_

‌ بی هیچ سوالیُ جوابی بغلم کن؛ خسته‌تر از آنم که بگویم به چه علت. ‌ _فاضل‌موسوی_

‌ بی‌مهابا بغلم کن وسط مردم شهر ؛ بخدا عشـق به رسوا شدنش می‌ارزد ! ‌

‌ بغل کن مرا چنان تنگ که هیچ‌کس نفهمد؛ زخم، روی تن من بود یا تو.. ‌

‌‌ انگار به تمامِ جهان وصل می‌شوم ؛ در لحظه‌ای که می‌کِشَمَت تنگ در بغل! ‌_حسین‌منزوی_

‌ محکم بغلم کن که دلم سخت گرفته است ؛ نگذار که این کوه به یک باره بریزد.. ‌

‌ بگیر آنقدر محکم در بغل دلبسته‌ی خود را ؛ که گویی در بغل دارد هلویی هسته خود را ! ‌

نگوبامن‌نمیمانی.

از کنارم رد شدی بی‌اعتنا نشناختی؛ چشم در چشمم شدی اما مرا نشناختی؛ در تمام خاله بازی‌های عهدِ کودکی؛ همسرت بودم همیشه، بی‌وفا نشناختی؟ لی‌لی بازِ کوچه‌ی مجنون صفت‌ها فکر کن؛ جنب مسجد خانه‌ی آجرنما نشناختی؟ دخترِ همسایه یاد جر زنی‌هایت بخیر! این منم تک تازِ گرگم برهوا نشناختی؟ اسم من آقاست اما سال‌ها پیش این نبود؛ مآه بانو یادت آمد؟ مشتبا...نشناختی؟ کیست این مردِ نگهبانت که چشمش بر من است؟ آه آری تازه فهمیدم چرا نشناختی!)