود ۸۳ درصد از کاربرانی که از هوش مصنوعی استفاده کرده بودند، پس از پایان کار حتی نتوانستند یک خط از مطلبی که خودشان با کمک ابزار تولید کرده بودند را به یاد بیاورند. این تحقیق نشان داد که واگذاری تلاش‌های ذهنی به چت‌بات‌ها، مغز را از انجام کارهای فکری عمیق محروم کرده و مانع از یادگیری واقعی می‌شود. 🔹 نظام آموزشی امروزی با کاهش زمان‌های مطالعه کلاسی و حذف مواجهه‌های فکری دشوار، عملاً به این عقب‌گرد شناختی دامن زده است. کارشناسان هشدار می‌دهند که برای نجات تمرکز و تفکر انتقادی نسل‌های آینده، بازگرداندن فضاهای بدون فناوری و اختصاص زمان‌های مطالعه مستمر در طول روز، یک ضرورت حیاتی و غیرقابل چشم‌پوشی است. 🔺منبع 🆔 @Science_Focus

این را هم بخوانید، عالی است، بارها و بارها تجربه‌اش کردم: راز شادکامی در تلاش است، نه در تن‌آسایی: نظریه «غرقگی» میهای چیکسنت‌میهایی 🔹 فرهنگ مدرن غالباً به ما می‌گوید که خوشبختی و احساس عمیق زنده بودن را باید در راحتی مطلق، آسایش بی‌دغدغه و استراحت‌های منفعلانه جستجو کنیم. اما پروفسور میهای چیکسنت‌میهایی، روانشناس برجسته، پس از دهه‌ها مطالعه روی هزاران جراح، هنرمند، شطرنج‌باز، کارگر و افراد عادی به نتیجه کاملاً متفاوتی رسید: انسان‌ها زمانی بیشترین احساس شادابی و رضایت را دارند که به طور کامل غرق در یک فعالیت چالش‌برانگیز اما لذت‌بخش شده باشند؛ حالتی که او آن را «غرقگی» (Flow) نامید. ❕ نظریه «غرقگی» چیست و مغز در این حالت چه وضعیتی دارد؟ غرقگی حالتی از تمرکز و غوطه‌وری کامل در یک کار است که در آن فرد به خاطر خودِ کار (و نه پاداش بیرونی) چنان در فعالیتش حل می‌شود که خودآگاهی مزاحم او خاموش شده و درک او از گذر زمان تغییر می‌کند. از نظر عصب‌شناختی، در این حالت توجه ما ۱۰۰ درصد توسط کار بلعیده می‌شود. در نتیجه، بخش‌هایی از مغز که وظیفه پایش مداوم خود («من چگونه به نظر می‌رسم؟»، «آیا موفق می‌شوم؟») را بر عهده دارند (شبکه پیش‌فرض مغز یا DMN)، موقتاً خاموش می‌شوند و نوعی آرامش و وضوح ذهنی بی‌نظیر ایجاد می‌شود. 🔹 یکی از غافلگیرکننده‌ترین یافته‌های این پژوهش‌ها این است که افراد گران‌بهاترین لحظات زندگی خود را نه در زمان استراحت بی‌هدف، بلکه در زمان تلاش‌های متمرکز گزارش کرده‌اند. استراحت و تن‌آسایی اگرچه برای بازیابی قوای بدنی ضروری هستند، اما به ندرت می‌توانند احساس عمیق رضایت از زندگی را ایجاد کنند. راز ایجاد این حالت، در برقراری یک تعادل ظریف است. ❕ مکانیسم تعادل بین «چالش» و «مهارت» بر اساس مدل چیکسنت‌میهایی، ذهن ما میان دو قطب «اضطراب» و «کسالت» حرکت می‌کند. اگر کاری بسیار ساده‌تر از مهارت ما باشد، دچار کسالت و بی‌حوصلگی می‌شویم. اگر کار بسیار سخت‌تر از توانایی ما باشد، دچار اضطراب می‌شویم. غرقگی درست در مرز باریک میان این دو رخ می‌دهد؛ جایی که چالش واقعی است و تمام ظرفیت و مهارت ما را به کار می‌کشد، اما ما را در هم نمی‌شکند. با رشد مهارت‌هایمان، باید چالش‌های بزرگتری انتخاب کنیم تا این حالت زنده بودن را زنده نگه داریم. 🔹 در حالت غرقگی، یک جراح در طول یک عمل سخت، یک نوازنده در حین نواختن پیانو، یا حتی یک برنامه‌نویس در حال حل یک مسئله، تفاوت میان «خود» و «کاری که انجام می‌دهند» را احساس نمی‌کنند؛ آن‌ها خودِ جریان کار می‌شوند. زمان برایشان به شدت سریع می‌گذرد، زیرا ذهن هیچ ظرفیت خالی برای چک کردن مداوم ساعت ندارد. ❕ غرقگی چه چیزهایی نیست؟ بسیار مهم است که غرقگی را با فرهنگ پرکاری آسیب‌زا (Hustle Culture) یا بهره‌وری بی‌وقفه اشتباه نگیریم. غرقگی به معنای تبدیل کردن تمام سرگرمی‌ها به ماشین‌های کسب دستاورد یا نادیده گرفتن خستگی بدن نیست. در غرقگی، پاداش در خود فرآیند کار نهفته است، نه در تایید دیگران یا کسب ثروت. این حالت می‌تواند در ساده‌ترین کارهای روزمره مانند باغبانی، آشپزی، یا تعمیر یک دوچرخه نیز به دست آید، به شرطی که هدف مشخص، بازخورد سریع و تمرکز کامل وجود داشته باشد. 🔹 یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که رضایت از زندگی یک پدیده انفعالی و حاصل فرار از سختی‌ها نیست، بلکه حاصل مشارکت فعال و شجاعانه در چالش‌هایی است که ما را رشد می‌دهند. 🆔 @Science_Focus منبع اصلی: https://siliconcanals.com/t-mihaly-csikszentmihalyi-spent-decades-studying-thousands-of-people-at-the-moments-they-felt-most-deeply-alive-and-their-answers-kept-pointing-to-the-same-place-not-passive-relaxation-but-total-absor/

چرا ناو دشمن را نمی‌زنیم؟ نزدن ناو و ناوشکن آمریکایی ریشه در ضعف توان نظامی دارد یا ضعف اراده دیپلماسی و سیاسی؟! 🎙داود مرادیان 🔻به مکشوفات بپیوندید @makshufatEita

🔴انا لله وانا الیه راجعون 🔹تمثال زیبای ۴۲شهید تونل موشکی هوا فضای سپاه که معروف شدند به شهدای نفس💔 🔹انتشار برای اولین بار ، همه این شهدا فقط به خاطر بسته شدن راه تونل( بر اثر بمباران محلّ توسّط دشمن جنایتکار) و چندین ساعت کمبود هوا به شهادت رسیدند.😭😭 🖤شادی روحشان فاتحه وصلوات با یک آیه الکرسی 😭😭 #نشر_حداکثری_با_شما #آه

💢 اقدام قابل‌تأمل یک شهروند عراقی پس از بمباران مرز شلمچه توسط آمریکا 🔻عضو شوید👇 https://eitaa.com/joinchat/857997510C74a27c3c49

به‌نظر من، بزرگ‌ترین ضربۀ تفاهم‌نامه، به سردی کشاندن گرمای خون خامنه‌ای شهید بود؛ ممانعت از جوششی که رزمنده می‌ساخت؛ منحرف کردن طغیانی که خاشاک نفاق را رُفته بود؛ تقابل با نیرویی الهی که آمده بود جامعه را یک‌دست کند.

۱۳۰ میلیارد دلار در ۷ سال توسط تاجران خودت بمال در سیاست داخلی و بدیم بره در سیاست خارجی از کشور خارج شده و برنگشته و چون هیچ همتی در پس‌گرفتن پول مردم از این مفسدین فی‌الارض نیست میگن باید اینقدر گرون کنیم که به قیمت فوب قبر پدر رضا پهلوی برسه. https://eitaa.com/twitnegaar/17446 پ‌ن: این دزدها و ویژه‌خواران دقیقاً همان ترامپ داخلی‌اند و خب دولت‌ها، از روحانی تا رئیسی و پزشکیان در این مقوله، که حیات ملت تا حدود زیادی به آن وابسته‌است، بی‌عرضگی یا بی‌غیرتی نامحدودی از خود نشان داده‌اند. چقدر دردآور، تلخ و متعفن! دقیقاً همین بی‌عرضگی یا بی‌غیرتی!

سردار رشید اسلام، جناب سید مجید موسوی -متعنا الله بطول بقائه- نامه‌ای سرگشاده خطاب به دو مداح بسیار محترم -ادام الله ظلهما- نوشته‌اند. ان‌شاءالله تعلیقه‌ای بر این نامه خواهم نوشت و درآنجا توضیح خواهم داد که چرا ترویج و حتی توقع ترویج این نامه، چندان به‌جا نیست.

واقعاً چرا مثل بچۀ آدم با آمریکا کنار نمی‌آییم؟ لیلاز

ایران و العراق...