اسپایدرمن_ #یه‌ذره‌از‌خوشحالی

پف نرمالوده #smile

عادی صحبت کردن و گوش دادن؟ نه ممنون. #feelings

تنها چیزی که در صورتم حرکت میکرد ، مردمک چشم‌هایم بود ؛ مردمک‌هایی که با هر قدمی که تو برمیداشتی ، حرکت میکردن؛ چرا فکر میکردم سرنوشتم همان‌شکلی می‌شود که در ذهنم ساختم؟ قرار بود من و تو ، بدونِ بغض و با لبخندی از ته‌دل هردو از این در رد بشیم و از این پله‌برقی لع‍.نتی بالا برویم و سوار هواپیما شویم و سمت چپ ردیف سوم بنشینیم . قراربود دستت را بگیرم و بهت یادآوری کنم تا کنارت هستم جای ترسی نیست! قرار بود باهم برویم و هرجا که تو میخواهی زندگی غنی از عشق را شروع کنیم.. اما حالا من اینجام ! ما باهم در فرودگاهیم اما دستم در دست تو نیست ؛ ما نزدیکِ پله برقی هستیم اما من پر از حسرت ، پشتِ این شیشه‌‌ام و تو داری از پله بالا میروی؛ ما هردو در فرودگاهیم اما نه در کنارِهم؛ تو داری سفر میکنی اما من همسفرت نیستم؛ غم از لحظه لحظه ‌ی من چکه می‌کند لیلای‌من :)) بدونِ ذره‌ای اغراق میگویم که هر قدمی که برمیداری انگار.. انگار تکه‌ای از قلبم ، از من دور می‌شود و بر بی‌تابی‌ام می‌افزاید.. بی‌تابی؟ احساس میکنم این کلمه هم برای توصیف حالم کافی نیست! هیچ کلمه‌ای کافی نیست! هیچ کلمه‌ای! آخ لیلای من .. لیلای من ، قلبِ من ، دلیل و امید من ، نورِ وجودِ تاریکم ، غم‌ت مرا پیر می‌‌کند و دلتنگی امان‌م را میبرد؛ وجودت ، دلیلی بود برای وجودِ لبخندم ، ولی انگار سرنوشت از شکلِ لبخندِ من خوشش نمی‌آید... تو فراموش نمیشوی لیلای‌من! تو تکه‌ای از قلبِ منی ! کالبدم درد نبودت را پیوسته احساس میکند ، سلول به سلولِ تنم به تو نیاز دارند و نام‌ت را فریاد میکشند؛ چه بگویم.. چه میتوانم بگویم و بخواهم..؟ کی سرنوشت به خواست و گفتِ من راه آمده که باز درخواستی تازه کنم؟ چه بگویم..؟ خدا نگهدارِ وجود و لبخندت باشد لیلای‌من! - یگانه‌.