انجمنفیلسوفان ابلهستیز به جز هِگِل
سرزمینی که ستارگان پر فروغش هیچگاه خاموشی نمیگزینند
آنجا زمین و آسمان در سور است ، میهمانی عظیمی که با طلوع افسونگر ماه اوج میگیرد و با طلوع شکوهمند خورشید جهان را از نور لبریز میکند
پس دنیایی وجود دارد که سرنوشت مستقلش را من تعیین کنم ؟
یعنی زمان با زنجیری از علائم من به بند کشیده میشود ؟
و بقای همهچیز به فرمان من است ؟