من یه سورنای بی نگارم؛

کاش سورنا بودم اونوقت منو گوش می‌دادی و با پلی شدنم ذوق میکردی:›

-به قول سورنا: بانو من عاشقتم پروانه میشم واسه ی شمع واسه ی من باش واسه ی من کهنه شو تو قلب تازه ی من اگه یه توفانی من گردشم اگه سرطانی من دردشم هر رنگی باشی هم رنگشم تو اتفاقی و من لرزشم.

من یه سورنام که پی نگارش کل شهرو گشته.

واقعا دلم نمیخواد وقتمو صرف هرچیزی و هر آدمی کنم ، چی‌ تو دنیا از وقت و زمان با ارزش تره جدا؟

دوست داشتن یه نفر باید اینطوری باشه که: دستت رو وارد روحش کنی و دنبال بزرگترین زخمش بگردی، بعد تمام عشق و علاقت رو بریزی رو اون زخم:)!