🟢 میلاد مبارک حضرت صدیقه طاهره - سلام الله علیها - و روز مادر گرامی باد. فاطمه پروانه‌ی مدار خودش بود منحصراً تحت انحصار خودش بود فاطمه مخدوم خویش و خادم خویش است کعبه‌ی خود بود و پرده‌دار خودش بود نان کسی بر لبش حلال نباشد فاطمه هر روز نان‌بیار خودش بود روح خودش را گرفت در تن خود ریخت خلقت زهرا در اختیار خودش بود گفت: أنا مِن فاطمة، فاطمة مِنّی فاطمه پس سال‌ها کنار خودش بود اینکه ولایت چنین به نام علی شد کار علی هم نبود، کار خودش بود هیچ زمان رو نزَد به غیرت شمشیر تکیه‌ی زهرا به ذوالفقار خودش بود نَه که بخواهد نبی مقام بگیری بوسه به دست تو افتخار خودش بود نیست عجب گر علی به خاک تو افتاد چونکه مزار تو نَه، مزار خودش بود 🖋 #علی_اکبر_لطیفیان #شعر_آیینی #حضرت_زهرا @virtual_pilgrim_archive

امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمود: سَلْ تَفَقُّهاً، وَ لَا تَسْأَلْ تَعَنُّتاً خودمونیش یعنی اگه می‌خوای سوال بپرسی، به قصد یاد گرفتن بپرس، نه مچ گرفتن! 📓 "کشکول ناظر"؛ کانال اشعار و نوشته‌های آرش محبوب زاده @virtual_pilgrim_archive

💬 #دیالوگ چرا زمین می‌خوریم قربان؟ تا یاد بگیریم روی پای خودمون بلند شیم. 🎥 Batman Begins (2005) #فیلم @virtual_pilgrim_archive

حاجاقا ببخشید یه سوال فقهی داشتم. اگه اژدهامون رو ول کنیم بره هواخوری و گوسفندای مردم رو به صورت اتفاقی بخوره، حق‌الناس بر گردنمونه؟

بسم الله الرحمن الرحیم سلام علیکم مالک اژدها شرعاً موظف به مراقبت از آن است و در فرض مذکور، ضامن اموال تلف شده خواهد بود. و من الله التوفیق 📓 دفتر استفتائات حضرت آیت‌الله محبوب زاده دامت برکاته @virtual_pilgrim_archive

🔰 تفاوت سواد و معلومات در چیست؟ 🔺 عالم، با سواد و با معلومات سه مفهوم با سه دلالت متفاوت‌اند. لکن گاهی این سه را جای دیگری به کار می‌بریم و از این بدتر گاهی شخص با معلومات را با سواد می‌دانیم و لقب استاد و علامه و پروفسور و ... به او می‌دهیم. 1⃣ عالم و دانشمند یعنی حل کننده مشکلات علمی. عالم در درجه نخست "نظریه علمی" دارد و به وسیله نظریه علمی مشکلات علمی زمان خویش را برطرف می‌کند. 👈 مثلا دانشمندی مثل شیخ انصاری با مسأله "اجتهاد یا اخباری‌گری" روبه‌رو بوده است. مسأله این است که در زمان غیبت چگونه می‌توان به "حجت" شرعی به نحو معتبر دست یافت. نظریه علمی او مبتنی بر روش معرفت شناسی واقع‌گرا و حجیت مطلق علم است. 2⃣ اما سواد به مهارت ارتباط با منابع گفته می‌شود. شخص باسواد می‌تواند با منابع علم به خوبی ارتباط بگیرد و از آنها استفاده کند. باسواد لزوما عالم نیست، بلکه از عالمان و دانشمندان به خوبی استفاده می‌کند. نکته مهم دیگر شخص باسواد فهم نظام و منطق حاکم بر علم است. باسواد هر چند خودش مبدع نظریات علمی نیست اما چون به نظریه‌های علمی دسترسی (ذهنی) دارد می‌تواند بر اساس آنها حل مسأله کند. 3⃣ اما نفر سوم شخص با معلومات است. خیلی از کسانی که تصور می‌کنیم باسوادند در واقع فقط معلومات زیادی دارند. خصوصا در عصر حاضر که دسترسی به معلومات به آسانی صورت می‌گیرد افزایش معلومات هم به سادگی رخ می‌دهد. 👈 تفاوت شخص با معلومات با شخص باسواد این است که اولی نظام علم را درک نکرده و نمی‌داند نظریه‌های علمی کدامش حاکم و کدام محکوم است. مثلا ممکن است من در موضوع سایبر مطالبی را شنیده باشم و معلومات خوبی هم داشته باشم اما مسلما تا نظریه‌های ارتباطات را ندانم باسواد در حوزه فضای سایبر نیستم. ممکن است من مطالب پراکنده فراوانی درباره طب سنتی بدانم‌ اما تا زمانی که نظریه‌های سلامت را ندانم و نیز نسبت آن با مسائل طب را ندانم حق ندارم خود را باسواد بدانم. از اطلاق کلمه استاد، علامه، پروفسور و امثال آن به هر شخص با معلوماتی جدا پرهیز کنیم. آن کسی که از موضوع فراماسونری و ظهور امام عصر ارواحنا فداه شروع کرد و اکنون استاد در هر حوزه‌ای است صرفا یک شخص با معلومات است نه یک استاد. از بس به او استاد استاد گفته‌اند توهم برش داشته و مدام توصیه و تجویزهای تخیلی در همه زمینه‌های فرهنگی، سیاسی، ژئوپلیتیک، ژئوکالچرال، ژئواکانومی و سایر ژئوها می‌دهد. اخیرا که تعداد اساتید به صورت نجومی در حال افزایش است و خداوند به ذهن همه ما رحم کند. @Mousavi_Fard

🤷🏻‍♂ #بی_مناسبت دین در تعریف صبر، اون رو در سه نوع به ما معرفی می‌کنه: صبر بر طاعت، صبر بر معصیت و‌ صبر بر مصیبت. خدا رو شکر صبر بر حماقت جزو این‌ها نیست؛ پس در مواجهه با احمق‌ها با خیال راحت همونطور که لایقش هستن باهاشون رفتار کنید. @virtual_pilgrim_archive

نکته شماره ۱۲۱ آیا باید کتاب‌ها را پشت سر هم خواند یا می‌شود چند کتاب را همزمان خواند؟ پاسخِ این پرسش، قطعی نیست. بخشی از این پرسش به کارکرد و توانایی مغز شما در خواندن برمی‌گرد. همینطور باید عوامل محیطی را هم دخیل بدانیم. برخی انسان‌ها نمی‌توانند همزمان اطلاعات چند کتاب در ذهنشان نگه دارند و برخی هم توانایی تمرکز بر یک کتاب را ندارند. در چنین وضعیتی نمی‌شود برای همه یک نسخه واحد پیچید. پس از اینکه نمی‌توانید روی یک کتاب تمرکز کنید و دائم مجبورید از یک کتاب به یک کتاب دیگر بروید خودتان را سرزنش نکنید. همینطور از اینکه نمی‌توانید مانند دیگران همزمان چند کتاب را جلو ببرید به حساب ضعف خودتان نگذارید. مهم‌تر از این سؤال، دو نکته دیگر را باید رعایت کنیم. اول اینکه خودتان را عادت بدهید هر روز مقدار مشخصی کتاب خوب و مفید بخوانید. حالا فرقی نمی‌کند این مقدار مشخص از یک کتاب است یا چند کتاب. دوم اهمیت کتاب‌ها را مشخص کنید. کتابی را که تخصصی است و نیاز به تفکر مفصل و جدی درباره آن دارید، باید خُردخُرد بخوانید. این کتاب‌ها در دسته کتاب‌های بالینی قرار می‌گیرند. پس می‌توانید بخشی از مطالعه مفیدتان را به این دسته اختصاص بدهید و قسمت بیشتر را به مطالعات دیگری که تمرکز کمتری از شما طلب می‌کنند اختصاص بدهید. #نکات_خواندن از سلطان‌آباد تا آذرباد یادداشت‌های یک نویسنده و ویراستار داستانی @Azarbadir

به عنوان مثال، خود من در هر بازه زمانی دست‌کم پنج کتاب (یا حتی بیشتر) در دست مطالعه دارم و تازه این‌ها کتاب‌های غیر درسی و غیر تخصصی هستن! ولی خب از طرف دیگه بعضی‌ها حتی اگه بفهمن یه نفر داره دو تا کتاب رو با هم می‌خونه تعجب می‌کنن و میگن چطور می‌تونی دو تا کتاب همزمان بخونی؟! 😅 البته یه چیز دیگه که اینجا مهم و تعیین‌کننده‌س، سرعت کلی مطالعه‌س. مثلا من هر دفعه که یه کتاب رو می‌گیرم دستم، دوست ندارم بیش از سی، چهل صفحه ازش بخونم؛ حتی رمان و داستان. دلیلش هم اینه که دوست دارم مزه کتاب کاملا در عمق جانم بشینه. 😁 در نتیجه برای جبران این سرعت کم، چند کتاب رو با هم می‌خونم؛ و خب چون ذهنم تربیت شده و طبقه‌بندی کاملا منظمی داره، با هم قاطی‌شون نمی‌کنم. اما همین آقای آذرباد که پست قبلی رو از کانالش فوروارد کردم، گاهی مثلا در یک روز ۴۰۰ صفحه از یه رمان رو می‌خونه و میره جلو. 😊 خلاصه نکته مهم اینه که #کتاب_بخوانیم و مهم‌تر از اون اینکه #کتاب_خوب_بخوانیم. 📓 "کشکول ناظر"؛ کانال اشعار و نوشته‌های آرش محبوب زاده @virtual_pilgrim_archive

بسم الله الرحمن الرحیم 《بی مایه فطیر است》 یا ضرورت تربیت فکری پیش از فعالیت عملی 🔸 بیانات حضرت آقا در دیدار با دانشجویان، مانند دیگر بیانات ایشان نکات دقیق و ظرافت‌های بسیاری داشت که لازم است اهل فضل از زوایای گوناگون به آن پرداخته و جنبه‌های مختلف آن را برای مخاطبان خود بازگو کنند. من هم به عنوان یک طلبه‌ی حوزه‌ی علمیه و دانش‌پژوه علوم عقلی تصمیم گرفتم روی یکی از این نکات دست بگذارم و چند خطی درمورد آن بنویسم. 🔸 ابتدا این بخش از بیانات را با هم بخوانیم: 《اگر از لحاظ نظری تشکل‌ها خودشان را تقویت نکردند، اشکال در کارشان به وجود می‌آید؛ نه اینکه نمی‌توانند تفکر انقلابی را گسترش بدهند، خودشان هم حتی ممکن است به تحلیل بروند. کما اینکه این اتفاق افتاده، در مواردی زیر اسم اسلام بر خلاف فکر اسلامی کار می‌شود، حرف زده می‌شود، اطلاعیه داده می‌شود.》 🔸 انسان هیچ عملی را بدون پشتوانه انجام نمی‌دهد. حتی کارهایی که در ظاهر، روزمره و تفننی به نظر می‌آیند، اگر با دقت بررسی شوند متوجه می‌شویم که انجام دادن آن‌ها به دلیل خاصی بر می‌گردد و اگر آن دلیل نباشد، همان کار کم‌اهمیت نیز انجام نخواهد گرفت. مثلا کسی که خودکاری را بین انگشتانش می‌چرخاند در واقع با این کار، انرژی ذخیره شده و توجه ذهن بیکار مانده‌ی خود را به چیزی معطوف می‌کند که آن انرژی را مصرف کرده و مشغولیتی - هرچند سطحی و زودگذر - فراهم کند. پس اموری که نه تنها تفننی نیستند، بلکه بخش‌های مهمی از زندگی انسان را - اعم از فردی و اجتماعی - تشکیل می‌دهند، به مراتب پشتوانه‌های قوی‌تر و پیچیده‌تری دارند. 🔸 بر همین اساس، عرصه‌هایی که انسان تصمیم به فعالیت در آن‌ها می‌گیرد و افکار و اقوالی که در این عرصه‌ها با دیگران به اشتراک می‌گذارد، برآمده از منبعی هستند که همان فکر اوست. این فکر ماست که پشتوانه عمل ما قرار می‌گیرد و عمل از هیچ منبعی به جز آن نمی‌تواند صادر شود. ما همگی مسئول اعمال خود هستیم و اعمال ما همگی برآمده از فکر ما هستند؛ پس بی‌جا نیست اگر بگوییم بزرگ‌ترین مسئولیت ما در زندگی، مسئولیتی است که در قبال تربیت فکر خود داریم. 🔸 در روزگاری زندگی می‌کنیم که شرایط مختلف از همه سو ما را وادار به "عمل" می‌کند. چیزی که دیگران از ما می‌بینند، عمل ماست و بر همان اساس نیز مورد قضاوت قرار می‌گیریم. خطر بزرگی که در این میان همه‌ی ما را تهدید می‌کند، این است که در بحبوحه‌ی تمام این توجه و تمرکز بر "عمل"، آن را اصل بپنداریم و از پشتوانه‌ی آن غافل شویم. در دنیایی که سرعت عمل از سرعت فکر بیشتر باشد، نمی‌توان سنجه‌ی درستی برای تمام اعمال قرار داد و نتیجه این می‌شود که کارهای اشتباه، بیشتر از کارهای درست انجام شوند؛ چه در عرصه‌ی کنش‌گری اجتماعی، چه در عرصه‌ی عدالتخواهی، چه در عرصه‌ی انتقاد و مطالبه‌گری و... 🔹 اما راه حل چیست؟ چطور فکر خود را به گونه‌ای تربیت کنیم که در بزنگاه‌های مختلف به آن اعتماد داشته باشیم تا عمل درستی را برای ما رقم بزند؟ پاسخ ساده است: چارچوب و منظومه‌ی متقن فکری، که مثل یک فرمول ریاضی در هر مورد خاص پاسخ درست و مناسب را برای ما استخراج می‌کند. حالا به سراغ بخش دیگری از بیانات در همان سخنرانی برویم: 《به‌جا است از کتاب‌های مرحوم آقای مصباح (رضوان‌اللّه‌‌علیه) استفاده بشود. حقاً و انصافاً فکر این مرد بزرگ، فکر کمک‌کننده‌ی به حرکت درست فکری جوان‌ها است.》 🔹 کتاب‌های اندیشمند بزرگی مثل علامه مصباح (ره) می‌تواند به تشکیل منظومه‌ای فکری برای انسان کمک کند تا در هر موضوع، متناسب با آن خروجی صحیحی داشته باشد. کنشگر دغدغه‌مند امروزی نمی‌تواند صرفا با تکیه بر مطالب پراکنده‌ای که گاه از جایی می‌خواند و از جایی می‌شنود، به عرصه‌های کنشگری وارد شود. کنشگری نیازمند پشتوانه‌ی عمیق و محکم فکری است و بدون این پشتوانه، همان خواهد شد که گفته‌اند: بی‌مایه فطیر است. 🔹 اکنون با این نگاه، حدیثی را که در دیدار با دانشجویان نصب شده بود بازخوانی کنیم: 《العلمُ إمامُ العملِ، و العملُ تابِعُه.》 دانش پیشوای عمل، و عمل پیرو آن است. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم 🖋 #آرش_محبوب_زاده #یادداشت 📓 "کشکول ناظر"؛ کانال اشعار و نوشته‌های آرش محبوب زاده @virtual_pilgrim_archive

بازنشر به مناسبت سالروز درگذشت علامه مصباح یزدی (رضوان الله تعالی علیه)

🔰مجموعه های مختلفی توی کشور با موضوع بازی و گیم مشغول به فعالیت هستن ولی آیا همه شون نگاه درستی به صنعت بازی دارن⁉️🎮 به این کلیپ دقت کنید👇