زمانی فکر میکردم بَدترین چیز
در این دنیا تنها ماندن است!
اما اینطور نیست...
بَدترین چیز این است که با آدمهایی باشی؛
که به تو اِحساسِ تنها بودن میدهند...
- انسانها تغییر نمیکنند؛ هیچوقت. شاید گاهی تظاهر کنند، چه برای خود و چه دیگران، و در آخر خود را غرق در تظاهری در اعماق وجودشان میبینند. چه زود و چه دیر، اما میبینند. بعد از آن برخی پیشمان شده و برخی افتخار کردهاند. هردویشان احمقی بیش نیستند چرا که اسم این را تغییر میگذارند. درحالی که دستهی سوم انسانها شخصیتهای کشف نشدهی درونشان را در دورههای مختلف زندگیشان به اشتراک میگذارند. شبهِتغییرترین چیزی که تجربه کنند خاموشی یک شخصیت و روشن شدن دیگری خواهد بود. آن هم نه خاموشی از جنس مرگ، خاموشی از جنس خواب زمستانی که بهارِ آن، هر لحظه ممکن است فرا رسد. بهاری که ممکن است مژدهی زندگانی باشد و یا دعوتنامهای از جنس شعلههای چشمنواز و گرمابخش جهنم.