چقد ازخودم خوشم میاد وقتی با خودم خوبم و به خودم میگم هرجوری هستی بازم خوبی و تلاشت ستودنیه
خوشحالم بعد یمدت خودخوری گوشه گیری افسردگی انزوا وهزارتا کوفت زهرمار دیگه تبدیل شدم به ادمی که به خودش اهمیت میده
به حرف هیچکدوم از ادما اهمیت نمیدم و فقد میخوام به خودم اهمیت بدم چون تا وقتی به بقیه اهمیت دادم خودخواه تلقی شدم اما الان دارم خودخواه واقعیو نشون میدم نه صرفا اون خودخواهی که باعث ازار واذیت میشه نه خودخواهیی که اینجوریه که به اراجیف مردم گوش ندی و بیشتر رو زندگی خودت متمرکز بشی