عیبی نداره چون جز من کسی نیست که بتونه حرص اش رو روش خالی کنه

از زندگی کردن هم دارم محروم میشم

فکر کنم دوباره باید راهم به بیمارستان و اورژانس بکشه که نگرانم شه

باورم نمیشه که داشت منو با یه دختری که افسردگی شدید داشت مقایسه میکرد و میگفت کاش شبیه اش بودی

شنا بلد نیسم دارم تو درد غرق میشم... اما کسی نیست نجاتم بده

فقط میخوام به یجای امن پناه ببرم

اما هیچ پناهگاهی ندارم

نمیخوام هیچ چیزی رو ببینم نمی‌خوام هیچ چیزی رو بشنوم

به گفته خودش برای اینکه به کسی وابسته نشم رابطه شو باهام قطع کرد...البته که اون زیرک تر از اینکارا بود مشخصه برای خلاص شدن از دستم اینکارو کرد

باید زنگ گوشیمو عوض کنم... کلی دردسر درست کرد همین یه زنگ گوشی

دلم میخواد سرمو بزارم رو شونه ی یکی و با آرامش کامل بخوابم

باورم نمیشه یه بغل تونست حالمو خوب کنه