بسم الله الرحمن الرحیم 《بی مایه فطیر است》 یا ضرورت تربیت فکری پیش از فعالیت عملی 🔸 بیانات حضرت آقا در دیدار با دانشجویان، مانند دیگر بیانات ایشان نکات دقیق و ظرافت‌های بسیاری داشت که لازم است اهل فضل از زوایای گوناگون به آن پرداخته و جنبه‌های مختلف آن را برای مخاطبان خود بازگو کنند. من هم به عنوان یک طلبه‌ی حوزه‌ی علمیه و دانش‌پژوه علوم عقلی تصمیم گرفتم روی یکی از این نکات دست بگذارم و چند خطی درمورد آن بنویسم. 🔸 ابتدا این بخش از بیانات را با هم بخوانیم: 《اگر از لحاظ نظری تشکل‌ها خودشان را تقویت نکردند، اشکال در کارشان به وجود می‌آید؛ نه اینکه نمی‌توانند تفکر انقلابی را گسترش بدهند، خودشان هم حتی ممکن است به تحلیل بروند. کما اینکه این اتفاق افتاده، در مواردی زیر اسم اسلام بر خلاف فکر اسلامی کار می‌شود، حرف زده می‌شود، اطلاعیه داده می‌شود.》 🔸 انسان هیچ عملی را بدون پشتوانه انجام نمی‌دهد. حتی کارهایی که در ظاهر، روزمره و تفننی به نظر می‌آیند، اگر با دقت بررسی شوند متوجه می‌شویم که انجام دادن آن‌ها به دلیل خاصی بر می‌گردد و اگر آن دلیل نباشد، همان کار کم‌اهمیت نیز انجام نخواهد گرفت. مثلا کسی که خودکاری را بین انگشتانش می‌چرخاند در واقع با این کار، انرژی ذخیره شده و توجه ذهن بیکار مانده‌ی خود را به چیزی معطوف می‌کند که آن انرژی را مصرف کرده و مشغولیتی - هرچند سطحی و زودگذر - فراهم کند. پس اموری که نه تنها تفننی نیستند، بلکه بخش‌های مهمی از زندگی انسان را - اعم از فردی و اجتماعی - تشکیل می‌دهند، به مراتب پشتوانه‌های قوی‌تر و پیچیده‌تری دارند. 🔸 بر همین اساس، عرصه‌هایی که انسان تصمیم به فعالیت در آن‌ها می‌گیرد و افکار و اقوالی که در این عرصه‌ها با دیگران به اشتراک می‌گذارد، برآمده از منبعی هستند که همان فکر اوست. این فکر ماست که پشتوانه عمل ما قرار می‌گیرد و عمل از هیچ منبعی به جز آن نمی‌تواند صادر شود. ما همگی مسئول اعمال خود هستیم و اعمال ما همگی برآمده از فکر ما هستند؛ پس بی‌جا نیست اگر بگوییم بزرگ‌ترین مسئولیت ما در زندگی، مسئولیتی است که در قبال تربیت فکر خود داریم. 🔸 در روزگاری زندگی می‌کنیم که شرایط مختلف از همه سو ما را وادار به "عمل" می‌کند. چیزی که دیگران از ما می‌بینند، عمل ماست و بر همان اساس نیز مورد قضاوت قرار می‌گیریم. خطر بزرگی که در این میان همه‌ی ما را تهدید می‌کند، این است که در بحبوحه‌ی تمام این توجه و تمرکز بر "عمل"، آن را اصل بپنداریم و از پشتوانه‌ی آن غافل شویم. در دنیایی که سرعت عمل از سرعت فکر بیشتر باشد، نمی‌توان سنجه‌ی درستی برای تمام اعمال قرار داد و نتیجه این می‌شود که کارهای اشتباه، بیشتر از کارهای درست انجام شوند؛ چه در عرصه‌ی کنش‌گری اجتماعی، چه در عرصه‌ی عدالتخواهی، چه در عرصه‌ی انتقاد و مطالبه‌گری و... 🔹 اما راه حل چیست؟ چطور فکر خود را به گونه‌ای تربیت کنیم که در بزنگاه‌های مختلف به آن اعتماد داشته باشیم تا عمل درستی را برای ما رقم بزند؟ پاسخ ساده است: چارچوب و منظومه‌ی متقن فکری، که مثل یک فرمول ریاضی در هر مورد خاص پاسخ درست و مناسب را برای ما استخراج می‌کند. حالا به سراغ بخش دیگری از بیانات در همان سخنرانی برویم: 《به‌جا است از کتاب‌های مرحوم آقای مصباح (رضوان‌اللّه‌‌علیه) استفاده بشود. حقاً و انصافاً فکر این مرد بزرگ، فکر کمک‌کننده‌ی به حرکت درست فکری جوان‌ها است.》 🔹 کتاب‌های اندیشمند بزرگی مثل علامه مصباح (ره) می‌تواند به تشکیل منظومه‌ای فکری برای انسان کمک کند تا در هر موضوع، متناسب با آن خروجی صحیحی داشته باشد. کنشگر دغدغه‌مند امروزی نمی‌تواند صرفا با تکیه بر مطالب پراکنده‌ای که گاه از جایی می‌خواند و از جایی می‌شنود، به عرصه‌های کنشگری وارد شود. کنشگری نیازمند پشتوانه‌ی عمیق و محکم فکری است و بدون این پشتوانه، همان خواهد شد که گفته‌اند: بی‌مایه فطیر است. 🔹 اکنون با این نگاه، حدیثی را که در دیدار با دانشجویان نصب شده بود بازخوانی کنیم: 《العلمُ إمامُ العملِ، و العملُ تابِعُه.》 دانش پیشوای عمل، و عمل پیرو آن است. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم 🖋 #آرش_محبوب_زاده #یادداشت 📓 "کشکول ناظر"؛ کانال اشعار و نوشته‌های آرش محبوب زاده @virtual_pilgrim_archive

بازنشر به مناسبت سالروز درگذشت علامه مصباح یزدی (رضوان الله تعالی علیه)

🔰مجموعه های مختلفی توی کشور با موضوع بازی و گیم مشغول به فعالیت هستن ولی آیا همه شون نگاه درستی به صنعت بازی دارن⁉️🎮 به این کلیپ دقت کنید👇

🔰سواد بازی و هدایت مصرف برای نوجوون‌ها تو همچین جاهایی رقم می‌خوره❗️ خب حالا باید تعطیل شون کرد یا هدایت؟🤔

🔰باید به این مجموعه‌ها مشورت داد و کمک کرد تا هم کسب و کارشون بچرخه و هم چرخه تربیتی بچه‌ها مختل نشه✅ #سواد_بازی

ولی خب این وظیفه دولت هستش یا مردم ⁉️ نظرتون رو برامون بفرستید👇 🆔@bazibaan_admin

🔴 در زمینه رسانه‌ها و به طور کلی آثاری که برای نسل‌های امروزی جذابیت بیشتری داره (فیلم و انیمیشن، بازی، رمان و داستان و...) ما با یه مشکل دوطرفه مواجهیم. 🔻 یک طرف مشکل اینه که کسایی که فرم و قالب کار رو می‌شناسن و می‌تونن این جذابیت‌ها رو تولید و منتقل کنن، معمولا به محتوا اهمیت زیادی نمیدن یا محتوایی که از جهات مختلف فرهنگی و... مناسب باشه در دست ندارن. 🔻 طرف دیگه‌ی مشکل اینه که کسایی که همچین محتواهایی دارن و می‌تونن ارائه بدن، معمولا اهمیت و جایگاه این فرم و‌ قالب‌های جدیدتر رو درک نمی‌کنن یا نمی‌تونن خوب درکش کنن و قواعدش رو رعایت کنن، و یا اینکه بعضا حتی با اصل و اساس اونا مخالفت می‌کنن. ⁉️ حالا راه حل مشکل چیه؟ به نظر من دست‌کم دو راه وجود داره. 1⃣ اون گروه اول که کارشون از نظر فرمی جذابه، عموما مخاطب خودشون رو دارن و بسترهای ارتباط با این مخاطب رو هم می‌شناسن و حفظ می‌کنن. یعنی واسه‌شون تضمین شده‌س این کاری که انجام میدن به مخاطبشون می‌رسه و اثر خودش رو می‌ذاره. گروه دوم می‌تونه با اون‌ها همکاری کنه و محتوای پیشنهادی خودش رو در قالب اون‌ها بگنجونه و به مخاطبشون برسونه. ⚠️ طبیعتا این راه چالش‌های کمی نداره. هماهنگی کاری و محتوایی این دو گروه به احتمال زیاد با چالش‌های مختلفی مواجه میشه و کافیه یه طرف نتونه انعطاف داشته باشه تا پروژه به شکست منتهی بشه. 🔸 نمیگم این راه، راه خوبی نیست ولی احتمال نتیجه دادنش در عمل کمتره؛ مخصوصا با شناختی که از اخلاقیات و روحیات طرفین دارم. 2⃣ اما راه دیگه اینه که گروه دوم واقعا آستین همت بالا بزنن، توی فرم کار تخصص پیدا کنن و محتوای خودشون رو توی اون قالب‌های جدید و جذاب به مخاطب عرضه کنن. تجربه نشون داده در معدود مواردی که این اتفاق افتاده، هم مخاطب قبلی این گروه از نتیجه استقبال کرده و هم بخش قابل توجهی از مخاطب گروه اول، این کار رو پسندیده. ⚠️ فقط الان اصلی‌ترین مانعی که وجود داره، اینه که گروه دوم نمی‌‌خواد یا نمی‌تونه سراغ این فرم‌ها و قالب‌ها بره و هنرمندانه ازشون استفاده کنه؛ و به نظر من بزرگ‌ترین اشتباهش هم همینه. 🔹 من و چند نفر دیگه که می‌شناسم، در حد توان خودمون داریم تلاش می‌کنیم که این کار رو در زمینه‌هایی که خودمون بلدیم و می‌تونیم جلو ببریم. امیدوارم بقیه هم این حرکت رو انجام بدن و به لطف خدا بتونیم نتایج مفیدتر و گسترده‌تری رو شاهد باشیم. 📓 "کشکول ناظر"؛ کانال اشعار و نوشته‌های آرش محبوب زاده @virtual_pilgrim_archive

البته در تکمیل اون مطلب باید این نکته رو هم اضافه کنم که هرچی داستان جلوتر میره و هیجانش بیشتر میشه، سرعت خوندن منم بالاتر میره! مثلا حجمی که در اوایل کتاب شاید خوندنش یک ماه وقت می‌گرفت، در اواخر کتاب ممکنه یک هفته یا حتی یک روز وقت بگیره. 😁 الان با جلد اول مه‌زاد (امپراتوری نهایی) همین وضعیت رو دارم، دقیقا مثل الانتریس (کتاب دیگر همون نویسنده) که قبلش می‌خوندم. 😊 @virtual_pilgrim_archive

همه چقدر مشهدن، و چقدر من نیستم.

🟢 میلاد امیرالمؤمنین، علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام و روز پدر مبارک باد مولای ما نمونه دیگر نداشته است اعجاز خلقت است و برابر نداشته است وقت طواف دور حرم فکر می‌کنم این خانه بی‌دلیل ترک بر نداشته است دیدیم در غدیر که دنیا به جز علی آیینه‌ای برای پیمبر نداشته است سوگند می‌خوریم نبی شهر علم بود شهری که جز علی در دیگر نداشته است طوری ز چارچوب در قلعه کنده است انگار قلعه هیچ زمان در نداشته است یا غیر لافتی صفتی در خورش نبود یا جبرئیل واژه بهتر نداشته است چون روز روشن است که در جهل گم شده است هر کس که ختم ناد علی بر نداشته است این شعر استعاره ندارد برای او تقصیر من که نیست برابر نداشته است 🖋 #سید_حمیدرضا_برقعی #امام_علی #شعر_آیینی @virtual_pilgrim_archive

دیوید لینچ هم رفت. دیگه به درد نمی‌خوره این دنیا.

خیلیا جای عقل از اینستاگرام استفاده می‌کنن و به جای اینکه با عقلشون تصمیم بگیرن، اینستاگرام براشون تصمیم میگیره.