Sometimes, you just write.
Not because you want someone to care.
Not because you're searching for an answer.
You simply let the silence become words.
Welcome to the void of my mind— where thoughts exist without expecting to be heard. ☕
نه
نه
نه
راجع بهش حرف نزن چون هربار نگاهم میکنن میگم اشتباهی کردم؟...
اون هیچوقت از جلوی چشمای من عبور نمیکنه و من هیچوقت نتونستم اون زخمو درست کنم...
اونا هیچوقت نمیتونن کاری کنن باور کنم واقعا بهم اهمیت میدن یا دوستم دارن...
چون هه، همش دروغه...
یکی مثل من هیچوقت نمیتونه توسط اونا پذیرفته شه...