گمونم برا یه مدت کمتر افتابی بشم...

باید فکر کنم، خیلی زیاد... خیلی خیلی زیاد...

این داستان یا هرچیز مزخرفی که هست خیلی داره منو یاد میتیا میندازه...

همچنان ذهنم خالیست از پر...

یا شایدم پره از خالی...

باشما بودم که گفتم بهترم؟ خب بهترم ! گفته بودم در زمان هرچیز بهتر میشود؟ درد بی درمان دوا نه!سوزشش حس میشود؟ یا که اکنون ازفرانسه استکانی چای اینجا روی پاهایش نشسته ، میکنم از او سوالی ،_حال و احوالت چگونه، گرم وداغ ودم کشیده؟ +سرد چون یخ ، با زمان گوید شده چون همنشین +ازدهان افتاده و تلخ ... _هان؟بله؟گفتی چه چیز؟ +هیچ گفتم بهترم من روی میز . _ویل متهم

zibai:

وای یادم باشه داستان زیبای رو براتون تعریف کنم...