.
بچه ها میزان جذب آب و روغن در آردهای مختلف متفاوت هست ، همیشه کمی از روغن و شربت حلوا رو نگه دارین ، اگر لازم بود اضافه کنین و اینو هم در نظر داشته باشین که ممکنه شما تمام آب و روغن رو اضافه کنین و متوجه بشین هنوز کمه و باید یه ذره دیگه شربت و روغن بریزین.
اما عنایت بفرمایید که کمی ، فقط کمی
برای سه تا دستور حلوای سه آردی که من داشتم درست میکردم ، نهایتا دو تا لیوان شربت کمتر و بیشتر معقول و منطقیه ، نه این همه آخه🤦♀🤦♀🤦♀
حدس من این بود که میزان وی این آرد برنج خیلی زیاده و به همین دلیله که اینهمه شربت بیشتر مجبور شدم اضافه کنم.
.
.
من که هر جور بود اون حلوا رو اون شب جم و جورش کردم ، اما دو تا نکته ذهن منو به خودش مشغول کرد.
نکته ی اول اینکه ، نیروی کمکی به من نیومده🤪🤪🤪 من نیرو هم بگیرم ، ابر و باد و مه و خورشید و فلک یه جوری میچرخن که ده برابر کار اون نیروها رو مجبور بشم خودم انجام بدم😁😁
نکته ی دوم اینکه ، اگر این اتفاق برای یکی از هنرجوهای تازه کارم میفتاد ، آیا توان جمع و جور کردن این موضوع رو داشت ؟
یا با خودش میگفت این چه استادیه؟ این چه دستوریه؟ این چه حلواییه؟
🤦♀🤦♀🤦♀🤦♀
.
.
و در نهایت اینو بهتون بگم بچه ها که از حلوا پختن و حلوا ساختن نترسین.
اگر نکانش رو بدونین کار ساده ای هست و معمولا حلوا چیزی نیست که خراب بشه ، هر بلایی سرش بیاد قابل اصلاحه.
فقط اگر آردش کم تفت بخوره ، و شکرش خیلی زیاد باشه ، نمیشه کاریش کرد.
اگر مطابق دستور پیش برین ، احتمال زیادی شیرین شدن معمولا وجود نداره .
من شش ساله که به طور کاملا حرفه ای دارم حلوا میپزم و این اولین باری بود که با اینهمه اختلاف در میزان شربت مواجه شدم.
اونم تماما به آرد برنج برمیگشت.
و اینم بگم که تقریبا سه سال پیش ، از همین فروشگاهی که آرد برنج خریدم ، شکر خریدم و اون شکر ترش بود و سه تا شیر عسلی و دو کیلو زولبیا بامیه رو به فنا داد.
رفتم بهش اعتراض کردم و گفت این شکر تو کارخونه اسید زیادی بهش اضافه شده و ترش بوده ، ما خودمون هم دیر فهمیدیم😐😐😐
بچه ها ببینین چند درصد احتمال داره شکر ترش باشه؟
کمتر از یک درصد ، آدم از شکر توقع ترشی نداره
داستان حلوای پر ماجرای منم همین بود ، احتمال اینکه شما با چنین مواد اولیه ای مواجه بشین خیلی خیلی خیلی کمه.
اما خوبه این تجربیات رو بخونید و بدونید.
بهتون کمک میکنه👌👌
.
.
و پنجشنبه ای که گذشت ، دوباره من با همون آرد ها حلوا پختم و اینبار ، از همون ابتدا ، مقدار شربت رو یک و نیم برابر کردم.
تمام مواد یک دستور بود ، اما شربت یک و نیم دستور
و دو تا سینی بزرگ و دو تا سینی کوچیک حلوا بهم داد.
ببینین من یکبار با این آرد حلوا پختم ، قلقش دستم اومد.
برای همینه که بهتون میگم مواد اولیه رو همیشه از یک فروشگاه ثابت بخرین.
👌👌👌👌
.
بچه ها طعم و بافت این حلوایی که من پختم ، با همیشه فرق داشت و اینقدر این تفاوت آشکار بود که همه فهمیدن 😁
پایان مراسم دختر عمه ها ،دختر عموها ، عروس عمه ها ، عروس عموها رو صدا کردم و گفتم بیاین با دقت این حلوا رو تست کنین و بگین این خوشمزه تره یا حلوای سه آردی که همیشه میپزم؟
برام جالب بود که شصت درصدشون گفتن این خوشمزه تره و چهل درصد گفتن اون قبلی بهتر بود.
لازم به ذکره که اون چهل درصد ، دستی در پخت حلوا داشتن 😉😉 و البته که خودمم همون حلوای همیشگی رو بیشتر میپسندم.
خلاصه آقا مثل اون حلوای روز اول من دیگه نمیتونم بپزم ، چون تمام آب و شکری که در مراحل بعدی اضافه کردم ، همه چشمی بود 😅😅😅
.
.
نکته ی موجود در این تجربه رو براتون خلاصه وار مینویسم 👇👇
اگر حلوا پختین ، سطحش ترک خورد ، به این معناست که شربت حلوا کم بوده ( یعنی در واقع میزان جذب آب توسط اون آردی که مصرف کردین زیاد بوده .)
راهکار اینه که کمی شربت اضافه کنین.
چقدر؟
نمیدونم ، ذره ذره اضافه کنین تا حلوا دوباره لطیف بشه.
و نکته ی مهمتر اینکه ، قبل از اضافه کردن شربت ، حلوا رو تست کنین ، اگر میزان شیرینی حلوا اوکی بود ، دیگه نیازی نیست شربت درست کنین ، فقط آب جوش ذره ذره اضافه کنین تا حلواتون اوکی بشه👌👌
.
اون شب من خیلی اذیت شدم بچه ها ، دلیل اصلی اذیت شدنم ، استراحت کم در طول ۲۴ ساعت گذشته و ترس از درد دستم بود.
وگرنه من عاشق این اتفاقاتم ، اینا همه برای من درسه.
به عنوان یک مربی با عشق از این گونه اتفاقات استقبال میکنم.
اینا برای من عاااااااااالی هستن☺️☺️
.
.
بچه ها از رمضون ابزار بخرین ، خدایی ابزارشو از همه جا ارزون تر میده ، ولی مواد اولیه نخرین😁😁😁
.